| หัวข้อธรรม (1) | |
| ความกำหนดรู้ 3 (ปริญญา) (อ.สัพพสูตร) | |
|
45/94/2145/91/4
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๘๖] ภิกษุรู้ยิ่ง กำหนดรู้มานะ ยังจิตให้คลายกำหนัดในมานะนั้น ละมานะนั้นได้เด็ดขาด เป็นผู้ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ (มานสูตร) | |
|
45/98/745/94/18
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๘๗] ภิกษุรู้ยิ่ง กำหนดรู้โลภะ ยังจิตให้คลายกำหนัดในโลภะนั้น ละโลภะนั้นได้เด็ดขาด เป็นผู้ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ (โลภสูตร) | |
|
45/100/1245/97/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๘๘] ภิกษุรู้ยิ่ง กำหนดรู้โทสะ ยังจิตให้คลายกำหนัดในโทสะนั้น ละโทสะนั้นได้เด็ดขาด เป็นผู้ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ (โทสสูตร) | |
|
45/101/745/98/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๘๙] ภิกษุรู้ยิ่ง กำหนดรู้โมหะ ยังจิตให้คลายกำหนัดในโมหะนั้น ละโมหะนั้นได้เด็ดขาด เป็นผู้ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ (โมหสูตร) | |
|
45/103/845/100/8
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๙๐] ภิกษุรู้ยิ่ง กำหนดรู้โกธะ ยังจิตให้คลายกำหนัดในโกธะนั้น ละโกธะนั้นได้เด็ดขาด เป็นผู้ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ (โกธสูตร) | |
|
45/104/745/101/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๙๒] หมู่สัตว์ผู้ถูกนิวรณ์ คือ อวิชชาหุ้มห่อแล้วย่อมแล่นไป ท่องเที่ยวไปสิ้นกาลนาน (โมหสูตร) | |
|
45/106/745/103/8
|
|