พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๗๗๗] ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีก เป็นต้น ย่อมเกิด มีแก่บุคคล ผู้ไม่ปราศจากความกำหนัด ความพอใจ ความรัก ความระหาย ความเร่าร้อน ความทะยานอยากใน ขันธ์ 5 (ตติยสารีปุตตโกฏฐิตสูตร)
29/301/1429/277/7
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๐] ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้ว ย่อมเกิดอีก เป็นต้น ย่อมเกิด มีแก่บุคคลผู้มีขันธ์ 5 เป็นที่มายินดี ผู้ยินดี แล้วในขันธ์ 5 ผู้หมกมุ่นแล้วในขันธ์ 5 ผู้ไม่รู้ไม่เห็นความดับแห่งขันธ์ 5 ตามความเป็นจริง (จตุตถสารีปุตตโกฏฐิตสูตร)
29/303/929/278/14
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๒] ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้ว ย่อมเกิดอีก เป็นต้น ย่อมเกิด มีแก่บุคคลผู้มีภพเป็นที่มายินดี ผู้ยินดีแล้วในภพ ผู้หมกมุ่นแล้วในภพ ผู้ไม่รู้ ไม่เห็นความดับแห่งภพ ตามความเป็นจริง (จตุตถสารีปุตตโกฏฐิตสูตร)
29/304/1229/279/12
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๔] ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้ว ย่อมเกิดอีก เป็นต้น ย่อมเกิดมี แก่บุคคลผู้มีอุปาทานเป็นที่มายินดี ผู้ยินดีในอุปาทาน ผู้หมกมุ่นแล้วในอุปาทาน ผู้ไม่รู้ไม่เห็นความดับแห่งอุปาทานตามความเป็นจริง (จตุตถสารีปุตตโกฏฐิตสูตร)
29/305/429/279/25
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๖] ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้ว ย่อมเกิดอีก เป็นต้น ย่อมเกิด มีแก่บุคคลผู้ยินดีแล้วในตัณหา ผู้หมกมุ่นแล้วในตัณหา ผู้ไม่รู้ไม่เห็นความดับ แห่งตัณหาตามความเป็นจริง (จตุตถสารีปุตตโกฏฐิตสูตร)
29/305/1729/280/12
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๒] พวกปริพาชก ผู้ถือลัทธิอื่น ย่อมตามเห็น อายตนะภายในว่า นั่น ของเรา เราเป็นนั่น นั่นเป็นตัวตนของเรา เพราะเหตุนั้น เมื่อพวกปริพาชกผู้ ถือลัทธิอื่นถูกถามอย่างนั้นแล้ว จึงพยากรณ์อย่างนี้ว่า โลกเที่ยงบ้าง ฯลฯ (โมคคัลลานสูตร)
29/310/1429/284/11
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๓] วัจฉโคตรปริพาชก ถามปัญหา ว่าด้วยโลกเที่ยง เป็นต้น กับพระมหาโมคคัลลานะ และพระพุทธองค์ เขาได้รับคำตอบ เดียวกัน ตรงกันทั้ง อรรถและพยัญชนะ ของศาสดากับของสาวก ย่อมเทียบกันได้ เข้ากันได้ ไม่ผิดเพี้ยนกันในบทที่สำคัญ (โมคคัลลานสูตร)
29/311/729/284/23
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๔-๗๙๘] วัจฉโคตรปริพาชก ถามปัญหา เรื่องโลกเที่ยงและสัตว์ตาย แล้วเกิดเป็นต้น กับพระพุทธองค์ แล้วเข้าไปถามพระมหาโมคคัลลานะ อีก ทั้งพระพุทธองค์และพระมหาโมคคัลลานะ แสดงทั้งอรรถและพยัญชนะ ตรงกันไม่ผิดเพี้ยนในบทที่สำคัญ (วัจฉสูตร)
29/311/1929/285/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๐] พระพุทธองค์ ย่อมบัญญัติ ความเกิดขึ้น แก่คนที่ยังมีอุปาทาน เท่านั้น หำบัญญัติแก่คนที่หาอุปาทานมิได้ไม่ เปรียบเหมือนไฟมีเชื้อจึงลุกโพลง ไม่มี เชื้อหาลุกโพลงไม่ (กุตุหลสาลาสูตร)
29/317/629/289/25
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๑-๘๐๒] วัจฉโคตรปริพาชก เข้าเฝ้าถามเรื่องอัตตามีอยู่หรือ และอัตตา ไม่มี หรือ พระพุทธองค์ ทรงนิ่งไม่ตอบเลย วัจฉโคตรปริพาชก จึงลุกไปเอง (อานันทสูตร)
29/318/1429/291/9