พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
พระโพธิสัตว์เป็นพระเจ้าพาราณสี ไปปราบชายแดน ทรงพ่ายแพ้และได้รับความช่วยเหลือ อนุเคราะห์ด้วยข้าว นํ้า ที่พักจากคหบดีคนหนึ่ง ด้วยอัธยาศัยอันดีจึงตรัสให้เขาไปหาในเมือง เมื่อบุรุษนั้นไปหา ได้นำขนมและผ้าแบบชาวบ้านไปฝาก พระราชาก็ทรงเสวย และนุ่งห่ม พร้อมกับมอบราชสมบัติให้ครึ่งหนึ่งให้สร้างนิเวศน์อยู่ในพระนคร (อ.มหาอัสสาโรหชาดก)
58/384/1258/285/8
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อแผ่เมตตาให้ผู้ประทุษร้ายตน ความเร่าร้อนย่อมเกิดขึ้นกับบุคคลผู้ประทุษร้ายนั้น (อ.เอกราชชาดก)
58/395/658/292/16
หัวข้อธรรม (1)
[๕๑๖-๕๑๗] ไม่ควรถือตัวในที่ที่เขาไม่รู้จัก (ทัททรชาดก)
58/400/1258/296/11
หัวข้อธรรม (1)
พระยานาคราช ทำโทษนาคที่มักโกรธ หยาบคาย เที่ยวทำร้ายพวกนาค ให้ออกจากภพนาค มาอยู่ในพื้นที่เปื้อนคูถ ในถิ่นมนุษย์อยู่ 3 ปี (อ.ทัททรชาดก)
58/402/758/297/21
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธองค์ให้ประชุมภิกษุทั้งหลายกลางดึก เพราะเหตุภิกษุ 500 พากันตรึกถึงกามวิตก (อ.สีลวิมังสชาดก)
58/407/658/301/2
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่าที่ลับในโลกย่อมไม่มีแก่ผู้กระทำบาป (อ.สีลวิมังสชาดก)
58/409/358/302/11
หัวข้อธรรม (1)
พระเจ้าปเสนทิโกศลทรงกริ้วถึงกับไม่สนพระทัยกับ พระนางมัลลิกา พระศาสดาเสด็จไปราชนิเวศน์ทำทั้งสองพระองค์ให้ปรองดองกัน แล้วทรงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลายถึง อดีตครั้งพระโพธิสัตว์เป็นอำมาตย์ผู้สั่งสอนอรรถธรรมแก่พระเจ้าพรหมทัต ก็ได้ทำทั้ง 2 พระองค์ ให้ปรองดองกันมาแล้ว (อ.สุชาตาชาดก)
58/413/958/305/15
หัวข้อธรรม (1)
เทวดาย้ายขุมทรัพย์ (อ.ปลาสชาดก)
58/424/1458/313/20
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๓] " บุคคลไม่ได้มิตรธรรมด้วยอุปการคุณที่ตนประพฤติต่อหน้าในผู้ใด ผู้นั้นบัณฑิตไม่ต้องริษยา ไม่ต้องด่าว่า พึงค่อยๆ หลีกออกห่างจากผู้นั้นไปเสีย " (ชวสกุณชาดก)
58/426/1558/314/17
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพวกฉัพพัคคีย์ แสดงธรรมแก่ผู้นั่งบนอาสนะสูง ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นคนจัณฑาลไปลักมะม่วงในอุทยาน เห็นพราหมณ์นั่งอาสนะตํ่าบอกมนตร์แก่พระราชาผู้นั่งอาสนะสูง จึงเตือนพระราชา และพราหมณ์ว่า นี้เป็นการไม่เคารพธรรม พระราชาทรงเลื่อมใส จึงให้เป็นผู้รักษาพระนคร (อ.ฉวชาดก)
58/431/858/318/5