พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๑] เมื่อพระตถาคต ปรินิพพาน แล้ว พวกภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาเป็นผู้ไม่เคารพยำเกรงในพระศาสดา ในพระธรรม ในพระสงฆ์ ในสิกขา ในความไม่ประมาท ในปฏิสันถาร เป็นเหตุให้พระสัทธรรมไม่ดำรงอยู่นาน (กิมมิลสูตร)
36/635/1336/624/4
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๒] พระสารีบุตรเห็นกองไม้กองใหญ่ จึงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย ถึงอำนาจของผู้มีฤทธิ์ มีความชำนาญทางใจ เมื่อต้องการ พึงน้อมใจถึงกองไม้นั้นให้เป็นดิน น้ำ ไฟ ลม เป็นของงาม เป็นของไม่งามได้ เพราะกองไม้นั้นมีธาตุเหล่านั้นอยู่ (ทารุกขันธสูตร)
36/637/336/625/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๓] พระพุทธองค์ไม่ติดยศ และยศก็ไม่ติดพระองค์ ทรงพอใจที่เห็นภิกษุผู้อยู่ป่า แม้จะนั่งโงกง่วงอยู่ และสมัยใด พระองค์เดินทางไกลผู้เดียว ไม่มีผู้ไปข้างหน้า ข้างหลัง พระองค์ย่อมมีความสบาย จะถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ ก็สะดวก (นาคิตสูตร)
36/640/2036/628/4
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๔] บุคคลใดไม่ทำความชั่วด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ในโลกนี้กับทั้งเทวโลกมารโลก พรหมโลกในหมู่สัตว์ พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ เทวดาและมนุษย์พระพุทธองค์ เรียกบุคคลนั้นว่า ผู้ประเสริฐ (นาคสูตร)
36/645/1236/633/13
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๕] " เธอทั้งหลายอย่าได้เป็นผู้ชอบประมาณในบุคคล และอย่าได้ถือประมาณในบุคคล เพราะผู้ถือประมาณในบุคคล ย่อมทำลายคุณวิเศษของตน เราหรือผู้ที่เหมือนเราพึงถือประมาณในบุคคลได้ " (มิคสาลาสูตร)
36/659/7-
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๖] ความเป็นคนจน การกู้ยืม การใช้ดอกเบี้ย การทวงหนี้ การติดตามของเจ้าหนี้ การถูกจองจำ เป็นทุกข์ของผู้บริโภคกาม (อิณสูตร)
36/664/936/650/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๖] คนไม่ศรัทธา ไม่มีหิริ ไม่มีโอตตัปปะ ไม่มีวิริยะ ไม่มีปัญญาในกุศลธรรมบุคคลนี้พระพุทธเจ้า เรียกว่า เป็นคนเข็ญใจยากไร้ในวินัยของพระอริยะเจ้า (อิณสูตร)
36/665/1636/651/5
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๗] พระมหาจุนทะ แสดงข้อควรศึกษาของภิกษุผู้เพ่งฌาน และภิกษุผู้ประกอบธรรม คือ ให้สรรเสริญซึ่งกันและกัน เพราะทั้ง 2 พวกต่างก็เป็นอัจฉริยบุคคลหาได้ยากในโลก (มหาจุนทสูตร)
36/672/336/656/16
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๘] พระพุทธองค์ทรงแสดงให้ โมฬิยสิวกปริพาชก รู้ความหมาย ที่ว่า ธรรมอันผู้บรรลุจะพึงเห็นเอง (ปฐมสันทิฏฐิกสูตร)
36/675/336/659/15
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๙] พระพุทธองค์ทรงแสดงให้ พราหมณ์คนหนึ่ง รู้ความหมาย ที่ว่า ธรรมอันผู้บรรลุจะพึงเห็นเอง (ทุติยสันทิฏฐิกสูตร)
36/677/336/661/10