พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
การปิดอาบัติ เป็นเช่นกับความเป็นคนอลัชชี เพราะการปิดอาบัติไว้ จึงพึงต้องอาบัติโดยประการอื่นจากนั้น (อ.สิริมัณฑเถรคาถา)
52/225/1252/212/14
หัวข้อธรรม (1)
" ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ ไม่มีเครื่องหมายกำหนดรู้ไม่ได้เป็นของฝืดเคืองเป็นของเล็กน้อย และประกอบด้วยทุกข์ " (อ.สิริมัณฑเถรคาถา)
52/229/652/216/1
หัวข้อธรรม (1)
ท่านได้ตั้งความปรารถนา เป็นผู้สามารถชำระความแตกสามัคคีในสงฆ์ ให้เป็นปกติ ต่อพระปทุมุตตรพุทธเจ้า, ในกาลนี้ เกิดในตระกูลกษัตริย์ นครเวสาลี มีเหย้าเรือนแล้ว แต่เพราะมีอัธยาศัยในการออกจากทุกข์ จึงบวชกับพระอานนท์วันหนึ่งเห็นภรรยาเก่า แล้วสงสาร จึงไปป่าช้ากำหนดอสุภนิมิต เจริญวิปัสสนาบรรลุพระอรหัต (อ.สัพพกามเถรคาถา)
52/231/1152/217/10
หัวข้อธรรม (1)
พระศาสดาปรินิพพานได้ 100 ปี พระสัพพกามเถระได้ 120 พรรษา ชำระเสนียดแห่งพระศาสนาจากภิกษุชาววัชชีจึงทำสังคยนาพระธรรมวินัยครั้งที่ 2 แล้วตั้งติสสมหาพรหมให้ ชำระเสนียดที่จะเกิดสมัยพระเจ้าธรรมมาโศกในอนาคตแล้วปรินิพพาน (อ.สัพพกามเถรคาถา)
52/236/1052/221/20
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเกิดในตระกูลเศรษฐี กรุงราชคฤห์ ได้เห็นพุทธานุภาพในคราวที่พระศาสดาเสด็จเข้ากรุงราชคฤห์ จึงบวชแล้วสมาทานธุดงค์ จากกรุงราชคฤห์ ไปยังกรุง-สาวัตถี เรียนกรรมฐานบำเพ็ญอยู่ หญิงคณิกาคนหนึ่งรับจ้างมารดาของท่านมาจะให้ท่านสึก ท่านเห็นนางประดับตกแต่งกายเชื้อเชิญท่านด้วยกาม ท่านจึงตั้งวิปัสสนา ได้อภิญญา 6 (อ.สุนทรสมุทรเถรคาถา)
52/238/752/224/12
หัวข้อธรรม (1)
ท่านได้ถวายมหาทาน ตั้งความปรารถนาตำแหน่งเลิศภิกษุผู้มีเสียงไพเราะ, ในกัปที่ 92 เกิดเป็นนกดุเหว่าได้ถวายมะม่วงแด่พระผุสสะพุทธเจ้า, ครั้นพระกัสสป-พุทธเจ้าปรินิพพาน ท่านเป็นนายช่างกำหนดสร้างพระเจดีย์แค่ 1 โยชน์ ให้ชนทั้งหลายยินยอม เพราะกรรมนั้นเขาเกิดที่ใดจะมีขนาดตํ่ากว่าคนอื่นๆ ในกาลนี้เกิดในตระกูลมีโภคะแต่เป็นคนเตี้ย ได้ศรัทธาบวชแล้ว เป็นธรรมกถึก มีเสียงไพเราะท่านได้ถือนิมิตกระดูกฟันของหญิงคณิกาคนหนึ่งเจริญวิปัสสนาได้เป็นพระอนาคามี ฟังโอวาทพระสารีบุตรก็บรรลุพระอรหัต (อ.ลกุณฏกเถรคาถา)
52/244/452/230/4
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๓] ถวายบุตรสุดที่รักให้เป็นคนรับใช้ของพระพุทธเจ้า (ภัททเถรคาถา)
52/254/352/239/12
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเอาปัจจัย 4 บูชาพระปทุมุตตรพุทธเจ้า และภิกษุสงฆ์ประมาณหนึ่งแสน, ในกาลนี้ เกิดในตระกูลเศรษฐีกรุงสาวัตถี ซึ่งมารดาบิดาได้ไปขอบุตรต่อพระศาสดาท้าวสักกะสั่งให้เทวบุตรที่จะหมดอายุไปเกิด พออายุได้ 7 ขวบ มารดาบิดา จึงนำมาถวาย พระศาสดา พระอานนท์ เป็นผู้บวชให้ และบอกทางวิปัสสนาโดยย่อเธอบำเพ็ญวิปัสสนา เมื่อพระอาทิตย์ยังไม่ทันขึ้น ก็ได้อภิญญา 6. (อ.ภัททเถรคาถา)
52/255/752/240/14
หัวข้อธรรม (1)
ในกัปที่ 94 ท่านบวชเป็นดาบส ได้ปูลาดอาสนะดอกไม้ถวายพระสิทธัตถพุทธเจ้าพระองค์ทรงแสดงธรรมอันประกอบด้วยอนิจจตา, ในกาลนี้ เมื่อเกิดได้ 4 เดือนบิดาก็ตาย อาจึงเลี้ยงไว้ อายุ 7 ปี วันหนึ่ง อาโกรธ จึงเอาท่านไปผูกไว้ที่ป่าช้าพระศาสดาทรงเห็นอุปนิสัยจึงแผ่โอภาสตรัสพระคาถาจบ ท่านได้โสดาบัน มายืนอยู่หน้าพระคันธกุฎี มารดาของท่านตามหาจึงเข้าไปถามพระพุทธองค์พระองค์ทรงแสดงธรรม จบเทศนา มารดานั้นได้โสดาบัน ท่านได้บรรลุอรหันต์บรรพชาแล้ว พระศาสดาให้อุปสมบทด้วยปัญหาพยากรณ์ 10 ข้อ(อ.โสปากเถรคาถา)
52/262/452/247/4
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเป็นบุตรพราหมณ์ กรุงราชคฤห์ บวชเป็นดาบส หักไม้แขม และหญ้าด้วยตนเอง เอามาทำบรรณศาลาอยู่ จึงชื่อว่า สรภังคะ พระศาสดาเสด็จไปแสดงธรรม ดาบสมีศรัทธาจึงบวช บำเพ็ญวิปัสสนากรรมฐาน ไม่นานก็บรรลุพระอรหันต์ (อ.สรภังคเถรคาถา)
52/270/1352/254/13