พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑๐-๖๑๓] ไม่ควรจะเศร้าโศกถึงคนที่ตายไปแล้ว ส่วนคนที่ยังเหลืออยู่ ควรเมตตามีเมตตาเอ็นดูกัน (อนนุโสจิยชาดก)
58/568/358/418/16
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระเทวทัตผู้เสื่อมลาภสักการะ ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นวานรเผือกชื่อ ราธะ มีน้องชายชื่อ โปฏฐปาทะ ทั้งสองถูกจับไปเลี้ยงไว้ในกรงทอง ในพระราชวัง ได้เป็นผู้เลิศด้วยลาภ และยศ วันหนึ่งนายพรานได้นำลิงใหญ่สีดำมาถวายแด่พระราชา ลาภสักการะมากจึงมาถึงแก่ลิงใหญ่นี้ ต่อมา 2-3 วัน ลิงใหญ่ได้ทำหน้าตาหลอกพวกราชกุมารให้ตกใจกลัว จึงถูกไล่หนี (อ.กาฬพาหุชาดก)
58/578/558/426/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒๑] " ทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า ธรรมอันจะนำความสุขมาให้ยิ่งไปกว่าสมาธิย่อมไม่มี ผู้มีจิตตั้งมั่นย่อมไม่เบียดเบียนทั้งคนอื่น และตนเอง " (สีลวีมังสชาดก)
58/583/1558/429/21
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒๒-๖๒๕] พูดในกาลที่ควรพูด ไม่ควรพูดให้ล่วงเวลา (โกกาลิกชาดก)
58/588/458/433/4
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระโกกาลิกะ ตรัสอดีตมีนกดุเหว่าไข่ไว้ให้แม่กาฟัก เมื่อขนปีกยังไม่ทันงอกลูกนกดุเหว่าก็ส่งเสียงร้องเป็นเสียงดุเหว่า แม่กาจึงจิกให้ตกจากรังตายพระโพธิสัตว์เป็นอำมาตย์เห็นเหตุนั้นจึงเปรียบการพูดไม่รู้จักกาล เหมือนลูกนกดุเหว่า แก่พระราชา, ลูกนกดุเหว่าคือ พระโกกาลิกะ (อ.โกกาลิกชาดก)
58/589/758/434/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒๖-๖๒๙] พึงใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ (รถลัฏฐิชาดก)
58/593/358/437/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๑] " พึงอ่อนน้อมต่อผู้ที่อ่อนน้อม พึงคบผู้ที่เขาพอใจจะคบด้วย พึงทำกิจแก่ผู้ที่ช่วยทำกิจ ไม่พึงทำความเจริญให้แก่ผู้ที่ใคร่ความเสื่อม อนึ่ง ไม่พึงคบหาสมาคมกับผู้ที่เขาไม่พอใจจะคบหาสมาคมด้วย " (โคธชาดก)
58/599/958/441/8
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๔-๖๓๗] คุณสมบัติของผู้นำ (ราโชวาทชาดก)
58/606/358/446/6
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๑] " ส่วนผู้ใดใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำการงาน รู้จักกำลังกาย และกำลังความคิดของตน กำหนดด้วยคำพูดอันประกอบด้วยปัญญาเป็นวาจาสุภาษิต ผู้นั้นย่อมมีชัยอย่างไพบูลย์ " (ชัมพุกชาดก)
58/612/1458/450/19
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้โกหก ตรัสอดีตภิกษุนี้ เป็นฉัตตกุมารโอรสของพระเจ้าโกศลต้องปลอมตัวหนีไป เรียนศิลปะศาสตร์ 18 ประการ และบวชอยู่กับฤๅษี 500เพราะพระเจ้าพาราณสีทรงยกทัพไปตีเอาเมืองสาวัตถี แล้วขนทรัพย์กลับมากรุงพาราณสีให้ฝังไว้ในอุทยาน ต่อมาฉัตตฤๅษีได้พาหมู่ฤๅษีมากรุงพาราณสี ทำให้พระราชาพอพระทัยแล้วพักอยู่ในอุทยาน แล้วขนทรัพย์กลับไปยึดเมืองสาวัตถีคืน พระเจ้าพาราณสีจึงเกิดความเศร้าโศก พระโพธิสัตว์เป็นอำมาตย์ได้กราบทูลให้พระราชาหายเศร้าโศก เพราะทรัพย์นั้นเป็นของบิดาเขา (อ.พรหาฉัตตชาดก)
58/619/1058/455/11