พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
" กรรมอันไม่ดี และไม่เป็นประโยชน์แก่ตน คนทำง่าย กรรมใดแล เป็นประโยชน์แก่ตนและดี กรรมนั้นแลทำยากอย่างยิ่ง " (กระเสือกกระสนเพื่อจะทำลายสงฆ์)
42/217/642/184/3
หัวข้อธรรม (1)
พระกาลเถระไม่ให้อุบาสิกาผู้อุปัฏฐากตน ไปฟังธรรมพระพุทธเจ้า เพราะกลัวว่านางจะแตกจากตน (พระกาลเถระ)
42/218/642/185/5
หัวข้อธรรม (1)
" บุคคลใดปัญญาโฉดอาศัยทิฏฐิอันชั่วช้า คัดค้านคำสั่งสอนของพระอริยบุคคลผู้อรหันต์ มีปกติ เป็นอยู่โดยธรรม บุคคลนั้นย่อมเกิดมาเพื่อฆ่าตนเหมือนขุยแห่งไม้ไผ่ " (พระกาลเถระ)
42/219/1242/186/7
หัวข้อธรรม (1)
" บาปอันผู้ใดทำแล้วด้วยตนเอง ผู้นั้นย่อมเศร้าหมองด้วยตน, บาปอันผู้ใดไม่ทำด้วยตน, ผู้นั้นย่อมบริสุทธิ์ด้วยตนเอง, ความบริสุทธิ์ไม่บริสุทธิ์เป็นของเฉพาะตน,คนอื่นทำคนอื่นให้บริสุทธิ์ ไม่ได้ " (อุบาสกชื่อจุลกาล)
42/222/942/189/4
หัวข้อธรรม (1)
" ภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดมีความสิเนหาในเรา, ผู้นั้นควรเป็นดุจอัตตทัตถะ ด้วยว่าชนทั้งหลายบูชาอยู่ด้วยวัตถุต่างๆ มีของหอม เป็นต้น ย่อมไม่ชื่อว่า บูชาเรา, ส่วนผู้บูชาด้วยการปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมย่อมชื่อว่าบูชาเรา, เพราะฉะนั้นแม้ภิกษุรูปอื่นก็พึงเป็น เช่นอัตตทัตถะ " (พระอัตตทัตถเถระ)
42/225/242/191/2
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุใด มีวิปัสสนาอันปรารภยิ่งแล้ว ปรารถนาการแทงตลอด แม้วัตรมีอุปัชฌายวัตร เป็นต้น เสื่อม ก็พึงทำกิจของตนให้ได้ (พระอัตตทัตถเถระ)
42/226/642/192/1
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง ทะเลาะกับหลานสาวของนางวิสาขา แม้นางวิสาขา และพระเถระมาต่างก็ตำหนิภิกษุนั้น พระศาสดาเสด็จมาแล้วอนุวัตรตามภิกษุหนุ่มนั้นแล้วตรัสว่า " ชื่อว่าความเป็น คือ การหัวเราะปรารภกามคุณเป็นธรรมอันเลวอนึ่งการเสพธรรมที่ชื่อว่าเลว และการอยู่ร่วมกับความประมาทย่อมไม่ควร " ในกาลจบเทศนา ภิกษุนั้นตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล (ภิกษุหนุ่ม)
42/229/742/195/6
หัวข้อธรรม (1)
" บรรพชิตไม่พึงประมาทในก้อนข้าว อันตนพึงลุกขึ้นยืนรับ, บุคคลพึงประพฤติธรรมให้สุจริต, ผู้มีปกติประพฤติธรรมย่อมอยู่เป็นสุขในโลกนี้ และโลกหน้า ,บุคคลพึงประพฤติธรรมให้สุจริต, ไม่พึงประพฤติธรรมนั้นให้ทุจริต, ผู้มีปกติประพฤติธรรมย่อมอยู่เป็นสุขในโลกนี้ และโลกหน้า " (พระเจ้าสุทโธทนะ)
42/234/542/199/20
หัวข้อธรรม (1)
" พระยามัจจุ ย่อมไม่เห็นบุคคลผู้พิจารณาเห็นอยู่ซึ่งโลก เหมือนบุคคลพึงเห็นฟองนํ้า (และ) เหมือนบุคคลพึงเห็นพยับแดด " (ภิกษุผู้เจริญวิปัสสนา)
42/236/1942/201/16
หัวข้อธรรม (1)
พระเจ้าพิมพิสาร มอบราชสมบัติให้อภัยราชกุมาร 7 วัน และให้หญิงนางฟ้อนคนหนึ่ง ในวันที่ 8 นางฟ้อนนั้นตาย ราชกุมารจึงไปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ เพื่อระงับความโศก. พระศาสดาตรัสพระคาถาว่า " ท่านทั้งหลายจงมาดูโลกนี้ อันตระการดุจราชรถ, ที่พวกคนเขลาหมกอยู่, (แต่) พวกผู้รู้หาข้องอยู่ไม่ " จบเทศนาพระราชกุมารตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล (อภัยราชกุมาร)
42/238/642/203/6