พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
การเข้าทุติยฌาน คือ การดับวจีสังขาร ชื่อว่า วจีโมเนยยะ การเข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ คือ การดับจิตสังขาร ชื่อว่า มโนโมเนยยะ (อ.โมเนยยสูตร)
34/544/834/566/20
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๓] ทานที่ให้แก่ภิกษุผู้มัวเมา ไม่มีผลมาก (กุสินารสูตร)
34/545/634/568/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๔] ภิกษุในทิศใด เกิดแก่งแย่งทะเลาะวิวาทกัน ทิ่มแทงกัน และกันด้วยหอก คือ ปากแม้แต่นึกถึงทิศนั้นก็ไม่เป็นที่ผาสุกแก่พระพุทธองค์ ภิกษุเหล่านั้นย่อมละทิ้ง เนกขัมมวิตก อพยาบาทวิตก อวิหิงสาวิตก มัวประกอบแต่กามวิกตก พยาบาทวิตก วิหิงสาวิตก (ภัณฑนสูตร)
34/547/1534/571/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๕] พระพุทธเจ้าแสดงธรรม เพื่อความรู้ยิ่งเห็นจริง ประกอบด้วยเหตุ แสดงธรรมมีปาฏิหารย์ จึงควรที่บุคคลจะพึงประพฤติตามและ ควรจะยินดี มีใจเป็นของตน จะโสมนัสว่า พระพุทธเจ้าเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบแล้ว พระธรรมอันพระพุทธเจ้าตรัสดีแล้ว พระสงฆ์เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้ว จบเทศนานี้ 1000 โลกธาตุ ได้หวั่นไหวแล้ว (โคตมสูตร)
34/549/534/572/11
หัวข้อธรรม (1)
ในปฐมโพธิกาล โดยมากพระพุทธองค์ประทับอยู่ที่เทวาลัยเท่านั้น เป็นเวลาถึง 20 พรรษา เช่น จาปาลเจดีย์ สารันททเจดีย์ พหุปุตตเจดีย์ สัตตัมพเจดีย์ (อ.โคตมสูตร)
34/550/434/573/13
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๖] พระพุทธองค์แสดงศาสดา 3 จำพวก ที่บัญญัติ กามปริญญา รูปปริญญาเวทนาปริญญา แล้วถามเจ้ามหานามะว่า ศาสดา 3 จำพวกนี้ เป็นอย่างเดียวกันหรือต่างกัน ภรัณฑุ กาลามะ บอกให้เจ้ามหานามะตอบว่า เป็นอย่างเดียวกันพระพุทธองค์ให้ตอบว่าต่างกัน ดังนี้ถึง 3 วาระ ภรัณฑุกาลามะเข้าใจว่าถูกรุกรานต่อหน้ากษัตริย์ จึงหลีกไปจากกรุงกบิลพัสดุ์ ไม่กลับมาอีก (ภรัณฑุสูตร)
34/553/1234/577/4
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๗] พระพุทธเจ้าตรัสให้ หัตถกเทวบุตร เนรมิตตัวให้หยาบ จะได้ยืนบนแผ่นดินได้ หัตถกเทวบุตรยังไม่อิ่ม ไม่เบื่อในธรรม 3 อย่าง คือ การเห็นพระพุทธเจ้า การฟังพระสัทธรรม การอุปัฏฐากพระสงฆ์ (หัตถกสูตร)
34/555/1134/579/9
หัวข้อธรรม (1)
ฃความหมายของคำว่า กัปปะ (อ.หัตถกสูตร)
34/559/834/583/5
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๘] พระพุทธองค์เห็นภิกษุผู้เที่ยวบิณฑบาตรูปหนึ่ง ไร้ความแช่มชื่นทางสมณะ ลืมสติไม่มีสัมปชัญญะใจไม่มั่น มีอินทรีย์เปิด จึงตรัสเตือนว่า อย่าทำตัวให้เป็นของเน่า ตัวที่ถูกทพให้เป็นของเน่าแล้วส่งกลิ่นเหม็นคาวคลุ้งแมลงวันจักไม่ไต่ไม่ตอม เป็นไปไม่ได้ อภิชฌาเป็นของเน่า พยาบาทเป็นกลิ่นเหม็นคาว ความตรึกที่เป็นบาปเป็นแมลงวัน (กฏุวิยสูตร)
34/561/334/584/13
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๙] ธรรม 3 อย่าง ที่พาหญิงไปอบายภูมิ คือ เช้ามีใจกลุ้มด้วยความตระหนี่ตอนกลางวันมีใจกลุ้มด้วยความริษยา ตอนเย็นมีใจกลุ้มด้วยกามราคะ (ปฐมอนุรุทธสูตร)
34/564/334/587/7