พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อครุกรรม (กรรมหนัก) นั้นมีอยู่ กุศลกรรม หรืออกุศลกรรมที่เหลือจะไม่สามารถให้ผลได้ เสมือนหนึ่งว่า ก้อนกรวด หรือก้อนเหล็ก แม้ขนาดเล็ก ก็ย่อมจมน้ำเท่านั้น (อ.นิทานสูตร)
34/124/134/127/17
หัวข้อธรรม (1)
กรรมใดมากโดยการเสพจนคุ้น หรือมีกำลังโดยอำนาจทำให้เดือดร้อนมาก กรรมนั้นจะให้ผลเสมือนหนึ่งว่า เมื่อนักมวยปล้ำ 2 คนขึ้นเวที คนใดมีกำลังมากคนนั้นจะทำให้อีกฝ่ายหนึ่งล้มไป (อ.นิทานสูตร)
34/124/834/128/5
หัวข้อธรรม (1)
เรื่องพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย (อ.นิทานสูตร)
34/124/1834/128/16
หัวข้อธรรม (1)
กรรมใดระลึกถึงเวลาใกล้ตาย กรรมนั้นจะให้ผลก่อน (อ.นิทานสูตร)
34/127/1234/131/5
หัวข้อธรรม (1)
นายประตูผู้ตกปลาเลี้ยงชีพอยู่ 50 ปี ก่อนตายได้รับศีล เมื่อรับศีลยังไม่ทันจบ ก็สิ้นใจ ไปเกิดที่ชั้นจาตุมหาราชิกา (อ.นิทานสูตร)
34/127/2034/131/14
หัวข้อธรรม (1)
หมิ่นธรรม ได้เกิดเป็นจระเข้ (อ.นิทานสูตร)
34/129/234/132/18
หัวข้อธรรม (1)
ชนกกรรม เป็นกรรมที่ให้เกิดปฏิสนธิอย่างเดียว เหมือนมารดา ส่วนกรรมที่มาประจวบเข้าในปวัตติกาล (เวลาที่สืบต่อ) เหมือนพี่เลี้ยงนางนม (อ.นิทานสูตร)
34/129/1534/133/8
หัวข้อธรรม (1)
อุปัตถัมภกกรรม ไม่สามารถให้เกิดวิบากได้ แต่จะสนับสนุน สุขทุกข์ ที่เกิดขึ้นในเพราะวิบากที่ให้เกิดปฏิสนธิ ที่กรรมอื่นให้ผลแล้ว ย่อมเป็นไปตลอดกาลนาน (อ.นิทานสูตร)
34/130/234/133/14
หัวข้อธรรม (1)
กรรมที่เบียดเบียน บีบคั้นสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นในเพราะวิบากที่ให้เกิด ปฏิสนธิ ที่กรรมอื่นให้ผลแล้วจะไม่ให้ สุขหรือทุกข์นั้น เป็นไปตลอดกาลนาน ชื่อว่า อุปปีฬกกรรม (อ.นิทานสูตร)
34/130/1434/134/7
หัวข้อธรรม (1)
เรื่อง เพชฌฆาต ชื่อตาวกาฬกะ ผู้ฆ่าโจรมา 50 ปี ได้ถวายอาหารแก่พระสารีบุตรขณะตามส่งพระเถระเขาถูกโคแม่ลูกอ่อนขวิดตาย ไปเกิดในดาวดึงส์พิภพ (อ.นิทานสูตร)
34/131/734/134/22