พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
บริขาร 8 ใช้เป็นเครื่องบริหารกายบ้าง บริหารท้องบ้าง (อ.อัตตันตปสูตร)
35/530/835/550/12
หัวข้อธรรม (1)
เทวดา เขกศีรษะ ไล่ภิกษุผู้ลามกที่มาอยู่ป่า (อ.อัตตันตปสูตร)
35/533/1835/553/21
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อเสนาสนะ เพราะเป็นที่นอนและที่นั่ง (อ.อัตตันตปสูตร)
35/534/735/554/9
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า สติไว้เฉพาะหน้า หมายความว่า ตั้งสติอันมีหน้าเฉพาะต่อกรรมฐานหรือกระทำไว้ใกล้หน้า (อ.อัตตันตปสูตร)
35/536/735/556/7
หัวข้อธรรม (1)
ความป่วยทางจิต ชื่อว่า ถีนะ ความป่วยทางเจตสิก ชื่อว่า มิทธะ ถีนะความง่วงเหงา และมิทธะความหาวนอน ชื่อว่า ถีนมิทธะ (อ.อัตตันตปสูตร)
35/537/435/557/2
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๙] ทรงแสดง ตัณหาเช่นดังข่าย ท่องเที่ยวไป แผ่ซ่านไป เกาะเกี่ยวอยู่ในอารมณ์ต่าง ๆ เป็นเครื่องปกคลุมหุ้มห่อสัตว์โลกนี้ ซึ่งนุงนังเหมือนกลุ่มด้ายอันยุ่งเหยิงขอดเป็นปมเป็นเหมือนหญ้ามุงกระต่ายและหญ้าปล้อง ไม่ให้ล่วงพ้นอบาย ทุคติ วินิบาตและสงสารไปได้ และทรงจำแนกตัณหาวิจริต 18 ถึง 108 (ตัณหาสูตร)
35/538/835/558/8
หัวข้อธรรม (1)
เว้นพระโพธิสัตว์เสีย สัตว์อื่นก็ไม่สามารถจะทำลายตาข่าย คือ ตัณหา โดยธรรมดาของตน แล้วทำทางแล่นออกจากทุกข์ของตนให้ตรงได้ (อ.ตัณหาสูตร)
35/541/535/561/11
หัวข้อธรรม (1)
ลำดับแห่ง ขันธ์ ธาตุ อายตนะ เป็นไปอยู่ไม่ขาดสาย ท่านเรียกว่า สงสาร (อ.ตัณหาสูตร)
35/541/1335/561/20
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐๐] ธรรมชาติ 4 ประการ ของความรักและความโกรธ คือ ความรักย่อมเกิดเพราะความรัก ความโกรธย่อมเกิดเพราะความรัก ความรักย่อมเกิดเพราะความโกรธ ความโกรธย่อมเกิดเพราะความโกรธ (เปมสูตร)
35/544/335/564/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐๐] สมัยใด ภิกษุกระทำให้แจ้งซึ่ง เจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันหาอาสวะมิได้ในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ สมัยนั้นแม้ธรรมชาติ 4 ประการ ของความรักและความโกรธอันภิกษุนั้นละได้แล้ว ภิกษุนั้นพระพุทธองค์เรียกว่า ไม่ยึดถือ ไม่โต้ตอบ ไม่บังหวนควัน ไม่ลุกโพลง ไม่ถูกไฟไหม้ (เปมสูตร)
35/545/1935/566/2