พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเป็นโอรสของพระเจ้าพิมพิสาร พระเจ้าอชาตศัตรูต้องการจะฆ่าท่านจึงยกขึ้นสู่ช้างซับมันดุร้าย พระศาสดาให้พระมหาโมคคัลลานะไปนำมา แล้วทรงแสดงธรรม ท่านจึงบวชบำเพ็ญวิปัสสนา บรรลุพระอรหัตอยู่ในโกศลรัฐ พระเจ้าอชาตศัตรู สั่งคนไปเพื่อฆ่าท่านอีก ราชบุรุษเหล่านั้นได้ฟังธรรมของท่าน เกิดสังเวชมีจิตเลื่อมใสบวชแล้ว (อ.สีลวเถรคาถา)
52/426/1952/401/5
หัวข้อธรรม (1)
ปัญญาเว้นศีลเสียเกิดไม่ได้ และศีลเว้นปัญญาแล้วย่อมกระทำหน้าที่เองไม่ได้ก็ธรรมทั้ง 2 นั้นสนับสนุนซึ่งกันและกัน (อ.สีลวเถรคาถา)
52/435/1652/409/12
หัวข้อธรรม (1)
ท่านได้ด่าพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่ง ว่าท่านถ้าทำนาค้าขายไม่ได้ ก็จงนำปัสสาวะและอุจจาระในทุกๆ บ้านออกไปจงเลี้ยงชีพโดยการล้างพื้น เพราะกรรมนั้น จึงไหม้ในนรก ด้วยเศษกรรมจึงเกิดในตระกูลคนเทดอกไม้หลายร้อยชาติ, ในกาลนี้ เกิดเป็นคนเทดอกไม้ เลี้ยงชีพด้วยการชำระล้างอุจจาระ พระศาสดาเห็นอุปนิสัย จึงเสด็จไปในที่นั้นตรัสเรียก ชื่อแล้วถามว่าเป็นอยู่ลำบากอย่างนี้ อาจเพื่อจะบวชได้ไหม ? เขาจึงขอบวชได้เป็นเอหิภิกษุภาวะ ทรงบอกกรรมฐานแล้วท่านยังสมาบัติ 8และอภิญญา 5 ให้บังเกิดก่อนแล้วเจริญวิปัสสนา ได้เป็นผู้มีอภิญญา 6 (อ.สุนีตเถรคาถา)
52/439/152/411/19
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลชื่อว่าเป็นพราหมณ์ เพราะคุณธรรม 4 ประการ คือ ตบะ พรหมจรรย์สัญญมะ ทมะ (อ.สุนีตเถรคาถา)
52/442/1252/415/1
หัวข้อธรรม (1)
ท่านให้ฉาบปูนขาวที่ทางจงกรมของพระอโนมทัสสีพุทธเจ้า ลาดด้วยดอกไม้ ผูกเพดานด้วยผ้าย้อมสีต่างๆ ในเบื้องบน สร้างศาลายาวมอบถวายแด่พระศาสดาและภิกษุสงฆ์, ในกาลแห่งพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ได้ถวายมหาทาน 7 วันปรารถนาตำแหน่งเลิศภิกษุผู้ปรารภความเพียร, ได้สร้างบรรณศาลาใกล้ฝั่งแม่นํ้าคงคาอุปัฏฐากพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่ง (อ.โสณโกฬิวิสเถรคาถา)
52/449/852/422/6
หัวข้อธรรม (1)
ในกาลนี้ เกิดในเรือนอุสภเศรษฐี พื้นฝ่ามือ และฝ่าเท้ามีสีดังดอกชบา มีขนที่ฝ่าเท้า มีปราสาท 3 หลัง พระเจ้าพิมพิสาร ให้เข้าเฝ้า และส่งไปฟังธรรม มีศรัทธาบวชแล้ว ทำความเพียรมากเกินไป พระศาสดาทรงโอวาทเปรียบด้วยพิณ จากนั้นท่านก็ทำความเพียรสมํ่าเสมอ (อ.โสณโกฬิวิสเถรคาถา)
52/450/1152/423/6
หัวข้อธรรม (1)
ท่านบรรลุพระอรหัตแล้วอาศัยอยู่ป่าไม้ตะเคียน เมื่อถึงวัยครํ่าคร่า วันหนึ่งท่านไปยังที่บำรุงพระพุทธเจ้า ในระหว่างทาง พวกโจรปล้นในพระนคร หนีมาทิ้งห่อสิ่งของในที่ใกล้พระเถระ พวกมนุษย์จึงพาท่านไปส่งพระราชา พระราชาสั่งปล่อยแล้วถามท่าน ท่านจึงบอกสอนภิกษุที่อยู่ใกล้ และพระราชา จบแล้ว ก็เข้าฌานมีเตโชธาตุเป็นอารมณ์ เมื่อไฟลุกโพลงอยู่ก็ปรินิพพาน (อ.เรวตเถรคาถา)
52/467/752/439/12
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเกิดในตระกูลพ่อค้าเกวียน ในกรุงสาวัตถี ได้รวบรวมทรัพย์ เอาเกวียน 500 เล่มบรรทุกสินค้า ทำการค้าขายวันหนึ่ง โคที่เทียมแอกในระหว่างทาง ไม่สามารถไปได้ ท่านจึงแทงโคนั้นที่หางให้มั่น โคนั้นโกรธจึงด่าเป็นภาษามนุษย์ และผูกอาฆาต ท่านสังเวชจึงบวชบำเพ็ญวิปัสสนาบรรลุพระอรหัต (อ.โคทัตตเถรคาถา)
52/478/452/449/4
หัวข้อธรรม (1)
" บุคคลพึงสละทรัพย์ เพราะเหตุแห่งอวัยวะอันประเสริฐ เมื่อจะรักษาชีวิตไว้พึงสละอวัยวะ เมื่อระลึกถึงธรรมพึงสละอวัยวะ ทรัพย์ แม้กระทั่งชีวิตทั้งหมด " (อ.โคทัตตเถรคาถา)
52/486/1152/457/12
หัวข้อธรรม (1)
ท่านบำเพ็ญมหาทาน 7 วัน ตั้งความปรารถนาตำแหน่งเลิศภิกษุผู้รัตตัญญู ต่อพระปทุมุตตรพุทธเจ้า เมื่อพระศาสดาปรินิพพานแล้ว ท่านได้สร้างเรือนแก้วไว้ภายในเจดีย์ และให้สร้างเรือนไฟแก้วมีราคา 1,000 กหาปณะล้อมเจดีย์, ในกัปที่ 91 ท่านได้ถวายทานอันเลิศ 9 ครั้ง ในคราวปลูกข้าวครั้งหนึ่ง ๆ (อ.อัญญาโกณฑัญญเถรคาถา)
52/491/652/461/15