พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
พวกนางนาค จะไปออกลูกที่ป่าหิมวันต์ เมื่อลูกนาคมีกำลัง แล้วจึงลงมายัง มหาสมุทร (อ.นาคสูตร)
30/146/1530/145/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๖-๒๗๗] ต้นไม้น้อมไป โน้มไป โอนไปสู่ทิศตะวันออก ต้นไม้นั้นเมื่อถูก ตัดแล้ว จะล้มลงทางทิศที่มันน้อมโน้ม โอนไปฉันใด ภิกษุเจริญอริยมรรค 8 อัน อาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ย่อมเป็นผู้น้อมไป โน้มไป โอนไปสู่นิพพาน ฉันนั้น (รุกขสูตร)
30/148/330/146/17
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๘] หม้อที่คว่ำย่อมทำให้น้ำไหลออกอย่างเดียว ไม่ทำให้กลับไหลเข้าฉันใด ภิกษุเจริญอริยมรรค 8 ย่อมระบายอกุศลธรรมอันลามก ออกอย่างเดียว ไม่ให้ กลับคืนมาได้ ฉันนั้น (กุมภสูตร)
30/149/330/147/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๐] เดือยข้าวสาลี หรือเดือยข้าวยวะ(ข้าวเหนียว) ที่ตั้งไว้เหมาะ มือหรือเท้า ย่าเหยียบแล้ว จะทำมือหรือเท้าให้ห้อเลือดได้ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น จะทำลาย อวิชชา ยังวิชชาให้เกิด กระทำให้แจ้งซึ่งนิพพาน เพราะทิฏฐิที่ตั้งไว้ชอบ ข้อนี้ เป็นฐานะที่มีได้ (สุกกสูตร)
30/150/730/148/13
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๒] ลมหลายชนิดพัดไปในอากาศ ฉันใด เมื่อภิกษุเจริญอริยมรรค 8 สติปัฏฐาน 4, สัมมัปปธาน 4, อิทธิบาท 4, อินทรีย์ 5, พละ 5, โพชฌงค์ 7 ย่อมถึงความเจริญบริบูรณ์บ้าง ก็ฉันนั้น (อากาสสูตร)
30/151/830/149/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๔] เมฆก้อนใหญ่ที่เกิดในสมัยมิใช่กาล ย่อมยังฝุ่นละอองอันตั้งขึ้น ใน เดือนท้ายฤดูร้อนให้หายราบไปได้โดยพลัน ฉันใด ภิกษุเจริญอริยมรรค 8 ย่อมยังอกุศลธรรมอันลามกที่เกิดขึ้นแล้ว ให้สงบไปได้โดยพลัน ก็ฉันนั้น (ปฐมเมฆสูตร)
30/153/330/151/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๖] ลมแรงย่อมยังมหาเมฆอันเกิดขึ้นแล้วให้หายหมดไปได้ในระหว่างนั่นเอง ฉันใดภิกษุเมื่อ เจริญอริยมรรค 8 ย่อมยังอกุศลธรรมอันลามกที่เกิดขึ้นแล้วให้ หายสงบไปในระหว่างได้โดยพลัน ก็ฉันนั้น (ทุติยเมฆสูตร)
30/154/830/152/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๘] เมื่อเรือเดินสมุทรที่ผูกด้วย เครื่องผูกคือ หวาย แช่อยู่ในน้ำตลอด 6 เดือน เขายกขึ้นบกในฤดูหนาว เครื่องผูกต้องลมและ แดดแล้ว อันฝน ตกรดแล้วย่อมจะเสียไป ผุไป โดยไม่ยากเลยฉันใด ภิกษุเมื่อเจริญอริยมรรค 8 สังโยชน์ทั้งหลายย่อมสงบหมดไปโดยไม่ยากเลย ก็ฉันนั้น (นาวาสูตร)
30/155/630/153/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๑] ธรรมที่ควรกำหนดรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งคือ อุปาทานขันธ์ 5 (อาคันตุกาคารสูตร)
30/156/1530/154/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๒] ธรรมที่ควรละด้วยปัญญาอันยิ่งคือ อวิชชาและภวตัณหา (อาคันตุกาคารสูตร)
30/157/130/154/20