ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 595 (เล่ม 10)

อาฬวี มี ๖ สิกขาบท ในพระนครโกสัมพี
มี ๘ สิกขาบทในสักกชนบท มี ๘ สิกขาบท
ในภัคคชนบท มี ๓ สิกขาบท
สิกขาบทเหล่าใดได้บัญญัติไว้ใน
พระนครเวสาลี ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้น
ตามที่จะกล่าวต่อไป สิกขาบทว่าด้วยเสพ-
เมถุน ๑ สิกขาบทว่าด้วยฆ่ามนุษย์ ๑ สิกขา-
บทว่าด้วยอวดอุตริมนุสธรรมที่ไม่มีจริง ๑
สิกขาบทว่าด้วยทรงอติเรกจีวร ๑ สิกขาบท
ว่าด้วยหล่อสันถัตด้วยขึ้นเจียมดำล้วน ๑
สิกขาบทว่าด้วยอวดอุตริมนุสธรรมที่มีจริง
๑ สิกขาบทว่าด้วยภัตรทีหลัง ๑ สิกขาบท
ว่าด้วยไม้ชำระฟัน ๑ สิกขาบทว่าด้วยให้
ของเคี้ยวของฉันแก่อเจลก ๑ สิกขาบทว่า
ด้วยภิกษุณีด่าภิกษุ ๑ รวมสิกขาบทที่บัญญัติ
ไว้ในพระนครเวสาลี เป็น ๑ สิกขาบท
สิกขาบทเหล่าใดที่บัญญัติไว้ใน
พระนครราชคฤห์ ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่า
นั้น ตามที่จะกล่าวต่อไป สิกขาบทว่าด้วย
ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ ณ พระนคร

595
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 596 (เล่ม 10)

ราชคฤห์ ๑ สิกขาบทว่าด้วยตามกำจัดภิกษุ
รวม ๒ สิกขาบทว่าด้วยทำลายสงฆ์และประ-
พฤติตามรวม ๒ สิกขาบทว่าด้วยรับอันตร-
วาสก ๑ สิกขาบทว่าด้วยแลกเปลี่ยนรูปิยะ ๑
สิกขาบทว่าด้วยขอด้าย ๑ สิกขาบทว่าด้วย
บ่นว่า ๑ สิกขาบทว่าด้วยฉันโภชนะที่ภิกษุณี
แนะให้เขาถวาย ๑ สิกขาบทว่าด้วยอาหาร
ในโรงทาน ๑ สิกขาบทว่าด้วยฉันหมู่ ๑
สิกขาบทว่าด้วยฉันในเวลาวิกาล ๑ สิกขาบท
ว่าด้วยเที่ยวไปในสกุล ๑ สิกขาบทว่าด้วย
อาบน้ำ ๑ สิกขาบทว่าด้วยบวชคนมีอายุไม่
ครบ ๑ สิกขาบทว่าด้วยให้จีวร ๑ สิกขาบท
ว่าด้วยฉันโภชนะที่ภิกษุณียืนสั่งเสีย ๑ สิก-
ขาบทว่าด้วยเทียวยอดเขา ๑ สิกขาบทว่า
ด้วยจาริก ๑ สิกขาบทเหล่านี้บัญญัติไว้ ใน
พระราชคฤห์ รวมกับการให้ฉันทะในกรรม
นั้นแหละ เป็น ๒๑ สิกขาบท
สิกขาบทเหล่าใดบัญญัติไว้ในพระ-
นครสาวัตถี ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้น
ตามที่กล่าวต่อไป ปาราชิก ๔ ของภิกษุณี
สังฆาทิเสส ๑๖ อนิยต ๒ นิสสัคคิยะ ๒๔

596
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 597 (เล่ม 10)

สิกขาบทที่เรียกว่าขุททกสิกขาบทมี ๑๕๖
สิกขาบทที่ควรติเตียน ๑๐ สิกขาบทเสขิยวัตร
๗๒ สิกขาบท รวมสิกขาบททั้งหมดที่บัญญัติ
ไว้ ในพระนครสาวัตถี ๒๙๔ สิกขาบท
สิกขาบทเหล่าใดบัญญัติไว้ ในพระ
นครอาฬวี ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้น ดัง
จะกล่าวต่อไป สิกขาบทว่าด้วยให้ทำกุฎี ๑
สิกขาบทว่าด้วยทำสันถัตเจือไหม ๑ สิกขา-
บทว่าด้วยนอนร่วมกับอนุปสัมบัน ๑ สิกขา-
บทว่าด้วยขุดดิน ๑ สิกขาบทว่าด้วยพราก
ภูตคาม ๑ สิกขาบทว่าด้วยน้ำมีตัวสัตว์เอา
รดหญ้าหรือดิน ๑ สิกขาบทเหล่านี้รวม ๖
สิกขาบท บัญญัติไว้ในพระนครอาฬวี
สิกขาบทเหล่าใดบัญญัติไว้ ในพระ
นครโกสัมพี ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้น
ดังจะกล่าวต่อไป สิกขาบทว่าด้วยให้ทำวิหาร
ใหญ่ ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุว่ายากสอน
ยาก ๑ สิกขาบทว่าด้วยแกล้งพูดคำอื่นกลบ
เกลื่อน ๑ สิกขาบทว่าด้วยกรอบประตู ๑
สิกขาบทว่าด้วยดื่มสุราเมรัย ๑ สิกขาบทว่า
ด้วยไม่เอื้อเฟื้อ ๑ สิกขาบทว่าด้วยกล่าวโดย

597
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 598 (เล่ม 10)

ชอบธรรม ๑ รวมเป็น ๘ สิกขาบททั้งดื่ม
น้ำนม
สิกขาบทเหล่าใดบัญญัติไว้ ในสัก-
กชนบท ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้น ดังจะ
กล่าวต่อไป สิกขาบทว่าด้วยให้ซักขนเจียม ๑
สิกขาบทว่าด้วยบาตรมีรอยร้าวหย่อน ๕
แห่ง ๑ สิกขาบทว่าด้วยสั่งสอนภิกษุณีถึงที่
อยู่ ๑ สิกขาบทว่าด้วยขอเภสัช ๑ สิกขาบท
ว่าด้วยกล่องเข็ม ๑ สิกขาบทว่าด้วยเสนา-
สนะป่า ๑ รวม ๖ สิกขาบทนี้บัญญัติไว้ ณ
พระนครกบิลพัสดุ์ สิกขาบทว่าด้วยทำความ
สะอาดด้วยน้ำ ๑ สิกขาบทว่าด้วยไม่รับโอ-
วาท ๑ ตถาคตได้กล่าวไว้ในหมู่ภิกษุณี
สิกขาบทเหล่าใดบัญญัติไว้ ในภัค-
คชนบท ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้น ดังจะ
กล่าวต่อไป สิกขาบทว่าด้วยติดไฟผิง ๑
สิกขาบทว่าด้วยมือเปื้อนอามิส ๑ สิกขาบท
ว่าด้วยล้างบาตรมีเมล็ดข้าวสุก ๑ สิกขาบท
เหล่านี้ คือ ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๗
นิสสัคคิยะ ๘ ขุททกะ ๓๒ ปาฏิเทสนียะ
สิกขาบทที่น่าติ ๒ เสขิยวัตร ๓ อันพระ-

598
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 599 (เล่ม 10)

พุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระราชาผู้สูง-
ศักดิ์ บัญญัติไว้ใน ๖ พระนคร รวม ๕๖
สิกขาบท ในพระนครสาวัตถี พระโคดมผู้
มียศ บัญญัติไว้ทั้งหมดรวม ๒๙๔ สิกขาบท.
ทรงพยากรณ์อาบัติหนักและอาบัติเบาเป็นต้น
[๑,๐๑๙] อุ. ข้าพระพุทธเจ้า ได้ทูล
ถามปัญหาข้อใดกะพระองค์ พระองค์ได้
ทรงแก้ปัญหาข้อนั้นแก่ข้าพระพุทธเจ้า ได้
ทรงแก้ปัญหานั้น ๆ โดยมิได้เป็นอย่างอื่น
ข้าพระพุทธเจ้า ขอทูลถามปัญหาข้ออื่นกะ
พระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดตอบปัญหา
นั้นต่อไป คือ อาบัติหนัก ๑ อาบัติเบา ๑
อาบัติมีส่วนเหลือ ๑ อาบัติไม่มีส่วนเหลือ ๑
อาบัติชั่วหยาบ ๑ อาบัติไม่ชั่วหยาบ ๑
สิกขาบทเป็นยาวตติยกะ ๑ สิกขาบททั่วไป ๑
สิกขาบทไม่ทั่วไป ๑ สิกขาบทที่จำแนก
ไว้ ระงับด้วยสมถะเหล่าใด ๑ ขอพระองค์
ได้โปรดชี้แจงสิกขาบทนี้แม้ทั้งมวล พระ- ฅ
พุทธเจ้าข้า ข้าพระพุทธเจ้าจะฟังพระดำรัส
ของพระองค์

599
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 600 (เล่ม 10)

พ. อาบัติหนักมี ๓๐ ศีลวิบัติและ
อาจารวิบัติในอาบัติหนักเหล่านั้น อาบัติ
ปาราชิกที่ไม่มีส่วนเหลือมี ๘ อาบัติใดหนัก
อาบัตินั้นชั่วหยาบ อาบัติใดชั่วหยาบ อาบัติ
นั้นเป็นศีลวิบัติ อาบัติปาราชิก อาบัติ
สังฆาทิเสส เรียกชื่อว่าศีลวิบัติ อาบัติ
ถุลลัจจัย ปาจิตติยะ ปาฏิเทสนียะ ทุกกฏ
ทุพภาสิต คือด่าประสงค์จะล้อเล่น.
อาบัตินี้นั้นรวมเรียกว่า อาจารวิบัติ.
ทิฏฐิวิบัติ
[๑,๐๒๐] บุคคลมีปัญญาเขลา อัน
โมหะครอบงำ ถูกอสัทธรรมรุมล้อม ย่อม
ถือทิฏฐิวิบัติ กล่าวตู่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า.
อาบัตินี้นั้นรวมเรียกว่า ทิฏฐิวิบัติ
อาชีววิบัติ
[๑,๐๒๑] ภิกษุผู้ปรารถนาลามก ถูกความอยากครอบงำ ย่อมอวด
อุตริมนุสธรรม อันไม่มีไม่เป็นจริง เพราะเหตุอาชีวะ เพราะการณ์อาชีวะ
ภิกษุถึงความเที่ยวชักสื่อ เพราะเหตุอาชีวะ เพราะการณ์อาชีวะ ภิกษุกล่าวว่า
ภิกษุใดอยู่ในวิหารของท่าน ภิกษุนั้นเป็นอรหันต์ เพราะเหตุอาชีวะ เพราะ

600
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 601 (เล่ม 10)

การณ์อาชีวะ ภิกษุณีขอโภชนะอันประณีต เพื่อประโยชน์ตนมาฉัน เพราะ
เหตุอาชีวะ เพราะการณ์อาชีวะ ภิกษุไม่อาพาธ ขอแกงหรือข้าวสุก เพื่อ
ประโยชน์ตนมาฉัน เพราะเหตุอาชีวะ เพราะการณ์อาชีวะ อาบัตินี้นั้นรวม
เรียกว่า อาชีววิบัติ.
ยาวตติยกสิกขาบท
[๑,๐๒๒] ยาวตติยกสิกขาบท ๑๑ นั้น
ท่านจงฟัง ดังจะกล่าวต่อไป อุกขิตตานุ-
วัตติกสิกขาบท ๑ ยาวตติยกสิกขาบท ๘
อริฏฐสิกขาบท ๑ จัณฑกาลีสิกขาบท ๑
สิกขาบทเหล่านี้นั้น ชื่อยาวตติยกสิกขาบท.
ทรงพยากรณ์เฉทนกสิกขาบทและเภทนกสิกขาบทเป็นต้น
[๑,๐๒๓] อุ. สิกขาบทว่าด้วยการตัดมีเท่าไร สิกขาบทว่าด้วยการ
ทำลายมีเท่าไร สิกขาบทว่าด้วยการรื้อมีเท่าไร สิกขาบทว่าเป็นปาจิตตีย์มิใช่อื่น
มีเท่าไร สิกขาบทว่าด้วยการสมมติภิกษุมีเท่าไร สิกขาบทที่ว่าเป็นความชอบ
มีเท่าไร สิกขาบทที่ว่าอย่างยิ่งมีเท่าไร สิกขาบทที่พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์
แห่งพระราชาผู้สูงศักดิ์ทรงบัญญัติว่ารู้อยู่ มีเท่าไร
พ. สิกขาบทว่าด้วยการตัดมี ๖ สิกขาบท ว่าด้วยการทำลายมี ๑
สิกขาบทว่าด้วยการรื้อมี ๑ สิกขาบทที่ว่าเป็นปาจิตตีย์ มิใช่อื่นมี ๔ สิกขาบท
ว่าด้วยการสมมติภิกษุมี ๔ สิกขาบทที่ว่าเป็นความชอบมี ๗ สิกขาบทที่ว่า

601
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 602 (เล่ม 10)

อย่างยิ่งมี ๑๔ สิกขาบทที่พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระราชาผู้สูงศักดิ์
ทรงบัญญัติไว้ว่า รู้อยู่มี ๑๖.
จำนวนสิกขาบทของภิกษุเป็นต้น
[๑,๐๒๔] สิกขาบทของภิกษุมาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถรวม ๒๒๐
สิกขาบท ของภิกษุณีมาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถรวม ๓๐๔ สิกขาบท
สิกขาบทของภิกษุที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุณี มี ๘๖ สิกขาบท
สิกขาบทของภิกษุณีที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุ มี ๑๓๐ สิกขาบท
สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ไม่ทั่วไปรวม ๑๗๖ สิกขาบท
สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ศึกษาร่วมกันมี ๑๗๔ สิกขาบท.
ประเภทสิกขาบทของภิกษุ
[๑,๐๒๕] สิกขาบทของภิกษุ ๒๒๐
สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ ท่านจง
ฟังสิกขาบทเทล่านั้น ดังจะกล่าวต่อไป
ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๑๓ อนิยต ๒
นิสสัคคิยะ ๓๐ ถ้วน ขุททกะ ๙๒ ปาฏิ-
เทสนียะ ๔ เสขิยะ ๗๕ สิกขาบทของภิกษุ
รวม ๒๒๐ สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ.
ประเภทสิกขาบทของภิกษุณี
[๑,๐๒๖] สิกขาบทของภิกษุณี ๓๐๔
สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ ท่าน

602
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 603 (เล่ม 10)

จงฟังสิกขาบทเหล่านั้น ดังจะกล่าวต่อไป
ปาราชิก ๘ สังฆาทิเสส ๑๗ นิสสัคคิยะ
๓๐ ถ้วน ขุททกะ ๑๖๖ ปาฏิเทสนียะ ๘
เสขิยะ ๗๕ สิกขาบทของภิกษุณีรวม ๓๐๔
สิกขาบทมาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ.
อสาธารณสิกขาบทของภิกษุ
[๑,๐๒๗] สิกขาบทของภิกษุ ที่ไม่
ทั่วไปกับภิกษุณี มี ๔๖ ท่านจงฟังสิกขาบท
เหล่านั้น ดังจะกล่าวต่อไป สังฆาทิเสส ๖
รวมเป็น ๘ ทั้งอนิยต ๒ สิกขาบท นิสสัค
คิยะ ๑๒ รวมกันเป็น ๒๐ ขุททกะ ๒๒
ปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบทของภิกษุไม่ทั่วไป
กับภิกษุณี รวม ๔๖ สิกขาบท.
อสาธารณสิกขาบทของภิกษุณี
[๑,๐๒๘] สิกขาบทของภิกษุณี ที่ไม่
ทั่วไปกับภิกษุมี ๑๓๐ ท่านจงฟังสิกขาบท
เหล่านั้น ดังจะกล่าวต่อไป ปาราชิก ๔
สังฆาทิเสส ๑๐ ที่สงฆ์ขับออกจากหมู่
นิสสัคคิยะ ๑๒ ขุททกะ ๙๖ ปาฏิเทสนียะ ๘

603
ฉบับมหามกุฏฯ
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ – หน้าที่ 604 (เล่ม 10)

สิกขาบทของภิกษุณี ที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุ
รวม ๑๓๐.
สิกขาบทที่ไม่ทั่วไปของทั้งสองฝ่าย
[๑,๐๒๙] สิกขาบทของทั้งสองฝ่าย
ที่ไม่ทั่วไปมี ๑๗๖ ท่านจงฟังสิกขาบท
เหล่านั้น ดังจะกล่าวต่อไป ปาราชิก ๔
สังฆาทิเสส ๑๖ อนิยต ๒ นิสสัคคิยะ ๒๔
ขุททกะ ๑๑๘ ปาฏิเทสนียะ ๑๒ สิกขาบท
ของทั้งสองฝ่ายที่ไม่ทั่วไป รวม ๑๗๖.
สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ศึกษาร่วมกัน
[๑,๐๓๐] สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่
ศึกษาร่วมกันมี ๑๗๔ ท่านจงฟังสิกขาบท
เหล่านั้น ดังจะกล่าวต่อไป ปาราชิก ๔
สังฆาทิเสส ๗ นิสสัคคิยะ ๑๘ ขุททกะ ๗๐
ถ้วน เสขิยะ ๗๕ สิกขาบท ของทั้งสองฝ่าย
ที่ศึกษาร่วมกัน รวม ๑๗๔ สิกขาบท.
อาบัติที่ระงับไม่ได้
[๑,๐๓๑] บุคคลผู้ต้องปาราชิกเหล่า-
ใด ๘ จำพวก ไม่ควรเข้าใกล้ เปรียบเสมอ

604