พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๔] ในกัปที่ 91 ท่านเป็นคนฆ่าหมู ได้ต้มเนื้อไต และเนื้อปอดแล้วแช่ใส่ลงในเนื้อที่ผสมนํ้าผึ้ง แล้วใส่เต็มบาตรใบหนึ่ง ถวายแด่ภิกษุสงฆ์ ด้วยคิดว่าจะได้สุขอันไพบูลย์ ท่านยังจิตให้เลื่อมใสในทานนั้น แล้วได้ไปเกิดดาวดึงสพิภพ (มธุมังสทายกเถราปทาน)
72/16/1272/14/6
หัวข้อธรรม (1)
[๕] ในกัปที่ 91 ท่านได้ถือเอากิ่งไม้กากะทิงไปปักไว้ข้างหน้าพระพุทธเจ้า แล้วถวายถวายอภิวาทด้วยจิตเลื่อมใสโสมนัส ด้วยการบูชานั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (นาคปัลลวกเถราปทาน)
72/18/1372/16/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖] ในกัปที่ 94 เมื่อพระสิทธัตถพุทธเจ้า ปรินิพพานแล้ว ชนทั้งปวงได้ยกพระองค์ขึ้นบนเชิงตะกอน ท่านได้ตามประทีปไว้ไม่ไกลเชิงตะกอน จนพระอาทิตย์ขึ้นเมื่อละร่างมนุษย์แล้วได้ไปสู่ดาวดึงสพิภพ ในกาลนี้มีอายุ 4 ขวบแต่กำเนิดก็ได้ออกบวชเป็นบรรพชิต ได้บรรลุพระอรหันต์แต่ยังไม่ทันได้ถึงกึ่งเดือน (เอกทีปิยเถราปทาน)
72/19/872/17/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗] ในกัปที่ 91 ท่านเป็นช่างดอกไม้ได้ห่อดอกไม้เต็มพกแล้วไปยังตลาด ครั้นเห็นพระวิปัสสีพุทธเจ้าอันภิกษุสงฆ์แวดล้อมแล้วเสด็จออกไปด้วยอานุภาพใหญ่ ท่านจึงหยิบดอกไม้ออกมาบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (อุจฉังคปุปผิยเถราปทาน)
72/21/1172/19/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘] เมื่อนํ้าเต็มแม่นํ้า พระไปบิณฑบาตไม่ได้ ท่านได้ต้มข้าวยาคู เพราะคิดถึงกรรมนี้ จึงได้ไปเกิดชั้นดาวดึงส์ ในกาลนี้ ขณะโกนผม ท่านพิจารณาร่างกายโดยความสิ้นไป เสื่อมไป ก็ได้บรรลุพระอรหัตก่อนให้สิกขาบท (ยาคุทายกเถราปทาน)
72/22/1172/20/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘] อานิสงส์จากการถวายข้าวยาคูแก่สงฆ์ คือ เป็นผู้ไม่มีพยาธิ เป็นผู้มีรูปสวยเป็นผู้ได้ตรัสรู้ธรรมได้เร็วพลัน เป็นผู้ได้ข้าวและนํ้า อายุยืน. (ยาคุทายกเถราปทาน)
72/24/172/21/8
หัวข้อธรรม (1)
[๙] ในกัปที่ 91 ท่านเป็นคนชอบเที่ยวในป่า ประกอบการงานในป่าเสมอ ได้เห็นพระสยัมภูสัมพุทธเจ้า เสด็จเพื่อบิณฑบาต จึงได้ถวายข้าวสุกแห่งข้าวสาลีแล่งหนึ่ง เพราะกรรมที่ทำไว้ดีแล้ว และความตั้งเจตนาไว้ เมื่อละร่างมนุษย์แล้วได้ไปเกิดอยู่ดาวดึงส์ (ปัตโถทนทายกเถราปทาน)
72/25/372/22/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐] ในกัปที่ 94 เมื่อพระสิทธัตถพุทธเจ้า ปรินิพพานแล้ว เมื่อปาพจน์มีความแพร่หลายอันเทวดา และมนุษย์สักการะแล้ว ท่านเป็นคนจัณฑาล มีความเลื่อมใสทำเก้าอี้ยาวถวายแก่ภิกษุสงฆ์ ด้วยกรรมนั้น เมื่อละร่างมนุษย์แล้วได้ไปเกิดอยู่ดาวดึงส์ (มัญจทายกเถราปทาน)
72/27/372/24/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑] ในกัปที่ 91 ท่านได้กวาดลานไม้แคฝอย อันเป็นไม้โพธิ์ของพระวิปัสสีพุทธเจ้ายังจิตให้เลื่อมใส นมัสการไม้โพธิ์ ขณะเดินนึกถึงไม้โพธิ์ ไปตามทาง ถูกงูเหลือมกินได้ไปเกิดอยู่ในเทวโลก ด้วยผลแห่งการกวาดท่านไม่มีโรคเรื้อน ฝี โรคกลากลมบ้าหมู คุดทะราด หิดเปื่อย หิดด้าน (สกิงสัมมัชชกเถราปทาน)
72/30/472/27/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒] ท่านเป็นคนเกี่ยวหญ้าขายอยู่ในนครหังสวดี ไม่มีไทยธรรมอื่น นอกจากผ้าสาฎกผืนเดียว จึงยังจิตให้เลื่อมใส นำผ้าไปถวายพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ประกาศเสียงก้องว่า ถ้าพระองค์เป็นพระพุทธเจ้า ก็ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ให้ข้ามด้วยเถิด ด้วยการถวายผ้าผืนหนึ่งนี้ และด้วยการตั้งเจตนาไว้ จะไม่ไปสู่วินิบาตเลยตลอดแสนกัป (เอกทุสสทายกเถราปทาน)
72/32/372/29/3