พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๗๐] สมณะ หรือพราหมณ์เหล่าใด ในอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน เป็นผู้ มีฤทธิ์มากมีอานุภาพมาก เพราะเป็นผู้เจริญ กระทำให้มาก ซึ่งอิทธิบาท 4 (ปฐมสมณพรหมณสูตร)
31/155/331/156/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๗๒] สมณะ หรือพราหมณ์เหล่าใด ในอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน เป็นผู้ แสดงฤทธิ์ได้หลายอย่าง เพราะเป็นผู้เจริญ กระทำให้มาก ซึ่งอิทธิบาท 4 (ทุติยสมณพรหมณสูตร)
31/156/631/158/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๗๔] ภิกษุกระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะเป็นผู้เจริญ กระทำให้มากซึ่งอิทธิบาท 4 (อภิญญาสูตร)
31/157/1331/160/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๗๕-๑๑๗๘] ภิกษุย่อมแสดงฤทธิ์ได้หลายอย่าง นี้เรียกว่า อิทธิ ปฏิปทา อันเป็นไปเพื่อได้ฤทธิ์ เพื่อได้เฉพาะซึ่งฤทธิ์ นี้เรียกว่า อิทธิบาท ภิกษุย่อม เจริญอิทธิบาทอันประกอบด้วยฉันทสมาธิ และปธานสังขาร เป็นต้น นี้เรียกว่า อิทธิบาทภาวนา (เทสนาสูตร)
31/158/631/160/16
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๘๐-๑๑๘๗] พระพุทธองค์ทรงจำแนกวิธีเจริญอิทธิบาท 4 มีฉันทะที่ย่อหย่อนเกินไป...อบรมจิตให้สว่างอยู่ (วิภังคสูตร)
31/160/631/162/21
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเมื่อปลูกความพอใจให้เกิดขึ้นแล้วนั่งเอาใจใส่กัมมัฏฐานอยู่ ที่นั้น เธอมี อาการย่อท้อ หยั่งลงในจิต เธอรู้ว่าอาการย่อท้อหยั่งลงในจิตเรา ก็เอาภัยใน อบายข่มจิต ทำให้เกิดความพอใจขึ้นมาอีก แล้วตั้งจิตตั้งใจทำกัมมัฏฐาน ต่อไป (อ.วิภังคสูตร)
31/164/831/166/16
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเมื่อทำกรรมฐานแล้ว จิตเธอตกไปในความฟุ้งซ่านเธอก็ ราพึงถึง คุณ พระพุทธเจ้าพระธรรม พระสงฆ์ ทำใจให้ร่าเริง ยินดี ควรแก่การงาน แล้ว พิจารณากัมมัฏฐานต่อ (อ.วิภังคสูตร)
31/164/1631/167/5
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเมื่อทากัมมัฏฐานแล้ว จิตซัดส่ายไปในอารมณ์ แห่งกามคุณ ให้ข่มจิต ด้วยอาชญา คือ พระสูตร เช่น เทวทูตสูตร (อ.วิภังคสูตร)
31/165/1531/167/25
หัวข้อธรรม (1)
ที่ชื่อว่า อบรมจิตให้มีความสำคัญว่าแสงสว่างอยู่ (อ.วิภังคสูตร)
31/167/831/169/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๐๕] ครั้งพระองค์เป็นพระโพธิสัตว์ ยังมิได้ตรัสรู้ ได้มีความคิดหาว่าอะไรเป็น ทางเป็นปฏิปทาแห่งการเจริญอิทธิบาท ทรงแสดงถึงการเจริญอิทธิบาท ว่าต้อง ไม่ย่อหย่อนเกินไป ไม่ต้องประคองเกินไป... อบรมจิตให้สว่างอยู่ (มรรคสูตร)
31/169/431/171/4