พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗] ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 4 ประการ ย่อมเป็นผู้ไม่พอที่จะเสื่อม เป็นผู้ปฏิบัติใกล้พระนิพพาน คือ 1. ถึงพร้อมด้วยศีล 2. คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย 3. รู้จักประมาณอาหาร 4. หมั่นประกอบความไม่เห็นแก่นอน (อปริหานิสูตร)
35/142/335/145/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘] ภิกษุผู้ถ่ายถอนปัจเจกสัจจะ (ความเห็นว่าจริงไปคนละทาง) แล้ว ผู้ละเลิกการแสวงหาสิ้นแล้ว ผู้มีกายสังขารอันระงับแล้ว พระพุทธองค์ เรียกว่าผู้มีการหลีกออกแล้ว (ปฏิลีนสูตร)
35/145/335/147/14
หัวข้อธรรม (1)
[๓๙] ยัญที่มีการฆ่า มีธุระริเริ่มมาก พระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญ ทรงสรรเสริญยัญที่ไม่มีการฆ่า ไม่มีการที่จะต้องเป็นธุระริเริ่มมาก คือ ทานที่ให้เป็นนิตย์ตามอย่างบุรพบุรุษกระทำมาอย่างถูกต้อง (อุชชยสูตร)
35/149/535/151/14
หัวข้อธรรม (1)
อธิบาย มหายัญของพราหมณ์ มีอัสสเมธะ เป็นต้น (อ.อุชชยสูตร)
35/151/135/153/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐] " ในยัญ (คือการบริจาคทานปกติ) ก็ดี ในศราทธะ (คือทำบุญอุทิศผู้ตาย) ก็ดีทายกผู้มีจิตเลื่อมใส จัดไทยธรรมให้เป็นของควรบูชาตามสมควรแล้วบริจาคในท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ทั้งหลาย ซึ่งเป็นเนื้อนาดี การบูชา การบริจาคที่กระทำในท่านเหล่านั้น ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล ย่อมเป็นการบูชาอย่างดีเป็นการบริจาคอย่างดีพร้อมมูล ยัญย่อมมีผลไพบูลย์ และเทวดาก็เลื่อมใส" (อุทายิสูตร)
35/152/1935/155/8
หัวข้อธรรม (1)
ไทยธรรมนั้นเขาเรียกว่า ยัญเพราะเขาพึงบูชา (อ.อุทายิสูตร)
35/153/1835/156/1
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑] สมาธิภาวนา 4 ประการ คือ เพื่อพักผ่อนอยู่สาราญในอัตภาพปัจจุบันเพื่อญาณทัสสนะ เพื่อสติสัมปชัญญะ เพื่อความสิ้นอาสวะ (สมาธิสูตร)
35/155/435/157/4
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑] " ความหวั่นไหวในโลกไหน ๆ ของผู้ใดไม่มี เพราะพิจารณารู้อารมณ์อันยิ่งและหย่อนในโลก ผู้นั้นเป็นคนสงบไม่มีโทษดุจควัน ไม่มีทุกข์ใจ ไม่มีความหวังเรากล่าวว่า ข้ามชาติและชราได้แล้ว " (สมาธิสูตร)
35/157/335/159/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒] ปัญหาพยากรณ์ (การกล่าวแก้ปัญหา) 4 อย่าง คือ ปัญหาที่ต้องแก้โดยส่วนเดียว ปัญหาที่ต้องจำแนกแก้ ปัญหาที่ต้องย้อนถามแล้วจึงแก้ ปัญหาที่ต้องงดแก้ (ปัญหาสูตร)
35/159/335/161/5
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓] บุคคล 4 จำพวก มีปรากฏอยู่ในโลก คือ บุคคลหนักในความโกรธหนักในความลบหลู่ท่าน หนักในลาภ หนักในสักการะ ไม่หนักในพระสัทธรรม ย่อมไม่งอกงามในพระธรรมวินัย (ปฐมโกธสูตร)
35/160/1735/163/3