พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๘] ญาณในอรรถ เป็นอรรถปฏิสัมภิทา, ญาณในธรรม เป็นธรรมปฏิสัมภิทา, ญาณในนิรุตติเป็นนิรุตติปฏิสัมภิทา, ญาณในปฏิภาณเป็นปฏิภาณปฏิสัมภิทา (สุทธิกปฏิสัมภิทาญาณนิทเทส)
68/1054/268/737/20
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๙-๒๗๖] พระตถาคตย่อมทรงรู้ ทรงเห็น ทรงทราบชัด ทรงแทงตลอดซึ่งอินทรีย์ 5 ประการ ด้วยอาการ 50 นี้เป็น อินทริยปโรปริยัตตญาณ (ญาณกำหนดรู้ความหย่อน และยิ่งแห่งอินทรีย์ของสัตว์ทั้งหลาย) ของพระตถาคต (อินทริยปโรปริยัตตญาณนิทเทส)
68/1058/768/741/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๗] พระตถาคตย่อมทรงทราบ ฉันทะเป็นที่มานอน กิเลสอันนอนเนื่อง จริตอธิมุตติ ของสัตว์ทั้งหลาย ทรงทราบชัด ภัพพสัตว์และอภัพพสัตว์ (อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1070/168/750/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๙] กิเลสอันนอนเนื่องของสัตว์ทั้งหลาย คือ กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัยมานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย ภวราคานุสัย อวิชชานุสัย (อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1071/968/751/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๐] ปุญญาภิสังขาร อปุญญาภิสังขาร อเนญชาภิสังขาร เป็นภูมิน้อยก็ตามเป็นภูมิมากก็ตาม นี้เป็นจริตของสัตว์ทั้งหลาย (อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1071/1768/751/13
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๑] สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีอธิมุตติเลว ย่อมสมาคมคบหานั่งใกล้กับสัตว์ผู้มีอธิมุตติเลวเหมือนกัน (อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1072/268/751/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๒] สัตว์ทั้งหลาย ผู้ประกอบด้วยธรรมเป็นเครื่องกั้นคือ กรรม กิเลส วิบากเป็นผู้ไม่มีศรัทธา ไม่มีฉันทะ มีปัญญาทราม ไม่อาจย่างเข้าสู่สัมมัตตนิยามในกุศลธรรมทั้งหลาย เหล่านี้เป็นอภัพพสัตว์ (อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1072/1368/752/2
หัวข้อธรรม (1)
จริต คือ กุศลกรรมและอกุศลกรรมที่ทำไว้แล้วในชาติก่อน อธิมุตติ ได้แก่ การปล่อยจิตไปในกุศล หรืออกุศลในชาตินี้ (อ.อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1073/968/752/16
หัวข้อธรรม (1)
อธิบาย คำว่า อนุสัย เพราะอรรถว่า การนอนเนือง จริงอยู่ กิเลสเหล่านี้ ย่อมนอนเนื่อง ในสันดานของสัตว์นั้นๆ เพราะยังละไม่ได้ (อ.อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1083/568/759/24
หัวข้อธรรม (1)
หากว่า อาจารย์และอุปัชฌาย์ เป็นผู้ไม่มีศีล ลูกศิษย์เป็นผู้มีศีล เขาจะไม่เข้าไปหาแม้อาจารย์และอุปัชฌาย์ของตน จะเข้าไปหาภิกษุผู้สมควรเช่นกับตนเท่านั้นเพราะธาตุแห่งอัธยาศัยกำหนดไว้ (อ.อาสยานุสยญาณนิทเทส)
68/1088/1168/763/20