พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ธรรมเอกอันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่ายเพื่อคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบระงับ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้เพื่อนิพพาน คือ พุทธานุสสติ (อ.อปัณณกชาดก)
55/158/955/149/6
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่ากันดาร มี 5 อย่าง คือ กันดารเพราะโจร กันดารเพราะสัตว์ร้าย กันดารเพราะขาดนํ้า กันดารเพราะอมนุษย์ กันดารเพราะอาหารน้อย (อ.อปัณณกชาดก)
55/160/2155/151/14
หัวข้อธรรม (1)
ตามทางกันดารมี ยักษ์ และอมนุษย์สิงสถิตอยู่ (อ.อปัณณกชาดก)
55/161/855/151/26
หัวข้อธรรม (1)
ปกติยักษ์ ไม่มีท่าทีที่เกรงกลัว มีนัยน์ตาแดง แม้เงาก็ไม่ปรากฏ (อ.อปัณณกชาดก)
55/163/1655/154/11
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 3 ประการเป็นผู้ปฏิบัติอันไม่ผิด (อ.อปัณณกชาดก)
55/167/455/157/17
หัวข้อธรรม (1)
[๒] “ ชนทั้งหลายผู้ไม่เกียจคร้าน ขุดภาคพื้นที่ทางทราย ได้พบนํ้าในทางทรายนั้น ณ ที่ลานกลางแจ้ง ฉันใด มุนีผู้ประกอบด้วยความเพียร และกำลัง เป็นผู้ไม่เกียจคร้าน พึงได้ความสงบใจ ฉันนั้น “ (วัณณุปถชาดก)
55/170/1655/161/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓] “ ถ้าท่านพลาดโสดาปัตติมรรค คือ ความแน่นอนแห่งสัทธรรมในศาสนานี้ท่านจะต้องเดือดร้อนใจในภายหลังสิ้นกาลนาน ดุจพาณิช ชื่อ เสรีวะผู้นี้ ฉะนั้น “ (เสรีววาณิชชาดก)
55/178/355/168/3
หัวข้อธรรม (1)
พระเทวทัตเกิดเป็นวาณิชพาล ได้ผูกอาฆาตพระโพธิสัตว์นี้เป็นการผูกอาฆาตครั้งแรก (อ.เสรีววาณิชชาดก)
55/181/555/171/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔] “ คนมีปัญญาเฉลียวฉลาด ย่อมตั้งตนได้ด้วยต้นทุนแม้น้อย ดุจคนก่อไฟน้อยๆ ให้เป็นกองใหญ่ ฉะนั้น” (จุลลกเศรษฐีชาดก)
55/183/355/173/3
หัวข้อธรรม (1)
เหตุที่ทำให้เกิดเป็นคนโง่เขลา (อ.จุลลกเศรษฐีชาดก)
55/186/1955/176/14