พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๐๖] ภิกษุจะพึงอนุเคราะห์ชนเหล่าใดจะเป็นมิตร อามาตย์ ญาติ หรือ สาโลหิตก็ตาม จะพึงสำคัญถ้อยคำว่าเป็นสิ่งที่ตน ควรเชื่อฟังชนเหล่านั้น พึงให้ สมาทานให้ตั่งมั่นให้ประดิษฐานอยู่ ในการตรัสรู้อริยสัจ 4 ตามความเป็นจริง (มิตตสูตร)
31/443/1231/442/17
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๐๗] อริยสัจ 4 ประการ เป็นของจริงแท้ ไม่แปรผัน ไม่เป็นอย่างอื่น เพราะ ฉะนั้นจึงเรียกว่า อริยสัจ (ตถสูตร)
31/444/631/443/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๐๘] ตถาคตเป็นอริยะในโลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก ในหมู่ สัตว์พร้อมทั้งสมณะพราหมณ์ เทวดา และมนุษย์ จึงเรียกว่า อริยสัจ (โลกสูตร)
31/445/331/444/11
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๐๙] ทุกขอริยสัจควรกำหนดรู้, ทุกขสมุทัยอริยสัจ ควรละทุกขนิโรธอริยสัจ ควรกระทำให้แจ้ง ทุกขนิโรธคามินีปฏิทาอริยสัจ ควรให้เกิดมี (ปริญเญยยสูตร)
31/446/331/445/11
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๑๑] ผู้ใดเห็นอริยสัจ อย่างใดอย่างหนึ่ง ชื่อว่า ย่อมเห็น อริยสัจทั้ง 4 (ควัมปติสูตร)
31/447/131/446/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๑๒-๑๗๑๓] ทรงเปรียบสิ่งที่พระองค์รู้มีมากเหมือนใบประดู่ลายบนต้น ส่วนที่นำมาบอกเหมือนใบประดู่ลาย 2-3 ใบ (สีสปาสูตร)
31/449/431/448/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๑๔] ผู้ใดไม่ได้ตรัสรู้อริยสัจ 4 ตามความเป็นจริงแล้วจักกระทำที่สุดแห่ง ทุกข์ โดยชอบนั้นไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้ (ขทิรสูตร)
31/450/931/449/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๑๖] เปรียบท่อนไม้ที่โยนขึ้นไปในอากาศ ไม่รู้จะเอาส่วนไหนตกลงดิน เหมือน สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีนิวรณ์ คือ อวิชชาได้ท่องเที่ยวไปอยู่บางคราวจากโลกนี้ ไปสู่ ปรโลก ก็มี บางคราวจากปรโลก มาสู่โลกนี้ก็มี (ทัณฑสูตร)
31/452/331/451/3
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า จากโลกนี้ไปโลกอื่น คือ นรกบ้าง กำเนิดสัตว์เดรัจฉานบ้าง เปรตวิสัย บ้าง มนุษย์โลกบ้าง เทวโลกบ้าง (อ.ทัณฑสูตร)
31/452/1531/451/15
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๑๗] บุคคลพึงวางเฉยไม่ใส่ใจถึงผ้า หรือศีรษะที่ถูกไฟไหม้ แล้วพึงกระทำ ความพอใจ ความพยายาม ความอุตสาหะ ความไม่ย่นย่อ ความไม่ท้อถอย สติและสัมปชัญญะอย่างแรงกล้า เพื่อตรัสรู้อริยสัจ 4 ที่ยังไม่ตรัสรู้ตามความ เป็นจริง (เจลสูตร)
31/453/331/452/4