พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๖] ท่านเป็นพราหมณ์ ชื่อ สุนันทะ เป็นผู้มีโภคะ มียศยิ่งใหญ่ ยินดียิ่งในการบริจาคทาน วันหนึ่งท่านสละทาน ในกาลนั้น พระปทุมุตตรพุทธเจ้าได้เสด็จไปทางอากาศพร้อมด้วยบริวาร พราหมณ์เห็นแล้วจึงให้พวกศิษย์นำดอกไม้มา โยนขึ้นบูชาในอากาศ ดอกไม้เหล่านั้นได้ปกคลุมนครทั้งสิ้น ตลอด 7 วัน ในกาลนี้ท่านมีศรัทธาบวช พอจรดปลายมีดโกนเท่านั้นก็บรรลุพระอรหัตแล้ว (ปุปผฉทนิยเถราปทาน)
71/457/371/420/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๗] ในกาลที่ว่างจากพระพุทธเจ้า ท่านบวชเป็นฤๅษี สอนศิษย์ 3,000 คน อยู่ที่ภูเขาชื่อ วสภะ ท่านนั่งคู้บัลลังก์ ระลึกถึงพระญาณของพระพุทธเจ้า ทำความสำคัญว่านั่งอยู่เบื้องพระพักตร์พระพุทธเจ้า เกิดความปีติมีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์นั่งกระทำกาละแล้วไปเกิดพรหมโลก ในกาลนี้ พอมีอายุได้ 7 ปี ก็บวชพอปลายมีดโกนจรดที่ผมเท่านั้น ก็ได้บรรลุพระอรหัต เป็นผู้ได้อภิญญา 6 (รโหสัญญิกเถราปทาน)
71/460/371/422/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๘] ท่านบวชเป็นฤๅษีอยู่ในป่า เห็นพระเวสสภูพุทธเจ้า ประทับนั่งอยู่ จึงเอาดอกจำปาที่ลูกศิษย์หามาเข้าไปบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (จัมปกปุปผิยเถราปทาน)
71/463/371/424/15
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๙] ท่านเป็นพราหมณ์ได้ชมเชยพระพุทธเจ้าด้วย 3 คาถา แล้วไม่ได้เข้าถึงทุคติตลอดแสนกัป (อรรถกถาอัตถสันทัสสกเถราปทาน)
71/466/371/427/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๐] ท่านเกิดในตระกูลพราหมณ์ ชนทั้งหลายเรียกว่า เกสวะ ได้ละเพศฆราวาสออกบวช วันหนึ่งได้ฟังธรรมของพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า มีใจเลื่อมใสประคองอัญชลี เกิดปีติโสมนัสอย่างเหลือล้นแล้วหลีกไป ในกาลนี้ พอเจริญวัยแล้ว ได้บวชไม่นานก็ได้เป็นพระอรหันต์ (เอกรังสนิยเถราปทาน)
71/469/371/429/10
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑] ท่านเป็นราชสีห์ ได้หักกิ่งรัง นำเอาดอกมาบูชาพระสิขีพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้นท่านไม่รู้จักทุคติเลย (สาลทายกเถราปทาน)
71/472/371/431/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๒] ท่านเป็นนายพรานเที่ยวฆ่าสัตว์เลี้ยงชีพ อยู่ในป่าได้เห็นพระสิขีพุทธเจ้าเสด็จไปในที่นั้นแล้วมีใจเลื่อมใสมนัสการอยู่ทั้งเย็น และเช้า มองไม่เห็นไทยธรรมอะไรๆ จึงได้เก็บเอาผลมะหาดไปถวายพระองค์ พระพุทธเจ้าทรงเสวยแล้วนายพรานเกิดปีติ มีจิตอันงดเว้นจากบาปกรรม มีเหง้าไม้และผลไม้เป็นอาหารไม่นานนักก็ได้ตายไปเกิดในเทวโลก (ผลทายกเถราปทาน)
71/475/371/433/17
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๓] ท่านไม่ได้เห็นพระอัตถทัสสีพุทธเจ้าขณะยังทรงพระชนม์อยู่ ในกาลที่ทรงปรินิพพานแล้วจึงให้ช่างทำฉัตรซ้อนกันเป็นชั้นๆ บูชาไว้ที่พระสถูป และได้ทำหลังคาดอกไม้บูชาไว้ที่ฉัตร ในกาลนี้ มีความเลื่อมใสในพระศาสดา บวชแล้วเรียนกรรมฐาน พยายามอยู่ไม่นานนัก ก็ได้บรรลุพระอรหัต (อธิฉัตติยเถราปทาน)
71/478/471/437/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๔] เมื่อพระธัมมทัสสีพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว ท่านได้ยกเสาธงขึ้นไว้ที่เจดีย์ให้นายช่างสร้างบันไดสำหรับประชาชน จะได้ขึ้นสู่สถูป แล้วถือเอาดอกมะลิไปโปรยบูชาที่พระสถูป ด้วยการบูชานี้ ท่านไม่รู้จักทุคติเลย (ถัมภาโรปกเถราปทาน)
71/481/371/439/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๕] เมื่อพระปิยทัสสีพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว ท่านได้กระทำที่บูชาด้วยแก้วมณีแวดล้อมพระเจดีย์ด้วยจิตเลื่อมใสยินดี ครั้นทำการฉลองที่บูชาแล้ว ก็ตาย ณที่นั้น ด้วยบุญนั้นจึงได้ท่องเที่ยวไปเทวโลก และมนุษย์โลก ในหลายแสนชาติที่ผ่านมา เป็นผู้ควรแก่การบูชา มีทรัพย์มาก มีโภคสมบัติมาก (เวทิการกเถราปทาน)
71/484/371/442/3