พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๗๗] ท่านได้ถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง แด่พระอัครสาวกของพระวิปัสสีพุทธเจ้ามีชื่อว่า ขัณฑะ จึงไม่รู้จักทุคติเลย (เอกสัญญกเถราปทาน)
71/283/371/265/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘] ท่านเป็นดาบสอยู่หิมวันตประเทศ ได้เห็นพระติสสพุทธเจ้าเหาะมาทางอากาศ จึงเกี่ยวหญ้ามาลาดถวายเป็นที่ประทับนั่ง พระองค์ทรงลงมาประทับนั่งที่นั้น. ท่านถวายบังคมแล้วนั่งดู ไม่กระพริบตา ด้วยจิตเลื่อมใสนั้น เข้าถึงภพชั้นนิมมานรดี ไม่รู้จักทุคติเลย (ติณสันถารทายกเถราปทาน)
71/285/371/267/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙] ท่านได้ถวายเข็ม 5 เล่ม แด่พระสุเมธพุทธเจ้า ด้วยบุญนั้น ญาณเป็นเครื่องเห็นแจ้งอรรถอันละเอียดคมกล้า รวดเร็วและสะดวก เกิดขึ้นแก่ท่าน ในกาลนี้ได้บรรลุพระอรหัตในขณะปลงผม นั่นเอง (สูจิทายกเถราปทาน)
71/288/371/270/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐] ท่านเป็นเศรษฐี ได้บูชาพระติสสพุทธเจ้า ด้วยดอกแคฝอย ในกาลนี้เจริญวัยแล้ว เลื่อมใสในพระศาสดาบวชแล้วไม่นานนักก็ได้เป็นพระอรหันต์ (ปาฏลิปุปผิยเถราปทาน)
71/290/371/272/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑] ในกัปที่ 92 ท่านเป็นนายพราน ได้พบพระติสสพุทธเจ้าแล้วประนมอัญชลีด้วยความโสมนัสนอบน้อมขณะที่กำลังนั่งอยู่ ฟ้าก็ผ่าบนกระหม่อมของท่าน แต่ในเวลาใกล้ตายท่านก็กระทำอัญชลีอีก ด้วยบุญนั้นห้ามอกุศลวิบาก เพราะทำกุศลในเขตดี จึงบังเกิดในสวรรค์ (ฐิตัญชลิยเถราปทาน)
71/292/371/274/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒] ท่านเป็นช่างดอกไม้ ได้ถือดอกปทุม 3 ดอก เพื่อไปถวายพระราชา แต่พบพระปทุมุตตรพุทธเจ้า เสด็จดำเนินอยู่ จึงนำดอกไม้นั้นโยนขึ้นบนอากาศบูชาดอกไม้เหล่านั้น กั้นลาดเหนือพระเศียรพระศาสดา มนุษย์และเทวดาพากันสาธุการ ด้วยผลนั้นท่านได้รื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด 30,000 กัป (ตีณิปทุมิยเถราปทาน)
71/295/371/277/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓] ท่านเป็นดาบส เที่ยวไปตามฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ได้เห็นพระสิทธัตถพุทธเจ้าจึงได้ถือดอกดีหมี มาโปรยเบื้องบนพระเศียรแห่งพระพุทธเจ้า ทำประทักษิณถวายบังคมพระบาทแล้วหลีกไปไม่นาน พญาเนื้อได้เบียดเบียนท่านตกเหวตายด้วยการบูชานั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย (ติมิรปุปผิยเถราปทาน)
71/300/471/282/4
หัวข้อธรรม (1)
[๘๔] ในกัปที่ 92 ท่านได้เป็นสามเณรอายุ 7 ขวบ มีใจเลื่อมใส ถวายบังคมพระบาทของพระติสสพุทธเจ้า ได้โยนดอกกรรณิการ์ 7 ดอกโยนไปในอากาศอุทิศเฉพาะพระศาสดา ท่านบำเพ็ญสมณธรรมจนตลอดอายุ ในกาลนี้ บังเกิดในเรือนมีตระกูล เลื่อมใสในพระศาสดา บวชแล้วไม่นานก็ได้เป็นพระอรหันต์ (คตสัญญกเถราปทาน)
71/304/371/286/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๕] ในกัปที่ 92 ท่านบวชบำเพ็ญรุกขมูลิกังคธุดงค์อยู่ในป่า สมัยนั้นอาพาธกล้าเกิดขึ้น พระติสสพุทธเจ้า เสด็จไปด้วยกรุณา ท่านนอนประคองอัญชลีเหนือเศียรแล้วตายไปเกิดในภพดุสิต ในกาลนี้ เจริญวัยแล้ว เลื่อมใสพระศาสดา บวชแล้วไม่นานนักก็ได้เป็นพระอรหันต์ (นิปันนัญชลิกเถราปทาน)
71/307/371/288/6
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖] ในกัปที่ 31 ท่านเป็นฤๅษีได้อภิญญา 5 สมาบัติ 8 ได้เห็นพระอัครสาวก ของพระสิขีพุทธเจ้า ชื่อว่า อภิภู จึงถือเอาดอกไม้ 7 ดอก โปรยลงเบื้องบนของพระเถระเพื่อบูชาแล้วกลับสู่อาศรม ท่านถูกงูเหลือมรัด จึงระลึกถึงบุรพกรรมแล้วตาย ณที่นั้น ในกาลนี้ ได้ฟังธรรมพระศาสดา มีใจเลื่อมใสบวชแล้ว ไม่นานก็ได้เป็นพระอรหันต์ (อโธปุปผิยเถราปทาน)
71/310/371/290/16