พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
บุตรเศรษฐีคนหนึ่ง ในกรุงสาวัตถี มีอายุ 7 ขวบ เป็นผู้ฉลาดถามปัญหา ด้วยประตูแห่งประโยชน์แก่บิดา บิดาจึงพาบุตรไปถามต่อพระศาสดา พระองค์แสดงอดีตเด็กนี้เป็นลูกเศรษฐีผู้เป็นพระโพธิสัตว์ ก็เคยถามปัญหาแบบนี้มาแล้ว (อ.อัตถัสสทวารชาดก)
56/288/1356/213/14
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสโทษของกามว่า น่ารื่นรมย์ในเวลาบริโภค แต่การบริโภคนั้นเหมือนการบริโภคผลไม้มีพิษ ทรงแสดงอดีตพระโพธิสัตว์เป็นนายกองเกวียน คุมกองเกวียน 500 เล่ม เข้าดง แล้วได้บอกให้บริวารอย่ากินผลกิมปักกะลูกเท่าผลมะม่วง เมื่อกินแล้วกัดไส้ทำให้สิ้นชีวิต (อ.กิมปักกชาดก)
56/293/856/217/8
หัวข้อธรรม (1)
พราหมณ์คนหนึ่งอาศัยพระเจ้าโกศลเลี้ยงชีวิต เป็นผู้ถึงไตรสรณคมน์ มีศีล 5 ไม่ขาด พราหมณ์ได้ทดลองพระราชาว่ายกย่องตนด้วยชาติ หรือศีล ครั้นทราบแล้วก็ขออนุญาตไปบวช แล้วได้บรรลุพระอรหัต พระศาสดาทรงแสดงอดีตพระโพธิสัตว์ ก็เคยทดลองแบบนี้ (อ.สีลวีมังสนชาดก)
56/297/1156/220/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๗] " ผู้ใดไม่ถือมงคลตื่นข่าว ไม่ถืออุกกาบาต ไม่ถือความฝัน ไม่ถือลักษณะดีหรือชั่ว ผู้นั้นชื่อว่าล่วงพ้นโทษแห่งการถือมงคลตื่นข่าว ครอบงำกิเลสเครื่องประกอบสัตว์ไว้ในภพที่เป็นคูกั้น ย่อมไม่กลับมาเกิดอีก " (มังคลชาดก)
56/303/356/224/12
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า การถือมงคลตื่นข่าวนี้ พระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย ไม่สรรเสริญเลย (อ.มังคลชาดก)
56/307/556/227/19
หัวข้อธรรม (1)
[๘๘] " พึงเปล่งแต่วาจาดี เท่านั้น ไม่พึงเปล่งวาจาชั่วเลย การเปล่งวาจาดีสำเร็จประโยชน์ได้ เปล่งวาจาชั่วย่อมเดือดร้อน " (สารัมภชาดก)
56/310/356/229/18
หัวข้อธรรม (1)
ทรงปรารภภิกษุผู้หลอกลวงรูปหนึ่ง ตรัสอดีตภิกษุนี้เป็นชฎิลโกงขโมยทอง 100 แท่ง ของกุฎุมพี ผู้สร้างศาลาให้ แถมเมื่อหลีกไปยังลวงทำเป็นเอาหญ้าที่ติดไปกับชฎามาคืน พระโพธิสัตว์เป็นผู้มาอาศัยพักแรมในบ้านกุฎุมพี ท่านฟังคำของชฎิลนั้นแล้วรู้ว่าเขาขโมยทองไป จึงช่วยกุฎุม พีนำทองกลับมา (อ.กุหกชาดก)
56/312/956/231/12
หัวข้อธรรม (1)
[๙๐] “ ผู้ใดอันท่านทำดีให้ก่อน ทำประโยชน์ให้ก่อน แต่ไม่รู้จักคุณผู้นั้น เมื่อมีกิจการเกิดขึ้น ภายหลัง ย่อมไม่ได้ผู้ช่วยเหลือ” (อกตัญญูชาดก)
56/316/356/234/10
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้ไม่ได้พิจารณาปัจจัย 4 แล้วบริโภค โดยมากจะไม่พ้นจากนรก และกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน (อ.ลิตตชาดก)
56/321/1456/238/14
หัวข้อธรรม (1)
[๙๒] “ ยามคับขันย่อมปรารถนาผู้กล้าหาญ ยามปรึกษาการงาน ย่อมปรารถนาคนไม่พูดพล่าม ยามมีข้าวนํ้าย่อมปรารถนาคนอันเป็นที่รักแห่งตน ยามต้องการเหตุผล ย่อมปรารถนาบัณฑิต ” (มหาสารชาดก)
56/325/356/241/3