พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๓๘๑-๑๓๙๘] พระพุทธองค์ตอบคำถามของพระอานนท์ ถึงสมาธิอันประกอบ ด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว ย่อมทำสติปัฏฐาน 4 ให้บริบูรณ์ สติปัฏฐาน 4 ย่อมยังโพชฌงค์ 7 ให้บริบูรณ์ โพชฌงค์ 7 ย่อมยัง วิชชา และวิมุตติให้บริบูรณ์ (ปฐมอานันทสูตร)
31/254/1031/255/19
หัวข้อธรรม (1)
อาการที่เป็นกลางๆ คือไม่หย่อนไม่ตึงเกินไปของโพชฌงค์ ทั้ง 6 นี้ เป็น อุเบกขาสัมโพชฌงค์ (อ.ปฐมอานันทสูตร)
31/260/331/261/19
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๐๒-๑๔๐๕] พระพุทธองค์ แสดงกับภิกษุมากรูป เกี่ยวกับ ธรรมอย่างหนึ่ง อันภิกษุเจริญแล้วย่อมยังธรรม 4 ข้อให้บริบูรณ์ ธรรม 4 ข้อ อันภิกษุเจริญแล้ว ย่อมยังธรรม 7 ข้อให้บริบูรณ์ ธรรม 7 ข้อ อันภิกษุเจริญแล้ว ย่อมยังธรรม 2 ข้อ ให้บริบูรณ์ (สูตร ๕-๖)
31/262/1431/264/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๐๖-๑๔๐๗] สมาธิอันประกอบด้วย อานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำ ให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์ (สังโยชนสูตร)
31/264/1931/266/6
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๐๘] สมาธิอันประกอบด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้ มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย (อนุสยสูตร)
31/265/1131/267/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๐๙] สมาธิอันประกอบด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มาก แล้วย่อมเป็นไปเพื่อกำหนดรู้สังสารวัฏ (อัทธานสูตร)
31/266/331/267/11
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑๐] สมาธิอันประกอบด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มาก แล้วย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ (อาสวักขยสูตร)
31/266/1031/268/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑๑-๑๔๑๓] สมบัติของพระเจ้าจักรพรรดิ์ ย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ 16 ซึ่งจำแนก ออกไปแล้ว16 หน ของการได้ธรรม 4 ประการ ของพระอริยสาวก (ราชสูตร)
31/268/531/269/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑๔] อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหว ในพระพุทธเจ้า ในพระธรรม ในพระสงฆ์ ประกอบด้วยศีลที่พระอริยเจ้าใคร่ แล้วผู้ประกอบด้วยธรรม 4 ประการเหล่านี้ เป็นพระโสดาบัน มีความไม่ตกต่ำ เป็นธรรมดา เป็นผู้เที่ยงที่จะตรัสรู้ในเบื้องหน้า (โอคธสูตร)
31/272/831/273/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑๙-๑๔๒๔] พระพุทธองค์ตรัส แก่ทีฆาวุอุบาสก ซึ่งป่วยหนักอยู่ และเป็น ผู้ตั้งอยู่ในองค์แห่งธรรมเป็นเครื่องบรรลุโสดา 4 แล้วให้เจริญธรรมอันเป็นไปใน ส่วนแห่งวิชชา 6 ประการ ให้ยิ่งขึ้นไป คือ จงพิจารณาเห็นในสังขารทั้งปวงว่า เป็นของไม่เที่ยง ในสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าเป็นทุกข์ ในสิ่งที่เป็นทุกข์ว่าเป็นอนัตตา มี ความสำคัญในการละ ในความคลายกำหนัด ในการดับ (ทีฆาวุสูตร)
31/275/631/276/4