พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๘] สัญญามนสิการอันประกอบด้วย กามย่อมฟุ้งซ่าน ข้อนั้นเป็นอาพาธของผู้บรรลุปฐมฌาน... สัญญามนสิการอันประกอบด้วย อากิญจัญญายตนะย่อมฟุ้งซ่าน ข้อนั้นเป็นอาพาธของผู้บรรลุ เนวสัญญานาสัญญายตนฌาน (นิพพานสูตร)
37/830/1937/682/17
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๙] อุปมาการหากินของแม่โคกับการปฏิบัติของภิกษุ พึงเจริญ กระทำให้มากให้มั่นด้วยดี ตั้งแต่ปฐมฌานถึงสัญญาเวทยิตนิโรธ เมื่อภิกษุเข้าออกก็ดีซึ่งสมาบัตินั้น ๆ จิตของเธอเป็นจิตอ่อน ควรแก่การงาน ย่อมโน้มน้อมจิตไปเพื่อทำให้แจ้งอภิญญา 6 (คาวีสูตร)
37/835/337/686/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๐] พระพุทธเจ้า กล่าวความสิ้นไปแห่งอาสวะ เพราะอาศัย ปฐมฌานบ้าง...อากิญจัญญายตนฌานบ้าง (ฌานสูตร)
37/842/337/692/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเมื่อสามารถจะครอบงำฉันทราคะ ในสมถะ และวิปัสสนาได้โดยประการทั้งปวง ย่อมบรรลุพระอรหัตได้ เมื่อไม่สามารถก็เป็นพระอนาคามี (อ.ฌานสูตร)
37/850/137/699/2
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๑] พระอานนท์ ตอบคำถามของพระกาฬุทายี ถึงผู้ไม่เสวยอายตนะ (อานันทสูตร)
37/852/337/700/8
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๒] กามคุณ 5 ประการ เรียกว่า โลก ในวินัยของพระอริยเจ้า (พราหมณสูตร)
37/859/137/705/24
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๒] ภิกษุผู้บรรลุปฐมฌาน ถึงเนวสัญญานาสัญญายตนฌาน ภิกษุนี้ เรียกว่าได้ถึงที่สุดแห่งโลก และอยู่ในที่สุดแห่งโลก แต่ก็ยังนับเนื่องอยู่ในโลก ยังสลัดตนไม่พ้นไปจากโลก เมื่ออาสวะของภิกษุสิ้นรอบแล้ว เรียกว่า ภิกษุได้ถึงที่สุดแห่งโลกแล้ว ข้ามพ้นตัณหาเครื่องข้องในโลกได้แล้ว (พราหมณสูตร)
37/859/937/706/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๓] สมัยใด ภิกษุบรรลุปฐมฌานถึงจตุตถฌาน ชื่อว่า ภิกษุได้ที่พึ่งแล้ว มารย่อมทำอะไรไม่ได้ เมื่อภิกษุเข้าอรูปฌาน หรือสิ้นอาสวะแล้ว ชื่อว่า ได้กระทำมารให้เป็นที่สุด ให้ติดตามไม่ได้ ปิดตามารได้สนิท มารมองไม่เห็น (เทวสูตร)
37/864/1737/710/14
หัวข้อธรรม (1)
มารย่อมไม่รู้จิตของภิกษุผู้เข้าอรูปาวจรสมาบัติ อันมีวัฏฏะเป็นบาท หรือมีวิปัสสนาเป็นบาท (อ.เทวสูตร)
37/867/337/712/17
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๔] อุปมาการหาความสงบของพญาช้าง กับการปฏิบัติของภิกษุ (นาคสูตร)
37/868/337/713/3