พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๗] " บุรุษที่ถูกแทงด้วยหอก หรือ ถูกไฟไหม้ที่กระหม่อมแล้วรีบรักษาฉันใดภิกษุพึงเป็นผู้มีสติเว้นรอบเพื่อละความกำหนัดยินดีในภพ ฉันนั้น " (วัฑฒมานเถรคาถา)
50/231/1050/226/4
หัวข้อธรรม (1)
ในกัปที่ 92 ท่านได้ถวายผลมะม่วงสุก แด่พระติสสพุทธเจ้า, ในกาลนี้ เกิดในตระกูลเจ้าลิจฉวี เป็นผู้มีศรัทธาเป็นสังฆอุปัฏฐาก เมื่อถูกควํ่าบาตรแล้ว ยังสงฆ์ให้ยกโทษแล้ว สังเวชใจบวช เป็นผู้ถูกความง่วงเหงาหาวนอนครอบงำอยู่ พระศาสดาจึงตรัสพระคาถาให้สลดใจ (อ.วัฑฒมานเถรคาถา)
50/231/1750/226/10
หัวข้อธรรม (1)
ในกัปที่ 91 ท่านได้บูชาพระวิปัสสีพุทธเจ้าด้วยดอกหงอนไก่, ในกาลนี้ เกิดในตระกูลพราหมณ์ กรุงราชคฤห์เลื่อมใสในพระศาสดา และในพระสัทธรรม ในสมาคมของพระเจ้าพิมพิสาร บวชแล้วบำเพ็ญอยู่ในถํ้า ไม่ไกลจากภูเขาเวภารได้อากาศเป็นที่สบายจากฝน และเมฆ ขวนขวายวิปัสสนา บรรลุอรหันต์ (อ.สิริวัฑฒเถรคาถา)
50/234/1350/230/5
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเกิดในตระกูลนายเรือ ได้ประกอบเรือขนาดที่ท่าปยาคะ พาพระปทุมุตตรพุทธเจ้าพร้อมด้วยสาวกให้ข้ามฝาก แล้วบำเพ็ญมหาทาน ตั้งความปรารถนาเป็นเลิศภิกษุผู้อยู่ในป่า ในกาลนี้เกิดเป็นบุตรนางรูปสารี บ้านนาลกคาม ได้ลวงหมู่ญาติออกบวช บรรลุอรหันต์ (อ.ขทิรวนิยเถรคาถา)
50/238/450/233/12
หัวข้อธรรม (1)
ท่านเกิดเป็นรุกขเทวดา เห็นพระสิทธัตถพุทธเจ้า สรงนํ้าแล้วยืน ทรงจีวรผืนเดียวอยู่ ได้มีใจโสมนัสปรบมือ ด้วยบุญกรรมนั้นเขาท่องเที่ยวไปในเทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย (อ.สุมังคลเถรคาถา)
50/243/1450/239/4
หัวข้อธรรม (1)
ในกาลนี้ เกิดในตระกูลคนเข็ญใจ เป็นผู้มีเคียว ไถ จอบ เป็นบริวาร ครั้นเห็นสักการะที่คนนำมาเพื่อภิกษุ จึงบวช ท่านอยู่ในป่าไม่นานก็อยากสึก ขณะเดินไปบ้านญาติ เห็นชาวนากำลังไถนาอยู่ กลับได้ความสลดใจ ได้กรรมฐานเพราะญาณถึงรอบ อาศัยโคนไม้ต้นหนึ่ง เจริญวิปัสสนาบรรลุพระอรหัต (อ.สุมังคลเถรคาถา)
50/244/250/239/10
หัวข้อธรรม (1)
ในกัปที่ 94 ได้ถวายนํ้าล้างพระหัตถ์ ล้างพระบาท และบ้วนพระโอฐ แด่พระสิทธัตถพุทธเจ้า, ในกาลนี้ เกิดเป็นบุตรอุบาสกคนหนึ่ง ในกรุงสาวัตถี มารดาท่านตั้งท้องได้ 10 เดือน บิดาก็หนีไป เมื่ออายุ 7 ขวบ ได้บรรพชา ได้เป็นผู้มีปัญญาเป็นพหูสูตกล่าวธรรม ต่อมาท่านอยากสึก นางยักษ์ผู้เป็นมารดาในอดีตมาทำให้ท่านสลดใจ. เริ่มวิปัสสนา แล้วบรรลุพระอรหัตต่อกาลไม่นานนัก (อ.สานุเถรคาถา)
50/248/1650/244/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๒] " โคอาชาไนยตัวหนึ่งพลาดล้มแล้ว ย่อมกลับลุกขึ้นตั้งตัวได้ ฉันใด ท่านทั้งหลาย จงทรงจำเราไว้ว่าเป็นสาวกพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะฉันนั้นเถิด " (รมณียวิหารีเถรคาถา)
50/253/1050/248/8
หัวข้อธรรม (1)
ในกัปที่ 91 ท่านได้กราบบูชาพระวิปัสสีพุทธเจ้า ด้วยดอกหงอนไก่, ในกาลนี้เกิดเป็นบุตรเศรษฐี ในกรุงราชคฤห์ ถึงความหมกมุ่นในกามคุณ วันหนึ่งเห็นคนที่เป็นชู้กับเมียผู้อื่น ถูกลงโทษ จึงสลดใจ ฟังธรรมพระศาสดาแล้วบวช เพราะเป็นผู้หนาแน่นด้วยราคะ ท่านจึงต้องอาบัติเพราะตั้งใจทำนํ้าอสุจิเคลื่อน แล้วเดินไปคิดจะสึก ระหว่างทาง เห็นโคที่เขาเทียมเกวียนพลาดล้ม แล้วยังลุกขึ้นอีกได้ ท่านนำมาเป็นอุบายสอนตน กลับไปแก้ไขอาบัติ เป็นผู้บริสุทธิ์แล้วเจริญวิปัสสนา บรรลุพระอรหัต (อ.รมณียวิหารีเถรคาถา)
50/254/150/248/15
หัวข้อธรรม (1)
ในกัปที่ 94 ท่านถวายดอกไม้ผูกเป็นช่อบูชาพระสิทธัตถพุทธเจ้า, ในกาลนี้ เกิดในตระกูล จำเดิมแต่เขาเกิดตระกูลนั้นก็มั่งคั่ง เขาเห็นพุทธานุภาพ ในสมาคมพระเจ้าพิมพิสาร จึงบวชแล้ว หมั่นขวนขวายในภาวนาอยู่ มารมาทำเสียงให้กลัวท่านมากราบทูลพระพุทธองค์ พระองค์ให้ท่านกลับไปไม่ต้องกลัวมาร ท่านจึงไปอยู่ที่เดิม เจริญวิปัสสนา บรรลุพระอรหัต (อ.สมิทธิเถรคาถา)
50/257/1150/252/4