| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๙๘] บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม 10 ประการ มีเป็นผู้ฆ่าสัตว์ เป็นต้น เป็นผู้ถูกทอดทิ้งไว้ในนรก (ทุติยวรรคที่ ๒) | |
|
38/489/338/490/3
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๑๙๘] บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม 10 ประการ มีเป็นผู้ฆ่าสัตว์ เป็นต้น เป็นผู้ถูกทอดทิ้งไว้ในนรก (ทุติยวรรคที่ ๒) | |
|
38/489/338/490/3
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๐๓] ผู้ประกอบด้วยธรรม 40 ประการ เป็นพาล และ เป็นบัณฑิต (ตติยวรรคที่ ๓) | |
|
38/501/1138/501/19
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๐๔-๒๐๖] ธรรม 10 ประการ อันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งราคะ | |
|
38/502/238/502/9
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๑๐] ความไม่เดือดร้อนใจ ชื่อว่า มีเหตุอันบุคคลผู้ทุศีล มีศีลวิบัติขจัดเสียแล้ว (ปฐมอุปนิสาสูตร) | |
|
38/508/1738/509/12
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๑๑] พระสารีบุตรแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย ถึงความไม่เดือดร้อนใจ ชื่อว่า มีเหตุอันบุคคลผู้ทุศีลมีศีลวิบัติ ขจัดเสียแล้ว (ทุติยอุปนิสสูตร) | |
|
38/510/1638/511/6
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๑๓] ความฉิบหาย 11 อย่าง ที่ผู้ติเตียน พระอริยเจ้าต้องได้รับ (พยสนสูตร) | |
|
38/514/1038/515/10
|
|