พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
พระราชาให้ราชบุรุษ ตัดคอมาตังคดาบส เทวดาจึงโกรธแล้วได้ทำเมืองให้พินาศ (อ.มาตังคชาดก)
61/29/1161/26/24
หัวข้อธรรม (1)
สัมภูตบัณฑิต ไม่สามารถระลึกชาติในระหว่างได้ ระลึกได้เฉพาะชาติที่ 4 ที่เป็นคนจัณฑาล ส่วนจิตตบัณฑิต ระลึกชาติได้ตลอด 4 ชาติ (อ.จิตตสัมภูตชาดก)
61/40/1561/36/16
หัวข้อธรรม (1)
ชีวิตของมนุษย์โลกนี้ ช่วง 10 ปี เป็นเด็กอ่อน ช่วง 10-20 ปี วัยเล่นคะนอง ช่วง 20-30 ปี วัยสวยงาม ช่วง 30-40 ปี มีกำลังสมบูรณ์ ช่วง 40-50 ปี มีปัญญารอบรู้ ช่วง 50-60 ปี เริ่มเสื่อม ช่วง 60-70 ปี มีกายเงื้อมไปข้างหน้า ช่วง 70-80 ปี มีกายคดโกง ช่วง 80-90 ปี เริ่มหลงเลอะเลือน ช่วง 90-100 ปี นอนอยู่กับที่ (อ.จิตตสัมภูตชาดก)
61/48/1561/43/22
หัวข้อธรรม (1)
พระโพธิสัตว์ เป็นพระเจ้าสีวิมหราช ทรงบริจาคทรัพย์วันละ 6 แสนทุกวัน และได้บริจาคดวงตาทั้ง 2 ข้างให้แก่ท้าวสักกะซึ่งแปลงเป็นพราหมณ์มาขอดวงตา ครั้งพระราชาตาบอดประทับอยู่ในอุทยาน ท้าวสักกะจึงแนะนำให้พระราชาทำสัจจกิริยา ได้ดวงตาทิพย์ เห็นได้ทะลุฝา และภูเขาโดยรอบ 100 โยชน์ (อ.สีวิราชชาดก)
61/63/661/56/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐๘๔-๒๑๐๓] คนมีปัญญาแต่เสื่อมจากสิริประเสริฐกว่าคนที่มียศแต่ไร้ปัญญา (สิริมันทชาดก)
61/80/1361/72/17
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภการเสียสละชีวิตของท่านพระอานนท์ ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นโรหนพญาเนื้อ ติดบ่วงนายพราน เนื้อน้องชาย ชื่อจิตตะ เนื้อน้องสาวชื่อ สุตตนายอมตายอยู่กับพระโพธิสัตว์ และช่วยเจรจากับนายพราน เมื่อนายพรานรู้ถึงศีลและความประพฤติ ของเนื้อนั้นแล้วก็ปล่อยไป นำแต่ขนสีทอง และเรียนธรรม 10 ประการ ไปบอกแก่พระราชา โอวาทนั้นอยู่ได้ 1,000 ปี (อ.โรหนมิคชาดก)
61/90/1161/81/19
หัวข้อธรรม (1)
ราชธรรมจรรยา 10 ประการ (อ.โรหนมิคชาดก)
61/104/161/94/4
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภการสละชีวิตของพระอานนท์ ตรัสอดีต พระโพธิสัตว์เป็นพญาหงส์ได้ติดบ่วงนายพราน สุมุขหงส์เสนาบดีก็ไม่ยอมหนี คอยอยู่ด้วยกันกับพญาหงส์นายพรานพาหงส์ทั้ง 2 ตัว ไปหาพระราชา พระโพธิสัตว์แสดงธรรมโอวาทถวายแด่พระราชาตลอดคืนยังรุ่ง แล้วทูลลาบินไปสู่จิตตกูฏบรรพต (อ.หังสชดก)
61/114/261/102/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๑๕๒] นรชนใด ห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา แม้ใบหญ้าคาของนรชนนั้น ก็ย่อมมีกลิ่นเน่าฟุ้งไป ฉันใด การเข้าไปคบหาคนพาลก็เช่นนั้นเหมือนกัน นรชนใดห่อกฤษณาด้วยใบไม้ แม้ใบไม้ของนรชนนั้น ก็ย่อมหอมฟุ้งไปฉันใด การเข้าไปคบหานักปราชญ์ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เพราะเหตุนั้น บัณฑิตรู้ความเปลี่ยนแปลงของตนดุจห่อใบไม้แล้ว ไม่ควรเข้าไปคบหาพวกอสัตบุรุษ ควรคบหาแต่พวกสัตบุรุษ ด้วยว่าอสัตบุรุษนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมพาให้ถึงสุคติ (สัตติคุมพชาดก)
61/130/861/117/6
หัวข้อธรรม (1)
[๒๑๖๐] กินนร มีอายุ 1000 ปี ในระหว่างอายุนั้น โรคร้ายย่อมไม่มี (ภัลลาติยชาดก)
61/148/361/133/2