พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๕] พระสารีบุตรแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย ถึงการอยู่ที่เจริญ และไม่เจริญของภิกษุ มีการเป็นผู้ชอบการงาน เป็นต้น (ภัททกสูตร)
36/552/1436/545/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๖] พระสารีบุตรแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย ถึงการอยู่ที่ทำให้เดือดร้อน และไม่เดือดร้อน ของภิกษุ (อนุตัปปิยสูตร)
36/556/336/548/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๗] นกุลมารดาได้กล่าวเตือน นกุลบิดา ซึ่งนอนป่วยเป็นไข้หนัก ว่าไม่ให้ห่วงใยในตน 6 ข้อ นกุลบิดาจึงหายป่วยโดยพลัน (นกุลสูตร)
36/558/336/549/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๘] พระพุทธองค์ แสดงโทษของการเห็นแก่หลับนอน แก่ภิกษุใหม่ 500 รูปที่พากันนอนหลับกัดฟันอยู่ ณ ศาลาที่บำรุง จนพระอาทิตย์ขึ้น (กุสลสูตร)
36/563/836/554/18
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๙] พระพุทธองค์ทรงเห็นชาวประมงผูกปลา ฆ่าปลาขายอยู่ จึงทรงแสดงโทษของการฆ่าสัตว์ขาย แก่ภิกษุทั้งหลายว่า ผู้ประกอบอาชีพนั้นเขาย่อมเพ่งดูสัตว์ที่พึงฆ่าที่นำมาเพื่อฆ่า ด้วยใจที่เป็นบาป เพราะผลข้อนั้น เมื่อตายไปแล้วย่อมเข้าถึง อบาย ทุคติ วินิบาต นรก (มัจฉสูตร)
36/567/1136/558/10
หัวข้อธรรม (1)
ผู้ใดกระทำการฆ่าสัตว์ขาย แล้วกลับเจริญขึ้น ความเจริญนั้นจะไม่ยั่งยืนเพราะเขาจะถูกอกุศลกรรมนั้นตัดรอนลง (อ.มัจฉสูตร)
36/570/536/561/1
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๐] มรณสติ อันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มากมากหยั่งลงสู่อมตะ มีอมตะเป็นที่สุด (ปฐมมรณัสสติสูตร)
36/570/1336/561/8
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๑] มรณสติอันภิกษุเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร ย่อมมีผลมากมีอานิสงส์มาก หยั่งลงสู่อมตะ มีอมตะเป็นที่สุด (ทุติยมรณัสสติสูตร)
36/575/336/565/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๒] ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อมแก่ภิกษุ 6 ประการ คือ เป็นผู้ชอบการงานชอบคุย ชอบหลับ ชอบคลุกคลีด้วยหมู่คณะ เป็นผู้ว่ายาก มีมิตรชั่ว (สามกสูตร)
36/579/436/569/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๓] อปริหานิยธรรม (ธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม) 6 ประการ ชนเหล่าใด ในอดีต อนาคต ปัจจุบัน ย่อมไม่เสื่อมจากกุศลธรรม เพราะธรรม 6 ประการนี้ (อปริหานิยสูตร)
36/582/336/571/19