พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระอุปัชฌาย์ ที่ตบลูกศิษย์ ผู้ถือวิสาสะในผ้าของตน ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นฤๅษี มีลูกศิษย์ผู้หนึ่งไม่เชื่อฟัง เขาได้เลี้ยงช้างไว้ แล้วถูกช้างนั้นฆ่าตาย ดาบสอื่นจึงถามถึงลักษณะของมิตรแก่พระโพธิสัตว์, ช้างนั้นได้เป็นพระอุปัชฌาย์นี้, ดาบสที่ตายเป็นลูกศิษย์ที่ถูกตบ (อ.มิตตามิตตชาดก)
57/258/1457/193/10
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๖] " ธรรมดาบัณฑิตไม่พูดวาจาที่ประกอบด้วยความจริงแต่ไม่ดี ขืนพูดไปจะต้องนอนอยู่ดุจนกแขกเต้า ชื่อว่า โปฏฐปาทะ ถูกเผานอนจมอยู่ในเตาไฟ ฉะนั้น " (ราธชาดก)
57/262/657/196/6
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลคหบดี มีภรรยาเป็นคนทุศีล เป็นชู้กับผู้ใหญ่บ้าน เมื่อพระโพธิสัตว์กลับมาเห็น นางก็ทำทีขึ้นยุ้งฉาง บอกให้ผู้ใหญ่บ้านกล่าวทวงค่าเนื้อวัว พระโพธิสัตว์รู้ทันจึงทุบตีทั้ง 2 คน (อ.คหปติชาดก)
57/266/1457/199/15
หัวข้อธรรม (1)
ยกลูกสาวให้กับผู้มีศีล (อ.สาธุศีลชาดก)
57/271/1157/203/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๑-๒๕๒] ความกำหนัดยินดีในแก้วมณี และกุณฑลก็ดี ความห่วงใยในบุตรและภรรยาก็ดี นักปราชญ์กล่าวเครื่องผูกนั้นว่า เป็นเครื่องผูกอันมั่นคง ทำให้สัตว์ตกตํ่า หย่อน แก้ได้ยาก (พันธนาคารชาดก)
57/275/457/206/4
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ 30 รูป เห็นนักโทษ ถูกจองจำด้วยขื่อคา จึงทูลถามพระศาสดาถึงเครื่องจองจำที่มั่นคงกว่านี้ พระองค์ตรัสอดีตที่พระโพธิสัตว์อยู่ในตระกูลยากจน ต้องการบวชแต่ภรรยาก็วิงวอนให้รอบุตรคลอดก่อน รอให้บุตรหย่านมก่อน จนตั้งครรภ์อีก พระโพธิสัตว์จึงตัดเครื่องผูกแล้วหนีไปบวช ได้อภิญญา และสมาบัติ (อ.พันธนาคารชาดก)
57/276/157/207/7
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๔] " ในหมู่มนุษย์ก็ฉันนั้น ถ้าแม้เด็กมีปัญญา ก็เป็นผู้ใหญ่ได้ คนโง่ถึงร่างกายจะใหญ่โต ก็เป็นผู้ใหญ่ไม่ได้ " (เกฬิสีลชาดก)
57/281/657/210/17
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระลกุณฏกภัททิยะ ตรัสอดีตท่านเป็นพระเจ้าพรหมทัต มีนิสัยชอบล้อเล่น ทำคนแก่ให้เล่นตามคำสั่ง ถูกพระโพธิสัตว์ ซึ่งเป็นท้าวสักกะ ทรมานข่มขู่จึงได้หยุดการกระทำนั้น (อ.เกฬิสีลชาดก)
57/281/1157/211/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๕-๒๕๖] การแผ่เมตตาถึงตระกูลพญางู ทั้ง 4 (ขันธปริตตชาดก)
57/286/357/214/11
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุรูปหนึ่งถูกงูกัดตาย พระศาสดาจึงตรัสอดีต มีคณะฤๅษีก็ได้เจริญเมตตาจิตแก่ตระกูลพญางูทั้ง 4 แล้วพ้นจากภัยอันตรายจากงู (อ.ขันธปริตตชาดก)
57/287/1257/215/14