พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๖] " ความเกษมจากโยคะ ย่อมเจริญเพราะการคบหากับมิตรคนใด บุรุษผู้ฉลาดในกิจทั้งมวล พึงกระทำกิจทุกอย่างของกัลยาณมิตรให้เหมือนของตน " (พยัคฆชาดก)
58/167/858/123/20
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภการระงับการทะเลาะแห่งอำมาตย์ 2 คน ของพระเจ้าโกศล ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นดาบส บำเพ็ญอุเบกขาบารมีอยู่ มีลิงซุกซน เอาองคชาตสอดเข้าช่องหูของดาบส ท่านก็ไม่ได้ห้าม วางเฉยอยู่ วันหนึ่งลิงนั้นเอาไปแหย่ใส่ปากเต่าเต่าจึงงับองคชาต มันไม่สามารถอดกลั้นได้ จึงอุ้มเต่าไปให้ดาบสช่วย, ลิงและเต่านั้น คือ 2 อำมาตย์นี้ (อ.กัจฉปชาดก)
58/175/658/129/10
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุโลเลรูปหนึ่ง ตรัสอดีตภิกษุนี้เป็นกาทำทีมาอยู่ด้วยกับนกพิราบโพธิสัตว์ในโรงครัว เพื่อจะแอบกินปลาของมนุษย์ พ่อครัวจับได้จึงถอนขนเหลือไว้เป็นหงอนแล้วทาด้วยพริก และเปรียง นกพิราบกลับมาเห็นแล้วจึงบินหนีไปอยู่ที่อื่น กาก็ตายในที่นั้นเอง (อ.โลลชาดก)
58/179/1858/133/5
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุโลเลรูปหนึ่ง ตรัสอดีต ภิกษุนี้เป็นกา ได้แอบกินอาหารของมนุษย์จึงต้องประสบทุกข์ และยังทำให้นกพิราบโพธิสัตว์ต้องหนีไปอยู่ที่อื่น (อ.รุจิรชาดก)
58/185/1458/137/13
หัวข้อธรรม (1)
สาเหตุที่ทำให้บ้านเมืองเดือดร้อน (อ.กุรุธรรมชาดก)
58/191/1358/141/17
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภความตะเกียกตะกาย เพื่อจะปลงพระชนม์พระพุทธเจ้าของพระเทวทัตตรัสอดีตเทวทัตเป็นดาบสโกงเมื่อได้กินอาหารที่ชาวบ้านปรุงด้วยเนื้อนกพิราบเกิดติดใจ คิดจะฆ่านกพิราบที่มาที่อาศรมของตนกินเป็นอาหาร พระโพธิสัตว์เป็นหัวหน้านกพิราบเห็นอาการอันแปลกของดาบสโกงนั้นแล้วจึงพาบริวารถอยออกมาแล้วกล่าวคุกคามดาบสนั้นแล้วหลีกไป (อ.โรมชาดก)
58/216/658/159/13
หัวข้อธรรม (1)
ในกรุงสาวัตถี มีลิงโลเลตัวหนึ่ง ได้ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะรดหลังช้างที่มีศีล และเมื่อทำการแบบนี้บนหลังช้างดุตัวอื่นจึงถูกช้างฆ่าตาย พระศาสดาตรัสอดีตลิงนี้ก็ทำแบบเดียวกันนี้ กับพระโพธิสัตว์ที่เกิดเป็นกระบือป่า และก็ได้ตายด้วยการไปกระทำกับกระบือดุตัวอื่น (อ.มหิสชาดก)
58/221/1858/163/18
หัวข้อธรรม (1)
เพราะความรักในบุตร มารดาได้ตายไปเกิดเป็นสุนัขจิ้งจอก โดยอุปปาติกะกำเนิด (อ.สตปัตตชาดก)
58/228/1358/168/16
หัวข้อธรรม (1)
นกกระไน ร้องบอกโจรให้ฆ่าบุรุษคนหนึ่ง เพราะเป็นนายเวรของตน (อ.สตปัตตชาดก)
58/229/1058/170/1
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลผู้มิใช่มิตร 4 จำพวก คือ คนปอกลอก คนดีแต่พูด คนหัวประจบ คนที่ชักชวนในทางฉิบหาย (อ.สตปัตตชาดก)
58/232/1458/171/16