พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๓] " ผู้ใดกำจัดวิตกทั้งหลายได้แล้ว กำหนดดีแล้วไม่มีส่วนเหลือในภายใน ผู้นั้นล่วงกิเลสเครื่องข้องได้แล้ว มีความสำคัญนิพพานอันเป็นอรูป ล่วงโยคะ 4 ได้แล้วย่อมไม่กลับมาสู่ชาติ " (สุภูติสูตร)
44/637/1144/589/18
หัวข้อธรรม (1)
พระสุภูติเป็นเลิศภิกษุผู้อยู่อย่างไม่มีกิเลส (อ.สุภูติสูตร)
44/638/544/590/10
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๔] ทรงแสดงส่วนสุดทั้ง 2 คือ การศึกษาอันเป็นสาระ ศีล พรต ชีวิต พรหมจรรย์ การอุปัฏฐากอันเป็นสาระ นี้เป็นส่วนสุดที่ 1 การประกอบตนพัวพันด้วยความสุขในกาม นี้เป็นส่วนสุดที่ 2 (คณิกาสูตร)
44/641/544/593/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๕] พระพุทธองค์ ทรงดูแมลงเม่าบินเข้าเปลวประทีป ถึงความพินาศ แล้วทรงเปล่งอุทานว่า " สมณพราหมณ์พวกหนึ่งย่อมแล่นเลยไป ไม่ถึงธรรมอันเป็นสาระย่อมพอกพูนเครื่องผูกใหม่ ๆ ตั้งมั่นอยู่ในสิ่งที่ตนเห็นแล้ว ฟังแล้วอย่างนี้ เหมือนฝูงแมลงตกลงสู่ประทีปนํ้ามันฉะนั้น " (อุปาติสูตร)
44/648/1944/601/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๖] พวกเดียรถีย์ เหมือนแสงหิ่งห้อยย่อมสว่าง ตราบเท่าที่ พระพุทธเจ้ายังไม่อุบัติขึ้นในโลก (อุปปัชชันติสูตร)
44/654/1144/606/20
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๗] พระสารีบุตรแสดงธรรมแก่พระลกุณฐกภัททิยะอยู่จิตของพระลกุณฐกภัททิยะก็หลุดพ้นจากอาสวะเพราะไม่ถือมั่น พระพุทธเจ้าเห็นดังนั้น แล้วทรงเปล่งอุทานว่า " บุคคลผู้พ้นวิเศษแล้วในสิ่งทั้งปวง ในเบื้องบนในเบื้องตํ่า ไม่ตามเห็นว่าเราเป็นนี้บุคคลพ้นวิเศษแล้วอย่างนี้ ข้ามได้แล้วซึ่งโอฆะที่ตนยังไม่เคยข้าม เพื่อความไม่เกิดอีก" (ปฐมภัททิยสูตร)
44/660/544/612/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๘] พระสารีบุตรแสดงธรรมอยู่ ไม่ทราบว่าพระลกุณฐกภัททิยะ บรรลุพระอรหัตแล้ว ท่านก็แสดงธรรมให้ยิ่งขึ้นไปอีก (ทุติยภัททิยสูตร)
44/664/2044/617/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๙] มนุษย์ทั้งหลายในพระนครสาวัตถี โดยมากเป็นผู้ข้องแล้วในกามเกินเวลาหมกมุ่น มัวเมาอยู่ในกามทั้งหลาย พระพุทธองค์ทราบแล้วทรงเปล่งอุทาน (ปฐมกามสูตร)
44/668/744/620/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๐] " สัตว์ทั้งหลายผู้มืดมนเพราะกาม ถูกตัณหาซึ่งเป็นดุจข่ายปกคลุมไว้แล้วถูกเครื่องมุงคือ ตัณหา ปกปิดไว้แล้ว ถูกกิเลสและเทวบุตรมารผูกพันไว้แล้ว ย่อมไปสู่ชรา และมรณะ เหมือนปลาในปากไซ เหมือนลูกโคที่ยังดื่มนม ไปตามแม่โคฉะนั้น " (ทุติยกามสูตร)
44/672/1044/624/14
หัวข้อธรรม (1)
" คนโลภย่อมไม่รู้อรรถ คนโลภย่อมไม่เห็นธรรม ความโลภย่อมครอบงำนรชนในคราวที่เขามีความมืด " (อ.ทุติยกามสูตร)
44/672/2044/625/5