พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๓] สัตว์ทั้งหลายผู้ประกอบด้วยสังโยชน์ คือ ตัณหาย่อมแล่นไป ท่องเที่ยวไปสิ้นกาลนาน (กามสูตร)
45/110/1545/107/21
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า สังโยชน์ เพราะอรรถว่า ผูกมัดบุคคลผู้มีสังโยชน์ ไว้ด้วยกรรมและวิบากอันเป็นทุกข์ หรือด้วยลำดับของภพ ในภพ กำเนิด วิญญาณ ฐิติ และสัตตาวาสเป็นต้น (อ.กามสูตร)
45/111/1145/108/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๔] ธรรมอย่างอื่น อันมีอุปการะมากเพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด แห่งภิกษุผู้เป็นพระเสขะ เหมือนโยนิโสมนสิการไม่มีเลย (ปฐมเสขสูตร)
45/115/1245/112/12
หัวข้อธรรม (1)
แม้ผู้ที่เป็นกัลยาณปุถุชน กระทำให้บริบูรณ์ด้วยอนุโลมปฏิปทา ถึงพร้อมด้วยศีล ประกอบความเพียรด้วยหวังว่า เราจักบรรลุสามัญญผลอย่างใดอย่างหนึ่งก็เรียกว่า เสขะ (อ.ปฐมเสขสูตร)
45/116/1145/113/12
หัวข้อธรรม (1)
กรรมฐานในการกำหนด และพิจารณาในอริยสัจ 4 (อ.ปฐมเสขสูตร)
45/118/2045/115/20
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๕] ความเป็นผู้มีมิตรดี มีอุปการะแก่ภิกษุผู้เป็นเสขะ ย่อมละอกุศลได้เจริญกุศลให้เกิดมี (ทุติยเสขสูตร)
45/121/1545/118/10
หัวข้อธรรม (1)
กถาวัตถุ 10 ประการ (อ.ทุติยเสขสูตร)
45/124/1245/121/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๖] ธรรมอย่างหนึ่ง เมื่อเกิดขึ้นในโลก ย่อมเกิดขึ้นเพื่อทุกข์แก่เทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย คือ สังฆเภท (เภทสูตร)
45/126/1445/123/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๖] ผู้ทำลายสงฆ์ต้องตกนรกอยู่ตลอดกัป (เภทสูตร)
45/127/545/123/16
หัวข้อธรรม (1)
ตระกูลประมาณ 500 ที่ฝักใฝ่กับพระเทวทัต ได้ไปเกิดในนรก (อ. เภทสูตร)
45/128/2245/125/7