พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๕๗] พระอานนท์ตอบคำถามพระภัททะว่า อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ 8 นี้เป็นพรหมจรรย์ ความสิ้นราคะ โทสะ โมหะ นี้เป็นที่สุดของ พรหมจรรย์ (ทุติยกุกกุฏารามสูตร)
30/49/330/45/14
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓] พระอานนท์ตอบคำถามพระภัททะว่า อริยมรรคมีองค์ 8 นี้เป็นพรหมจรรย์ บุคคลผู้ประกอบด้วยอริยมรรค มีองค์ 8 เรียกว่า เป็นพรหมจารี ความสิ้นราคะ โทสะ โมหะ นี้เป็นที่สุดแห่งพรหมจรรย์ (ตติยกุกกุฏารามสูตร)
30/49/1530/46/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๙-๖๑] มิจฉัตต คือ ความเห็นผิดฯลฯ ความตั้งใจผิด, สัมมัตตะ(ความถูก) คือ ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบ (มิจฉัตตสูตร)
30/51/430/48/4
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒-๖๔] ความเห็นผิด ฯลฯ ความตั้งใจผิดเรียกว่า อกุศลธรรม, ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบ เรียกว่า กุศลธรรม (อกุศลธรรมสูตร)
30/51/1430/48/14
หัวข้อธรรม (1)
[๖๕-๖๗] ความเห็นผิด ฯลฯ ความตั้งใจผิด เรียกว่า มิจฉาปฏิปทา, ความ เห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบ เรียกว่า สัมมาปฏิปทา (ปฐมปฏิปทาสูตร)
30/52/830/49/8
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘] พระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญ มิจฉาปฏิปทาของคฤหัสถ์ หรือบรรพชิต เพราะ เมื่อปฏิบัติผิดแล้วย่อม ไม่ยังญายธรรม (อริยมรรค) อันเป็นกุศลให้สำเร็จ (ทุติยปฏิปทาสูตร)
30/53/330/49/17
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐-๗๒] บุคคลผู้มีความเห็นผิด ดำริผิด เจรจาผิด ทำการงานผิด เลี้ยงชีพผิด พยายามผิด ระลึกผิด ตั้งใจผิด บุคคลนี้เรียกว่า อสัตบุรุษ, ส่วนบุคคลผู้มี ความเห็นชอบ ฯลฯ ตั้งใจชอบ เรียกว่า สัตบุรุษ (ปฐมอสัปปุริสสูตร)
30/54/330/50/16
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕] อสัตบุรุษผู้ยิ่งกว่า อสัตบุรุษ คือ มีความเห็นผิด ฯลฯ ตั้งใจผิด รู้ผิด พ้นผิด (ทุติยอสัปปุริสสูตร)
30/55/130/51/10
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘-๘๐] จิตที่ไม่มีเครื่องรองรับ ย่อมกลิ้งไปได้ง่าย ที่มีเครื่องรองรับ ย่อมกลิ้ง ไปได้ยาก อริยมรรค 8 เป็นเครื่องรองรับจิต (กุมภสูตร)
30/55/1230/52/3
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑-๘๓] ความที่จิตมีอารมณ์เป็นอันเดียว ความที่จิตมีเครื่องประกอบด้วย องค์ 7 ประการนั้น เรียกว่า สัมมาสมาธิอันประเสริฐ พร้อมทั้งเหตุบ้าง พร้อม ทั้งเครื่องประกอบบ้าง (สมาธิสูตร)
30/56/630/52/17