พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
ในกาลตรัสรู้สัจจะในขณะมรรคเป็นอันเดียวกัน แห่งมรรคญาณ ย่อมมีกิจ 4 อย่างคือ ปริญญา (การกำหนดรู้) ปหานะ (การละ) สัจฉิกิริยา (การกระทำให้แจ้ง) ภาวนา (การเจริญ) (อ.ทัสนวิสุทธิญาณนิทเทส)
68/924/668/646/26
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๓] รูปปรากฏโดยความเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา รูปใดๆปรากฏ รูปนั้นๆ ย่อมคงที่ ฉะนั้น ปัญญาในความที่ธรรมปรากฏจึงเป็นขันติญาณ (ขันติญาณปริโยคาหณญาณนิทเทส)
68/925/1268/648/2
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๔] ปัญญาย่อมถูกต้องรูป เป็นต้น โดยความเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ย่อมถูกต้องรูปใดๆ ก็เข้าไปสู่รูปนั้นๆ ฉะนั้น ปัญญาในความถูกต้องธรรม จึงเป็นปริโยคาหนญาณ (ขันติญาณปริโยคาหณญาณนิทเทส)
68/926/668/648/13
หัวข้อธรรม (1)
รูปใดๆ ที่ปรากฏ รูปนั้นๆ ย่อมคงที่ คือ รูปใดๆ ที่ปรากฏโดยความเป็นของไม่เที่ยงเป็นต้น รูปนั้นๆ ย่อมคงที่ คือ ชอบใจโดยความเป็นของไม่เที่ยง เป็นต้น (อ.ขันติญาณปริโยคาหณญาณนิทเทส)
68/927/1068/649/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๕] ปัญญาในการรวมธรรม เป็นปเทสวิหารญาณ (ปเทสวิหารญาณนิทเทส)
68/928/768/650/2
หัวข้อธรรม (1)
พวกมิจฉาทิฏฐิให้ข้าวยาคู และภัต เป็นต้น ในวันปักษ์ เพราะอาศัยทิฏฐิ ย่อมปฏิบัติคนบอดและคนโรคเรื้อน เป็นต้น สร้างศาลา ขุดสระโบกขรณีในทาง 4 แพร่งเวทนาที่เป็นกุศล ย่อมเกิดแก่พวกมิจฉาทิฏฐิเหล่านั้น (อ.ปเทสวิหารญาณนิทเทส)
68/930/1168/651/11
หัวข้อธรรม (1)
สัมมาทิฏฐิชนเหล่านั้น อาศัยสัมมาทิฏฐิด่าบริภาษ พวกมิจฉาทิฏฐิ ยกตนข่มผู้อื่นอกุศลเวทนา ย่อมเกิดแก่สัมมาทิฏฐิชนเหล่านั้น (อ.ปเทสวิหารญาณนิทเทส)
68/932/968/652/21
หัวข้อธรรม (1)
ความคิดเพื่อหาอุบายในการทำบาป ชื่อว่า มิจฉาญาณ อีกอย่างหนึ่ง มิจฉาญาณคือ ญาณในการพิจารณาผิด (อ.ปเทสวิหารญาณนิทเทส)
68/933/1568/653/18
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๖] ปัญญาในความมีเนกขัมมะเป็นอธิบดี ย่อมหลีกออกจากกามฉันทะด้วยปัญญาเครื่องรู้ดีเพราะฉะนั้น ปัญญาในความมีกุศลธรรมเป็นอธิบดี จึงเป็นสัญญาวิวัฏฏญาณ ฯลฯ (วิวัฏฏญาณฉักกนิทเทส)
68/936/1568/656/2
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๗] กามฉันทะเป็นความเป็นต่างๆ เนกขัมมะเป็นอย่างเดียว เมื่อพระโยคาวจรคิดถึงความที่เนกขัมมะเป็นธรรมอย่างเดียว จิตย่อมหลีกออกจากกามฉันทะปัญญาในธรรมเป็นเหตุหลีกออกจากความเป็นต่างๆ จึงเป็นเจโตวิวัฏฏญาณ ฯลฯ (วิวัฏฏญาณฉักกนิทเทส)
68/938/168/656/20