พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๕] ธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นไปเพื่อความลบเลือนเสื่อมสูญแห่งสัทธรรมคือ ภิกษุไม่เล่าเรียนธรรม, ไม่แสดงธรรม ไม่บอกธรรม ไม่ทำการสาธยายธรรมตามที่ได้ฟังมาได้เรียนมาแก่ผู้อื่น, ไม่ตรึกตรองไม่เพ่งดูด้วยใจ ซึ่งธรรมตามที่ได้ฟังมาได้เรียนมา (ทุติยสัทธัมมสัมโมสสูตร)
36/324/1436/320/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๖] ธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นไปเพื่อความลบเลือนเสื่อมสูญแห่งสัทธรรมมีการที่ภิกษุเล่าเรียนพระสูตร ที่ทรงจำไว้ไม่ดี ด้วยบทและพยัญชนะที่ตั้งไว้ไม่ดี เป็นต้น (ตติยสัทธัมมสัมโมสสูตร)
36/326/936/322/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๗] พูดดีเป็นชั่ว พูดดีเป็นดี ระหว่างบุคคลกับบุคคล 5 จำพวก (ทุกถาสูตร)
36/329/336/325/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๘] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมถึงความครั่นคร้าม คือ เป็นผู้ไม่มีศรัทธา ทุศีล ผู้ได้สดับน้อย เกียจคร้าน มีปัญญาทราม (สารัชชสูตร)
36/333/336/328/18
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๙] การแสดงธรรมแก่ผู้อื่นไม่ใช่ทำได้ง่าย ภิกษุเมื่อจะแสดงธรรมแก่ผู้อื่นพึงตั้งธรรม 5 ประการ ไว้ภายใน คือ พึงตั้งใจว่าเราจักแสดงไปโดยลำดับ, จักแสดงอ้างเหตุผล, จักแสดงธรรมอาศัยความเอ็นดู, ไม่เพ่งอามิสแสดงธรรม, ไม่แสดงให้กระทบตนและผู้อื่น (อุทายิสูตร)
36/334/536/330/6
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๐] ธรรม 5 ประการเกิดขึ้นแล้วบรรเทาได้ยาก คือ ราคะ โทสะ โมหะ ปฏิภาณจิตคิดจะไป (ทุพพิโนทยสูตร)
36/335/936/331/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๑] ธรรมเป็นที่ระงับความอาฆาต ซึ่งเกิดขึ้นแก่ภิกษุโดยประการทั้งปวง5 ประการ คือ พึงเจริญเมตตา กรุณา อุเบกขา ไม่นึกไม่ใฝ่ใจในบุคคลนั้นนึกถึงความมีกรรมเป็นของ ๆ ตน (ปฐมอาฆาตวินยสูตร)
36/337/436/333/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๒] พระสารีบุตร แสดงธรรมเป็นที่ระงับความอาฆาตซึ่งเกิดขึ้นแก่ภิกษุโดยประการทั้งปวง 5 ประการ มีระงับความอาฆาตในบุคคลที่มีความประพฤติทางกายบริสุทธิ์ แต่มีความประพฤติทางวาจาไม่บริสุทธิ์ เป็นต้น (ทุติยอาฆาตวินยสูตร)
36/339/336/335/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๓] พระสารีบุตร แสดงธรรม 5 ประการ ของภิกษุผู้ควรสนทนากับเพื่อนพรหมจรรย์ (สากัจฉาสูตร)
36/345/1836/341/16
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๔] พระสารีบุตรแสดงธรรม 5 ประการ ของภิกษุผู้ควรเป็นอยู่ร่วมกับเพื่อนพรหมจรรย์ (สาชีวสูตร)
36/346/1536/342/10