พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๖-๑๖๐] ข้อที่บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ จะพึงทำอนันตริยกรรมนั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ (วรรคที่๑)
33/146/1633/126/16
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๒] ข้อที่พระพุทธเจ้า 2 พระองค์ จะพึงเสด็จอุบัติขึ้นพร้อมกันในโลกธาตุเดียวกันนั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ (วรรคที่๑)
33/147/1733/127/15
หัวข้อธรรม (1)
ผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ ได้แก่ พระอริยสาวก คือ พระโสดาบันผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญาในมรรค (อ.วรรคที่ ๑)
33/148/833/128/9
หัวข้อธรรม (1)
สงฆ์ย่อมแตกกันด้วยอาการ 5 คือ ด้วยกรรม ด้วยอุเทศ (การสวดปาฏิโมกข์) ด้วยการชี้แจง ด้วยประกาศ ด้วยจับสลาก (อ.วรรคที่ ๑)
33/151/433/130/22
หัวข้อธรรม (1)
ผู้เป็นมนุษย์ ฆ่าบิดา มารดา ที่เป็นมนุษย์เท่านั้น จึงเป็นอนันตริยกรรม (อ.วรรคที่ ๑)
33/152/1033/131/24
หัวข้อธรรม (1)
เรื่องการตัดต้นโพธิ์ (อ.วรรคที่ ๑)
33/154/433/133/10
หัวข้อธรรม (1)
สังฆเภทเป็นบาปตั้งอยู่ชั่วกัป กรรม 4 ประการที่เหลือเป็นอนันตริยกรรมเท่านั้น ไม่เป็นกรรมตั้งอยู่ชั่วกัป (อ.วรรคที่ ๑)
33/156/133/134/24
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุณี สิกขมานา สามเณร สามเณรี อุบาสก อุบาสิกา ทำลายสงฆ์ไม่ได้
33/157/133/135/20
หัวข้อธรรม (1)
เขตมี 3 คือ ชาติเขต อาณาเขต วิสัยเขต (อ.วรรคที่ ๑)
33/157/1133/136/9
หัวข้อธรรม (1)
เพราะเหตุไร พระพุทธเจ้าทั้งหลาย จึงไม่ทรงอุบัติพร้อมกัน (อ.วรรคที่ ๑)
33/158/2233/137/16