พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๖๖๕-๖๗๓] พระพุทธองค์ทรงแสดงว่า ธรรมสมาธิมีอยู่ ถ้าตั้งอยู่ในธรรมสมาธิ นั้น พึงได้จิตตสมาธิไซร้ เมื่อเป็นเช่นนี้ พึงละความสงสัยได้ (ปาฏลิยสูตร)
29/247/1529/230/2
หัวข้อธรรม (1)
ธรรม 5 คือ ความปราโมทย์ ปีติ ปัสสัทธิ สุข สมาธิ ที่ท่านกล่าวอย่างนี้ว่า เมื่อปราโมทย์แล้วย่อมเกิดปีติ ดังนี้ ชื่อว่า ธรรมสมาธิ ส่วนมรรค 4 พร้อมด้วย วิปัสสนา ชื่อว่า จิตตสมาธิ (อ.ปาฏลิยสูตร)
29/258/1629/239/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๔] ความสิ้นราคะ ความสิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ นี้เรียกว่า อสังขตะ กายคตาสตินี้เรียกว่าทางที่จะให้ถึง อสังขตะ (ธรรมที่ปัจจัยมิได้ปรุงแต่ง) (วรรคที่๑)
29/260/1029/240/9
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๕] สมถะ และวิปัสสนา นี้เรียกว่า ทางที่จะให้ถึงอสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/429/241/9
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๖] สมาธิที่มีทั้ง วิตก วิจาร สมาธิที่ไม่มีวิตก มีแต่วิจาร สมาธิที่ไม่มีทั้ง วิตก วิจาร นี้เรียกว่า ทางที่จะให้ถึงอสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/629/241/13
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๗] สุญญตสมาธิ (สมาธิอันพิจารณาเห็นความว่าง) อนิมิตสมาธิ (สมาธิอัน พิจารณาธรรมไม่มีนิมิต) อัปปณิหิตสมาธิ (สมาธิอันกำหนดทุกขลักษณะ) นี้ เรียกว่าทางที่จะให้ถึงอสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/929/242/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๘] สติปัฏฐาน 4 นี้เรียกว่า ทางที่จะให้ถึง อสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/1229/242/8
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗๙] สัมมัปปธาน 4 (ความเพียรชอบ) นี้เรียกว่า ทางที่จะให้ถึงอสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/1429/242/12
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘๐] อิทธิบาท 4 นี้ เรียกว่า ทางที่จะให้ถึงอสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/1629/242/16
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘๑] อินทรีย์ 5 (สภาพที่เป็นใหญ่ในกิจของตน) นี้เรียกว่า ทางที่จะให้ถึง อสังขตะ (วรรคที่๑)
29/261/1829/243/3