พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภความกักขฬะ หยาบช้าของพระเทวทัต ตรัสอดีต พระโพธิสัตว์เป็นวานรชื่อ นันทิยะ น้องชายชื่อ จุลลนันทิยะ เลี้ยงมารดาตาบอด พระเทวทัตเป็นนายพราน ได้คิดจะยิงนางลิงตาบอด พระโพธิสัตว์ได้ออกมาสละชีวิตแทน แต่นายพรานฆ่าทั้ง 3 ตัว ฟ้าจึงผ่าบ้านนายพรานทำให้เมียและลูกตาย นายพรานถูกแผ่นดินสูบ (อ.จุลลนันทิยชาดก)
57/389/1657/297/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๕] " บุคคลควรนอบน้อมต่อผู้ที่นอบน้อมตน ควรคบกับผู้ที่คบตน ควรทำกิจตอบแทนแก่ผู้ที่ช่วยทำกิจของตน ไม่ควรทำประโยชน์แก่ผู้ปรารถนาความฉิบหายให้และไม่ควรคบกับผู้ที่ไม่คบตน " (ปุฏภัตตชาดก)
57/395/357/301/13
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภ 2 ผัวเมีย เดินทางกลับจากชนบท คนผัวกินข้าวคนเดียวไม่แบ่งเมียเลย พระศาสดาตรัสอดีตแม้เขาเป็นพระราชาก็ทรงทำแบบนี้ แต่ได้มอบความเป็นใหญ่ให้อัครมเหสี เพราะฟังคำบัณฑิต พระโพธิสัตว์เป็นอำมาตย์ผู้แนะนำพระราชา (อ.ปุฏภัตตชาดก)
57/395/1557/302/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๗] " ผู้ใดมีคุณธรรม อันเป็นเครื่องให้เจริญอย่างยิ่ง 4 ประการนี้ คือ สัจจะธรรม ธิติ จาคะ ผู้นั้นย่อมล่วงพ้นศัตรูได้ " (กุมภีลชาดก)
57/401/357/306/5
หัวข้อธรรม (1)
อำมาตย์ของพระเจ้าปเสนทิโกศลผู้หนึ่ง เป็นชู้กับนางสนม พระราชาทรงอดกลั้นไว้ แล้วไปกราบทูลพระศาสดา จึงทรงตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นพระเจ้าพาราณสีก็มีอำมาตย์เป็นชู้กับนางสนม และคนใช้ของอำมาตย์ก็เป็นชู้ในเรือนของอำมาตย์แต่เขาทนไม่ได้จึงพาคนใช้ไปกราบทูลพระราชา พระราชาตอบว่าเหตุการณ์แบบนี้ของเราก็มี เราอดทนไว้ (อ.ขันติวรรณนชาดก)
57/403/1357/308/5
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐๑-๓๐๒] การออกไปในเวลาอันสมควร เป็นความดี การออกไปในเวลาอันไม่สมควรไม่ดี เพราะว่าคนผู้ออกไปโดยเวลาไม่สมควรย่อมไม่ยังประโยชน์อะไรให้เกิดได้ (โกสิยชาดก)
57/406/357/310/3
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภ ภิกษุรูปหนึ่ง ตีบุรุษด้วนแล้วเอาขี้ยัดปาก ตรัสอดีตบุรุษด้วนนั้นเป็นหนอนได้กินเหล้าเมาแล้ว ท้าช้างสู้ ช้างจึงขี้รดและเยี่ยวรดใส่หนอนตาย, ช้างนั้นได้เป็นภิกษุนี้ ส่วนหนอน เป็นบุรุษด้วน (อ.คูถปาณกชาดก)
57/410/1357/313/16
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐๖] " อันที่จริง เมื่อบุคคลถูกงูเห่ากัด หมอบางคนก็รักษาได้ อนึ่งบุคคลถูกผีเข้าสิง หมอผู้ฉลาดก็ไล่ออกได้ แต่บุคคลผู้ถูกความใคร่ครอบงำแล้ว ใครๆ ก็รักษาไม่หาย เพราะว่าเมื่อบุคคลล่วงเลยธรรมขาวเสียแล้ว จะรักษาได้อย่างไร " (กามนีตชาดก)
57/415/957/316/21
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภปลายิปริพาชก ท่องเที่ยวทั่วชมพูทวีปเพื่อโต้วาทะ ได้พามหาชนไปจะโต้วาทะกับพระศาสดาเมื่อเห็นแค่ซุ้มประตูเชตวันวิหารก็หนีกลับ พระองค์ตรัสอดีตที่ปริพาชกนี้เป็นพระเจ้าพาราณสี ได้ยกทัพจะไปตี เมืองตักกสิลาเมื่อเห็นแค่ซุ้มประตูก็ยกพลกลับ (อ.ปลายิชาดก)
57/422/1657/322/19
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภปลายิปริพาชก ได้เข้าไปในเชตวันมหาวิหาร เพื่อจะโต้วาทะกับพระศาสดา ได้เห็นพระศาสดากำลังแสดงธรรมอยู่จึงหันกลับไปไม่ยอมเข้าหมู่บริษัทหนีไป พระศาสดาตรัสอดีตเขาเป็นพระราชาเมืองตักกสิลา ได้ยกทัพมาล้อมกรุงพาราณสีไว้ เมื่อเห็นพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นพระเจ้าพาราณสีกล่าวขู่ขวัญ จึงหนีกลับเมืองของตน (อ.ทุติยปลายิชาดก)
57/427/257/326/21