พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
" แม้บรรพชิตบางพวกก็สงเคราะห์ได้ยาก อนึ่ง คฤหัสถ์อยู่ครองเรือน สงเคราะห์ได้ยาก บุคคลเป็นผู้มีความขวนขวายน้อย ในบุตรของผู้อื่น พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรดฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/167/1146/137/16
หัวข้อธรรม (1)
" นักปราชญ์ละเหตุอันเป็นเครื่องปรากฏแห่งคฤหัสถ์ ดุจต้นทองหลางมีใบร่วงหล่นตัดเครื่องผูกแห่งคฤหัสถ์ได้แล้ว พึงเที่ยวผู้เดียว เหมือนนอแรด ฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/169/1546/139/6
หัวข้อธรรม (1)
" หากว่าบุคคลไม่ได้สหายผู้มีปัญญาเครื่องรักษาตน ผู้เที่ยวไปร่วมกันได้ มีปกติอยู่ด้วยกรรมดี เป็นนักปราชญ์ไซร้ พึงเที่ยวไปแต่ผู้เดียว ดุจพระราชาทรงละแว่นแคว้น อันพระองค์ทรงชนะแล้วเสด็จไปแต่ผู้เดียวดุจพญาช้าง ชื่อ มาตังคะละโขลงเที่ยวอยู่ในป่าแต่ตัวเดียว ฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/173/1446/142/13
หัวข้อธรรม (1)
" เราย่อมสรรเสริญสหายผู้ถึงพร้อมด้วยศีลขันธ์ เป็นต้น พึงคบหาสหายผู้ประเสริฐสุด ผู้เสมอกัน กุลบุตรไม่ได้สหายผู้ประเสริฐสุดและผู้เสมอกันเหล่านี้แล้ว พึงเป็นผู้บริโภคโภชนะไม่มีโทษ เที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/176/946/144/22
หัวข้อธรรม (1)
" การที่เราจะพึงพูดจากับพระกุมารที่สอง หรือการข้องอยู่ด้วยอำนาจแห่งความเยื่อใยพึงมีได้อย่างนี้ บุคคลเล็งเห็นภัยนี้ในอนาคต พึงเที่ยวไปผู้เดียว เหมือนนอแรดฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/182/1746/150/1
หัวข้อธรรม (1)
" ก็กามทั้งหลายงามวิจิตร มีรสอร่อย เป็นที่รื่นรมย์ใจ ย่อมยํ่ายีจิตด้วยรูปแปลกๆ บุคคลพึงเห็นโทษในกามคุณทั้งหลายแล้ว พึงเที่ยวไป ผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/185/146/151/21
หัวข้อธรรม (1)
" บุคคลเห็นภัย คือ จัญไร ฝี อุปัทวะ โรค ลูกศร และความกลัวนี้ ในกามคุณทั้งหลายแล้ว พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรดฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/186/1846/153/9
หัวข้อธรรม (1)
" บุคคลพึงครอบงำอันตรายเหล่านี้ แม้ทั้งปวง คือ หนาว ร้อน หิว ระหาย ลมแดด เหลือบ และสัตว์เลื้อยคลานแล้ว พึงเที่ยวไปผู้เดียว เหมือนนอแรด ฉะนั้น " (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/189/146/155/4
หัวข้อธรรม (1)
หนาว 2 ชนิด คือ ธาตุในภายในกำเริบเป็นปัจจัย ธาตุในภายนอกกำเริบเป็นปัจจัย (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/189/646/155/8
หัวข้อธรรม (1)
เป็นพระราชาอยู่ 20 ปี ตายไปตกนรกตลอด 20 ปี แล้วมาเกิดเป็นพญาช้างใหญ่. (อ.ขัคควิสาณสูตร)
46/189/1446/155/17