พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๔] " เพราะได้เห็นที่สิ้นสุด ที่สกัดกั้น เราจึงได้มีความไม่ยินดี อนึ่งเราได้เห็นลูกศรอันเห็นได้ยาก อาศัยหทัยในสัตว์ทั้งหลายนั้น " (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/456/166/424/18
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๙] " สัตว์อันลูกศรใดปักติดแล้ว ย่อมแล่นพล่านไปสู่ทิศทั้งปวง เพราะถอนลูกศรนั้นเสียแล้ว ย่อมไม่แล่นไป ย่อมไม่ล่มจม " (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/458/166/426/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑๐] ลูกศร 7 ประการ ที่ปักติดใจสัตว์ คือ ราคะ โทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิความโศก ความสงสัย (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/458/566/426/16
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑๓] " ชนทั้งหลายย่อมกล่าวถึงการศึกษา ในเพราะกามคุณเป็นที่พัวพันในโลกบุคคลพึงเป็นผู้ไม่ขวนขวายในการศึกษา หรือในกามคุณเหล่านั้น รู้ชัดกามทั้งหลาย โดยประการทั้งปวงแล้ว พึงศึกษาความดับของตน " (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/467/1066/434/22
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑๘] " บุคคลพึงเป็นผู้มีสัจจะ ไม่คะนอง ไม่มีมายา ปราศจากคำส่อเสียดมุนีไม่พึงมีความโกรธ พึงข้ามพ้นความโลภอันลามก และความหวงแหน "
66/469/1766/437/6
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๒] " นรชนพึงปราบความหลับ ความเกียจคร้าน ความย่อท้อ ไม่พึงอยู่ด้วยความประมาท ไม่พึงตั้งอยู่ในความดูหมิ่น พึงเป็นผู้มีใจน้อมไปในนิพพาน " (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/472/666/439/17
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๖] บัณฑิตทำบุญต้องมุ่งนิพพาน (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/474/566/441/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๗] " นรชนพึงออกจากความพูดเท็จ ไม่พึงทำความเสน่หาในรูป พึงกำหนดรู้มานะ และพึงประพฤติเว้นจากความผลุนผลัน " (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/475/1766/442/22
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๐] มานะลักษณะต่างๆ (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/477/266/444/2
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๒-๘๓๖] " ไม่พึงยินดีสังขารเก่า ไม่พึงทำความชอบใจในสังขารใหม่ เมื่อสังขารเสื่อมไป ก็ไม่พึงเศร้าโศก ไม่พึงเป็นผู้อาศัยกิเลสเครื่องเกี่ยวข้อง " (อัตตทัณฑสุตตนิทเทส)
66/479/1866/446/22