พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๓๓] ท่านได้สร้างอาศรมไว้ใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา เห็นผลมะตูมมีกลิ่นหอมระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด จึงเก็บผลมะตูมจนเต็มหาบ ไปถวายแด่พระองค์ผู้เป็นนาบุญ ด้วยกรรมนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (เวลุวผลิยเถราปทาน)
72/68/2072/69/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔] ท่านตกแต่งเครื่องลาดที่ทำด้วยหญ้าแล้ว ได้ทูลอาราธนา พระอัตถทัสสีพุทธเจ้าเพื่ออนุเคราะห์ พระองค์ทรงประทับนั่งแล้วท่านได้ถวายผลรกฟ้า ด้วยการถวายผลไม้นั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (ภัลลาตกทายกเถราปทาน)
72/69/1772/70/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕] ท่านได้เอาดอกผักตบมาบูชาต้นไทรอันเป็นไม้โพธิพฤกษ์ ด้วยการบูชานั้นท่านไม่รู้จักทุคติเลย (อุมมาปุปผิยเถราปทาน)
72/71/372/71/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖] ในกัปที่ 31 ท่านมีจิตผ่องใสโสมนัส ได้เอาดอกมะกอกบูชาพระเวสสภูพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้นท่านไม่รู้จักทุคติเลย (อัมพาฏกิยเถราปทาน)
72/71/1672/72/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗] ท่านมีจิตเลื่อมใสได้ถวายอาสนะแด่พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ด้วยกรรมนั้นท่านไม่รู้จักทุคติเลย (สีหาสนิกเถราปทาน)
72/72/1172/73/10
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘] เมื่อพระสุเมธพุทธเจ้า เสด็จนิพพานแล้ว ท่านมีจิตเลื่อมใส ได้ใช้ให้คนทำตั่งสำหรับรองเท้า ไว้ที่ใกล้อาสนะทองของพระพุทธเจ้า ด้วยกรรมนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (ปาทปีฐิยเถราปทาน)
72/73/1472/74/16
หัวข้อธรรม (1)
[๓๙] ท่านได้สร้างไพรทีอย่างสวยงามไว้ที่โพธิ์พฤกษ์ของพระปทุมุตตรพุทธเจ้าด้วยกรรมนั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (เวทิยการกเถราปทาน)
72/75/372/76/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐] ท่านมีจิตเลื่อมใสโสมนัส ได้ใช้คนทำเรือนไม้โพธิ์ของพระสิทธัตถพุทธเจ้าท่านเข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิต อยู่ในเรือนแก้ว หนาว ร้อน หรือ ลม มิได้ถูกต้องเลยด้วยกรรมนั้นท่านไม่รู้จักทุคติเลย (โพธิฆรการกเถราปทาน)
72/76/372/77/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑] เมื่อท่านพลาดจากภูเขาหรือ ตกจากต้นไม้ ย่อมได้ที่พึ่ง โจรไม่เบียดเบียนกษัตริย์ก็ไม่ดูหมิ่นก้าวล่วงข้าศึกได้ เข้าถึงกำเนิดใดๆ ย่อมเป็นผู้อันเขาบูชาทุกแห่งไป นี้เป็นผลจากการที่ท่านให้คนพรวนดินที่ไม้โพธิพฤกษ์ของพระธัมมทัสสีพุทธเจ้า (ชคติทายกเถราปทาน)
72/78/472/79/4
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒] ในกัปที่ 31 ท่านถือกำหางนกยูงเข้าไปเฝ้าพระโลกนายก ด้วยกำหางนกยูงนี้ และด้วยการตั้งเจตนาไว้ไฟ 3 กอง จึงดับแล้ว ท่านได้สุขอันไพบูลย์ (โมรหัตถิยเถราปทาน)
72/79/372/80/13