พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ผู้เจริญวิปัสสนาโดยใส่ใจถึงความเกิด และความเสื่อมแห่งขันธ์ทั้งหลายในปัจจุบัน (อ.อุทยัพพยญาณนิทเทส)
68/687/368/474/15
หัวข้อธรรม (1)
วิปัสสนูปกิเลส 10 มีโอภาส เป็นต้น ย่อมเกิดแก่พระโยคาวจรผู้ตั้งอยู่ในอุทยัพพยญาณ นี้ (อ.อุทยัพพยญาณนิทเทส)
68/691/568/477/10
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๒-๑๑๓] เมื่อจิตมีรูปเป็น อารมณ์ เกิดขึ้นแล้วย่อมแตกไป พึงพิจารณาเห็นโดยความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา (ภังคานุปัสสนาญาณนิทเทส)
68/692/1368/478/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๔] การที่พระโยคาวจรพิจารณาอารมณ์แล้ว พิจารณาเห็นความแตกไปแห่งจิต และความปรากฏ โดยความเป็นของสูญ ชื่อว่าอธิปัญญาวิปัสสนา (ภังคานุปัสสนาญาณนิทเทส)
68/694/168/479/18
หัวข้อธรรม (1)
เพราะน้อมไปสู่นิโรธ ญาณและความเกิดตั้งสติไว้ในความดับ ภังคานุปัสสนาญาณย่อมเกิดขึ้นในที่นี้ (อ.ภังคานุปัสสนาญาณนิทเทส)
68/695/168/480/11
หัวข้อธรรม (1)
ขันธ์ทั้งหลายย่อมดับ ไม่มีอะไรๆ อื่น คือ ไม่มีสัตว์บุคคล ความแตกแห่งขันธ์ท่านเรียกว่า มรณะ (อ.ภังคานุปัสสนาญาณนิทเทส)
68/700/1468/484/4
หัวข้อธรรม (1)
ภังคานุปัสสนาญาณมีอานิสงส์ 8 ประการ พึงพิจารณาสังขารด้วย ภังคานุปัสสนาบ่อยๆ เหมือนบุคคลมีผ้าโพกศีรษะอันไฟกำลังลุกไหม้ ฉะนั้น (อ.ภังคานุปัสสนาญาณนิทเทส)
68/702/968/485/6
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๕-๑๑๙] ข้อที่พระโยคาวจรพิจารณาเห็นความเกิดขึ้น ความเป็นไปแห่งสังสารนิมิต กรรมเครื่องประมวลมาปฏิสนธิว่า เป็นทุกข์ นี้เป็น อาทีนวญาณ (อาทีนวญาณนิทเทส)
68/705/1668/487/11
หัวข้อธรรม (1)
อาทีนวญาณ ย่อมเกิดขึ้นในฐานะ 5 คือ ความเกิด, ความเป็นไป, เครื่องหมาย, กรรมเป็นเหตุให้ ถือปฏิสนธิ, และการเกิดเป็นทุกข์ (อ.อาทีนวญาณนิทเทส)
68/708/868/489/11
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๐-๑๒๓] ปัญญาเครื่องความเป็นผู้ใคร่จะพ้นไปเสีย ทั้งพิจารณาหาทางและ วางเฉยอยู่ เป็นสังขารุเปกขาญาณ (สังขารุเปกขาญาณนิทเทส)
68/711/1668/492/2