พุทธธรรมสงฆ์
บันทึกแบบเก่าจะเลิกใช้งานใน 15/08/2026 สํารองข้อมูลไว้ด้วยครับ
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระโกกาลิกะ อาศัยวาจาของตนจึงต้องพินาศ ตรัสอดีตเขาเป็นดาบสและได้บอกกับดาบสผู้หนึ่งซึ่งกำลังผ่าไม้อยู่ว่าต้องผ่าอย่างนั้น ต้องฟันในที่นี้จึงถูกดาบสนั้นฟันตาย พระโพธิสัตว์เป็นอาจารย์ในตอนนั้น (อ.ติตติรชาดก)
56/442/856/327/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๘] “ บุรุษเมื่อไม่คิด ก็ย่อมไม่ได้ผลพิเศษ ท่านจงดูผลแห่งอุบายที่เราคิดเถิดเราพ้นจากการถูกฆ่า และจองจำ ก็ด้วยอุบายนั้น” (วัฏฏกชาดก)
56/445/356/329/11
หัวข้อธรรม (1)
บุตรของอุตตรเศรษฐี จุติจากพรหมโลกมาเกิด จึงไม่ต้องการสตรี วันหนึ่งมีงานนักขัตฤกษ์ พวกสหายได้ส่งนางวรรณทาสีไปให้เขา พอนางเริ่มแสดงเสน่ห์หญิงโปรยยิ้มเอียงอาย เขาเห็นฟันของนางจึงได้อัฏฐิกสัญญา ร่างงามนั้นปรากฏ เป็นกระดูกหมด จึงให้รางวัลนางแล้วส่งกลับ แต่นางไปกับผู้อื่น เมื่อสิ้นงานนักขัตฤกษ์ มารดาของนางหานางไม่พบจึงร้องเรียน ทำให้เขาถูกพระราชาสั่งลงโทษครั้นพ้นโทษมาได้ จึงบวชได้บรรลุพระอรหัต พระศาสดาตรัสอดีตที่พระองค์เป็นนกกระจาบ เมื่อถูกนายพรานจับไป ก็ใช้ความคิด จึงรอดชีวิตมาได้ (อ.วัฏฏกชาดก)
56/445/1156/330/1
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้ท่องบ่นไม่เป็นเวลารูปหนึ่ง ตรัสอดีตภิกษุนี้เป็นไก่ขันไม่เป็นเวลาทำให้คนมาเรียนศิลปะไม่สำเร็จประโยชน์ จึงถูกบิดคอตาย พระโพธิสัตว์เป็นอาจารย์ของคนเหล่านั้น (อ.อกาลราวิชาดก)
56/451/856/334/11
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภนางจิญจมาณวิกา ครั้งอดีตก็ได้กล่าวตู่พระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นปุโรหิตนางเป็นอัครมเหสีของพระเจ้าพรหมทัต ได้ประพฤติผิดกับบุรุษ 64 คน แล้วกล่าวตู่ว่าปุโรหิตข่มขืน ปุโรหิตกราบทูล ความจริงแก่พระราชาแล้ว ขอพระราชทานอภัยโทษแก่คน 64 คน และพระนางด้วย (อ.พันธนโมกขชาดก)
56/454/956/337/6
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๑] " บุคคลผู้เสมอกัน ประเสริฐกว่ากัน หรือเลวกว่ากัน ก็ควรคบกันไว้ เพราะมิตรเหล่านั้น เมื่อความเสื่อมเกิดขึ้น ก็พึงทำประโยชน์อันอุดมให้ได้ ดูเราผู้เป็นรุกขเทวดา และเทวดาผู้เกิดที่กอหญ้าคาคบกัน ฉะนั้น " (กุสนาฬิชาดก)
56/463/456/343/4
หัวข้อธรรม (1)
เทวดาช่วยเทวดา (อ.กุสนาฬิชาดก)
56/466/1156/345/25
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๒] “ผู้มีปัญญาทรามได้ยศแล้ว ย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตนย่อมปฏิบัติเพื่อความเบียดเบียนตน และคนอื่น” (ทุมเมธชาดก)
56/469/356/348/3
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระเทวทัต ที่ริษยา พระพุทธเจ้า ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นช้างมงคลของพระราชามคธ คือ เทวทัต เมื่อประชาชนพากันชมเชยช้างมงคลว่าเหมาะกับพระเจ้าจักรพรรดิ พระราชาเกิดริษยา ทำอุบายจะให้ช้างตกเหวตาย ช้างและนายหัตถาจารย์ จึงเหาะหนีไปอยู่กับพระเจ้าพาราณสี (อ.ทุมเมธชาดก)
56/469/1156/348/11
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภพระโลลุทายี ผู้ไม่รู้ข้อที่ควรกล่าว และข้อที่ไม่ควรกล่าว ตรัสอดีตพระโพธิสัตว์เป็นอาจารย์แต่ก็ไม่สามารถสอนให้มาณพฉลาดขึ้นได้ มาณพนั้นเปรียบนมสด และนมส้มว่าเหมือนงอนไถ มาณพนั้นได้แก่ พระโลลุทายี (อ.นังคลีสชาดก)
56/475/956/352/13