พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๘๑] ความสำรวม ความระวัง ไม่ก้าวล่วงในสิกขาบททั้งหลาย นี้เป็นศีล.ความสมาทาน ชื่อว่า เป็นวัตร (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/417/1365/336/6
หัวข้อธรรม (1)
[๘๕] " แต่ว่าภิกษุผู้สงบ ดับกิเลสในตนแล้ว ไม่อวดในศีลทั้งหลายว่า เราเป็นดังนี้ผู้ฉลาดทั้งหลาย กล่าวภิกษุนั้นว่า มีอริยธรรม อนึ่ง กิเลสเป็นเหตุฟูขึ้นมิได้มีแก่ภิกษุใด ในที่ไหนๆ ในโลก ผู้ฉลาดทั้งหลายก็กล่าวภิกษุนั้นว่า มีอริยธรรม " (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/423/165/340/20
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖] ผู้ได้ชื่อว่า ภิกษุ (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/423/665/341/1
หัวข้อธรรม (1)
[๘๙] กิเลสเป็นเหตุให้ฟูขึ้น 7 ประการ คือ ราคะ โทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิกิเลส และกรรม (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/425/1965/343/7
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔] " สันติ มี 3 ประการ คือ สันติโดยส่วนเดียว สันติโดยองค์นั้นๆ สันติโดยสมมติ " (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/429/1065/346/3
หัวข้อธรรม (1)
[๙๕] " ความถือมั่นด้วยทิฏฐิย่อมไม่เป็นอาการที่ก้าวล่วงโดยง่ายเลย การถึงความตกลงในธรรมทั้งหลายแล้วถือมั่น ก็ไม่เป็นอาการที่ก้าวล่วงได้โดยง่ายเพราะฉะนั้น ในความถือมั่นเหล่านั้น นรชนย่อมสละธรรมบ้าง ยึดถือธรรมบ้าง " (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/431/365/347/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๐] " ทิฏฐิที่กำหนดเพื่อเกิดในภพน้อยและภพใหญ่ ย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้มีปัญญาในที่ไหนๆ ในโลก เพราะบุคคล ผู้มีปัญญาละมารยา และมานะได้แล้วเป็นผู้ไม่มีกิเลสเครื่องเข้าถึง จะพึงไปด้วยกิเลสอะไรเล่า " (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/434/565/349/20
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๒] ความประพฤติลวง เรียกว่า มารยา, มานะ ได้แก่ ความถือตัว (ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/437/365/352/7
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุทั้งหลายไม่พึงเป็นผู้นิ่งในที่ทั้งปวงด้วยคิดว่า เราเป็นผู้มีศีล ด้วยว่าคนทั้งหลายในโลกย่อมไม่รู้ว่า บัณฑิตปนกับเหล่าพาลเมื่อไม่กล่าว (อ.ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/447/1965/361/7
หัวข้อธรรม (1)
ผ้าชื่อว่า บังสุกุล เพราะอรรถว่า เป็นเหมือนเกลือกกลั้วด้วยฝุ่น (อ.ทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส)
65/454/1765/366/22