พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
พระราชาครั้งปฐมกัปตั้งแต่พระเจ้ามหาสมมตราช จนถึง พระเจ้ามันธาตุ มีพระชนมายุหนึ่งอสงไขย (อ.มันธาตุราชชาดก)
58/73/1658/56/13
หัวข้อธรรม (1)
พระเจ้ามันธาตุ ครองสมบัติครึ่งหนึ่งในภพดาวดึงส์ จนท้าวสักกะจุติไป 36 องค์แล้วคิดจะฆ่าท้าวสักกะด้วยความอยากครองราชย์องค์เดียว จึงต้องพลัดตกจากเทวโลก เสด็จสวรรคตในอุทยานของตน (อ.มันธาตุราชชาดก)
58/75/1358/57/22
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระอานนท์ได้ผ้า 1000 ผืน ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์ เป็นติรีติวัจฉดาบสได้ช่วยพระเจ้าพาราณสีจากบ่อนํ้าในคราวที่รบแพ้มา จึงได้ลาภสักการะอยู่ในอุทยาน ทำอภิญญาสมาบัติให้เกิดขึ้น มีพรหมโลกเป็นที่ไปในเบื้องหน้า (อ.ติรีติวัจฉชาดก)
58/81/558/62/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗๙-๓๘๑] ทุกชีวิตเป็นทูตของท้อง (ทูตชาดก)
58/88/358/67/10
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุชาวชนบทเดินทางมาเชตวันวิหาร เพื่อต้องการจะบูชาต้น อานันทโพธิ์ จึงไปที่ ที่เขาขายดอกอุบล แต่ไม่ได้ดอกไม้เลย ครั้นเข้าไปบอกพระอานนท์ พระเถระจึงเข้าไปในบ้านนั้นแล้ว ได้ดอกไม้มาเป็นจำนวนมาก พระศาสดาตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นบุตรเศรษฐีผู้ฉลาดในการกล่าวย่อมได้ดอกไม้ (อ.ปทุมชาดก)
58/95/358/73/7
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๖] หญิงทั้งหลาย บุรุษไม่สามารถจะปกปักรักษาไว้ได้ด้วยถ้อยคำอันอ่อนหวาน ยากที่จะให้เต็มได้ เสมอด้วยแม่นํ้าฉะนั้น (มุทุปาณิชาดก)
58/99/758/76/7
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์ เป็นพระเจ้าพาราณสี แม้จับมือพระราชธิดาไว้ก็ยังรักษาไม่ได้ (อ.มุทุปาณิชาดก)
58/100/258/76/20
หัวข้อธรรม (1)
มาตุคามย่อมปล้นเอาการศึกษาเล่าเรียน ตบะ ศีล สัจจะ จาคะ สติ และมติความรู้ของคนผู้ประมาทเหมือนพวกโจรคอยดักทำร้ายในหนทาง (อ.มุทุปาณิชาดก)
58/106/958/81/19
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๙] " ธรรมดาว่าหญิงเหล่านี้ เป็นผู้ยังบุรุษให้งงงวยมีมายามาก และยังพรหมจรรย์ ให้กำเริบ ย่อมจะจมลงในอบาย บัณฑิตรู้ชัดอย่างนี้แล้ว พึงหลีกเว้นเสียให้ห่างไกล " (จุลลปโลภนชาดก)
58/108/658/82/15
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสอดีตแม้แต่พระโพธิสัตว์ จุติจากพรหมโลกมาเกิดเป็นอนิตถิคันธกุมาร ไม่ปรารถนาหญิงใด แต่เมื่อถูกเล้าโลมจากนางฟ้อน จนถึงได้รู้รสกามเข้าแล้วได้ถือดาบไล่ตามบุรุษทั้งหลายตามท้องถนน เพราะไม่ยอมให้มาตุคามแก่ชายอื่น (อ.จุลลปโลภนชาดก)
58/109/158/83/5