พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ทศพลญาณ ย่อมรู้กิจของตนๆ เท่านั้น สัพพัญํุตญาณย่อมรู้กิจนั้นบ้าง กิจที่เหลือจากนั้นบ้าง (อ.พลกถา)
69/629/1769/636/15
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๓] ที่ว่าโลกสูญ เพราะ สูญจากตนและจากสิ่งที่เนื่องด้วยตน (สุญญกถา)
69/634/869/641/9
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๔-๖๕๘] สิ่งที่สูญ สูญเป็นไฉน ? (สุญญกถา)
69/635/369/642/2
หัวข้อธรรม (1)
บทว่า สุญโญ ท่านกล่าวถึงความไม่มีตน และสาระอันเนื่องด้วยตนในธรรมนั้น (อ.สุญญกถา)
69/644/769/650/24
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า วิปริณามสูญ เพราะสูญผิดรูป เปลี่ยนแปลง แปรปรวนไปด้วยชรา และความดับ สูญเพราะวิปริณามธรรมนั้น (อ.สุญญกถา)
69/644/2269/651/18
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า บุญ เพราะกลั่นกรองการกระทำของตน ยังอัธยาศัยของบุคคลนั้นให้เต็มและยังความเจริญน่าบูชาให้เกิด (อ.สุญญกถา)
69/647/269/653/24
หัวข้อธรรม (1)
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดที่บัณฑิตทั้งหลายในโลกสมมติว่ามีอยู่ แม้เราก็กล่าวว่า สิ่งนั้นมีอยู่ (อ.สุญญกถา)
69/649/1569/656/12
หัวข้อธรรม (1)
สังขตลักษณะของสังขตธรรม 3 เหล่านี้ คือ ความเกิดปรากฏ ความเสื่อมปรากฏเมื่อตั้งอยู่ ความแปรไปปรากฏ (อ.สุญญกถา)
69/651/1469/658/7
หัวข้อธรรม (1)
ธรรมทั้งปวงที่เป็นโลกิยธรรม ชื่อว่า สูญจากความยั่งยืน ความงาม ความสุขและตัวตนเพราะ ปราศจากความยั่งยืน ความงามความสุขและตัวตน นิพพานธรรม ชื่อว่า สูญจากตัวตนเพราะไม่มีตัวตน (อ.สุญญกถา)
69/656/169/662/25
หัวข้อธรรม (1)
[๖๕๙] อนิจจานุปัสสนาที่บุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมยัง ชวนปัญญา(ปัญญาเร็ว) ให้บริบูรณ์ ทุกขานุปัสสนา ย่อมยังปัญญาทำลายกิเลสให้บริบูรณ์ อนัตตานุปัสสนา ย่อมยังมหาปัญญาให้บริบูรณ์ (มหาปัญญากถา)
69/657/769/664/9