พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
" บุคคลฆ่าความโกรธได้แล้ว จึงอยู่เป็นสุข, ฆ่าความโกรธได้แล้วจึงไม่เศร้าโศก,พราหมณ์ พระอริยเจ้าทั้งหลาย ย่อมสรรเสริญ การฆ่าความโกรธ อันมีรากเป็นพิษมียอดหวาน, เพราะบุคคลนั้นฆ่าความโกรธนั้นได้แล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก " (อักโกสกภารทวาชพราหมณ์)
43/462/743/355/3
หัวข้อธรรม (1)
" ผู้ใดไม่ประทุษร้าย อดกลั้นซึ่งคำด่า และการตี และการจองจำได้, เราเรียกผู้นั้น ซึ่งมีกำลัง คือ ขันติ มีหมู่พลว่า เป็นพราหมณ์ " (อักโกสกภารทวาชพราหมณ์)
43/463/1343/356/5
หัวข้อธรรม (1)
พระสารีบุตร เที่ยวบิณฑบาตพร้อมภิกษุ 500 ไปยังบ้านมารดาท่าน นางนิมนต์ให้นั่งในเรือน ทั้งถวายอาหาร ทั้งด่า พระเถระไม่พูดอะไรแล้วกลับวิหาร (พระสารีบุตรเถระ)
43/465/643/357/5
หัวข้อธรรม (1)
" ผู้ใด ไม่ติดอยู่ในกามทั้งหลาย เหมือนนํ้าไม่ติดอยู่บนใบบัว เหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาด ไม่ตั้งอยู่บนปลายเหล็กแหลมฉะนั้น, เราเรียกผู้นั้นว่า เป็นพราหมณ์ " (พระอุบลวรรณาเถรี)
43/469/643/360/2
หัวข้อธรรม (1)
ทาสคนหนึ่ง ของพราหมณ์ได้หนีไปบวชบรรลุพระอรหัตแล้ว วันหนึ่งท่านออกไปบิณฑบาตกับพระศาสดา พราหมณ์นั้นเห็นแล้วได้เข้าไปจับจีวรทำไว้อย่างมั่นพระศาสดาตรัสแก่พราหมณ์ว่า ภิกษุนั้นเป็นผู้ปลงภาระแล้ว (พราหมณ์คนใดคนหนึ่ง)
43/470/643/360/17
หัวข้อธรรม (1)
" เราเรียกผู้มีปัญญาลึกซึ้ง เป็นปราชญ์ ฉลาดในทาง และมิใช่ทาง บรรลุประโยชน์สูงสุด นั้นว่า เป็นพราหมณ์ " (พระเขมาภิกษุณี)
43/473/143/362/17
หัวข้อธรรม (1)
การสิงเพราะเหตุแห่งที่อยู่ (พระติสสเถระผู้อยู่ในเงื้อมเขา)
43/475/943/364/16
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุรูปหนึ่งไปภาวนาในป่า บรรลุพระอรหัตแล้ว จะกลับไปเฝ้าพระศาสดาหญิงคนหนึ่งทะเลาะกับสามี จะหนีกลับบ้านของตนจึงเดินตามหลังพระเถระไปโดยที่ท่านไม่เห็นนาง สามีของนางตามมาพบเข้า จึงทุบตีพระเถระ แล้วพาหญิงนั้นกลับไป (ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง)
43/480/643/368/5
หัวข้อธรรม (1)
พราหมณีคนหนึ่ง จัดแจงภัตเพื่อภิกษุ 4 รูป แล้วให้พราหมณ์ไปวิหารนิมนต์พระมาแต่ได้สามเณรขีณาสพ 4 รูป อายุ 7 ขวบ นางพราหมณีไม่พอใจ จึงจัดตั่งที่ตํ่า ๆ ให้สามเณรนั่งรอ แม้พระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะ มาแล้วเห็นสามเณรเข้า ก็หลีกไป จนท้าวสักกะ ต้องแปลงเป็นพราหมณ์แก่มา ทรมาน 2 ผัวเมียนั้นสามเณรจึงได้อาหาร (สามเณร)
43/483/643/370/8
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุทั้งหลายสนทนากันถึงที่พระมหาปันถกะไล่ พระจูฬปัณถกะให้ออกจากวิหารชะรอยความโกรธ ย่อมเกิดขึ้นแม้แก่พระขีณาสพทั้งหลาย พระศาสดาตรัสว่ากิเลสทั้งหลายมีราคะ เป็นต้น ย่อมไม่มีแก่พระขีณาสพทั้งหลาย แต่บุตรของเราทำกรรมนั้นเพราะความที่ตนเป็นผู้มุ่งอรรถมุ่งธรรมเป็นเบื้องหน้า (พระมหาปันถกเถระ)
43/489/643/374/10