พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐] " สัตว์เหล่าใดกำหนดรู้กาม และภวโยคะ ด้วยประการทั้งปวง ตัดถอนทิฏฐิโยคะ และทำลายอวิชชาเสียได้ สัตว์เหล่านั้น ก็เป็นผู้ปลอดโปร่งจากโยคะทั้งปวงเป็นมุนีผู้ข้ามพ้นเครื่องผูกแล " (โยคสูตร)
35/30/2035/31/26
หัวข้อธรรม (1)
กิเลสชื่อว่า โยคะ เพราะผูกสัตว์ไว้ในวัฏฏะ (อ.โยคสูตร)
35/31/835/32/11
หัวข้อธรรม (1)
อนาคามิมรรค ทำอสุภฌานนั้นให้เป็นบาทแล้วบรรลุ ชื่อว่า คลายกามโยคะอรหัตมรรค ชื่อว่า คลายภวโยคะ และอวิชชาโยคะ โสดาปัตติมรรค ชื่อว่า คลายทิฏฐิโยคะ (อ.โยคสูตร)
35/33/135/34/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑] ถ้าเมื่อภิกษุเดิน ยืน นั่ง นอนอยู่ ไม่หลับก็ดี ยังรับเอา กามวิตก พยาบาทวิตก วิหิงสาวิตก ที่เกิดขึ้นไม่ละ ไม่ถ่ายถอน ไม่ทำให้สิ้นไป พระพุทธองค์เรียกว่า เป็นผู้ไม่มีความเพียรอันแรงกล้า ไม่มีความสะดุ้งกลัวบาป เป็นคนเกียจคร้าน (จารสูตร)
35/34/435/36/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑] " ภิกษุใดเดินอยู่ หรือยืนอยู่ นั่งอยู่ หรือนอนอยู่ (ไม่หลับ) ตรึกวิตกอันเป็นบาปอันเกี่ยวด้วยเรือน (คือกาม) ภิกษุนั้นชื่อว่า ดำเนินทางผิด สยบอยู่ในอารมณ์อันเป็นที่ตั้งแห่งความหลง ภิกษุเช่นนั้น ไม่ควรเพื่อบรรลุสัมโพธิญาณอันอุดม" (จารสูตร)
35/34/1735/37/26
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒] เมื่อ ปาริสุทธิศีล 4 ถึงพร้อมแล้ว กิจที่ภิกษุพึงทำต่อไป คือ ถ้าเมื่อภิกษุเดิน ยืน นั่ง นอนอยู่ไม่หลับก็ดี อภิชฌา และพยาบาทปราศจากไป ความหดหู่เซื่องซึมความฟุ้งซ่านรำคาญ ความลังเลสงสัย ภิกษุก็ละได้ ความเพียรทำไม่ย่อหย่อนจิตเป็นสมาธิแน่วแน่ พระพุทธองค์เรียกว่า ผู้มีความเพียร มีความสะดุ้งกลัวบาปมีความเพียรอันทำแล้ว มีใจเด็ดเดี่ยวเนืองนิตย์ (สีลสูตร)
35/36/835/39/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓] สัมมัปปธาน 4 (ความเพียรชอบ) (ปธานสูตร)
35/39/335/42/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔] ปธาน 4 (ความเพียร) คือ เพียรระวัง เพียรละ เพียรบำเพ็ญ เพียรตามรักษาไว้ (สังวรสูตร)
35/41/335/44/13
หัวข้อธรรม (1)
วิเวก วิราคะ นิโรธ เป็นชื่อของนิพพาน (อ.สังวรสูตร)
35/43/135/46/19
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕] บัญญัติกันว่าเยี่ยมยอด 4 คือ ตัวใหญ่ที่สุด ได้แก่ อสุรินทราหู, เยี่ยมยอดทางบริโภคกามได้แก่ พระเจ้ามันธาตุ, เยี่ยมยอดทางเป็นเจ้าเป็นใหญ่ ได้แก่มารผู้มีบาป, พระพุทธเจ้าปราชญ์กล่าวว่าเยี่ยมยอดในโลกทั้งเทวโลก ทั้งมารโลกพรหมโลก ในหมู่สัตว์ทั้งเทวดาและมนุษย์ รวมทั้งสมณพราหมณ์ (ปัญญัตติสูตร)
35/44/335/48/3