พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเป็นผู้อ่อนโยน กล่าวด้วยเสียงอันไพเราะ สร้างวิหารอันน่ารื่นรมย์ไว้ มีจิต ผูกพันในอุปัฏฐาก มีความสามารถเพื่อเรียนพุทธพจน์ หรือ กรรมฐานได้ แต่ก็ ไม่เรียน บุคคลนี้ ไม่อาจถึงสาคร คือนิพพานได้ (อ.ปฐมทารุขันธสูตร)
28/421/1328/408/11
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลผู้ประพฤติย่อหย่อน แต่ได้เรียนธรรมอาศัยข้อปฏิบัติตามปกติ เป็นผู้มี เสียงไพเราะ ยึดถือมหาชนเป็นปัจจัย มีภิกษุว่ายากเป็นบริวาร แม้หยั่งลงสู่ อริยมรรค มีสมาธิ ก็ไม่อาจถึงสาคร คือ พระนิพพานได้ เพราะนอนขวางใน พระศาสนา (อ.ปฐมทารุขันธสูตร)
28/424/1628/410/26
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๕] ภิกษุเป็นผู้ต้องอาบัติที่เศร้าหมองอย่างใดอย่างหนึ่ง การออกจาก อาบัตินั้นยังไม่ปรากฏ นี้เรียกว่า ความเป็นผู้เน่าในภายใน (ทุติยทารุขันธสูตร)
28/431/628/416/11
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๖] เจ้าศากยราชทั้งหลาย นิมนต์พระพุทธเจ้า และภิกษุสงฆ์ให้ใช้สอย สัณฐาคารหลังใหม่ เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข สิ้นกาลนาน (อวัสสุตสูตร)
28/432/1228/417/15
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๘-๓๓๐] พระมหาโมคคัลลานะ แสดงถึงภิกษุผู้มีใจชุ่มด้วยกาม มารย่อมได้ ช่อง ได้เหตุ (อวัสสุตสูตร)
28/434/1428/419/12
หัวข้อธรรม (1)
การถวายวิหารแก่สงฆ์ เพื่อเร้นอยู่ เพื่อความสุข เพื่อเพ่งฌาน และเพื่อเจริญ วิปัสสนา พระพุทธเจ้าทั้งหลายทรงสรรเสริญว่าเป็นทานอันเลิศ (อ.อวัสสุตสูตร)
28/449/1728/432/17
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๒] ที่ได้ชื่อว่า ภิกษุย่อมรู้ทั่วถึงเหตุเกิดขึ้น และความดับสูญแห่งทุกขธรรม ทั้งปวงตามความเป็นจริง (ทุกขธรรมสูตร)
28/453/1728/436/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๓] ภิกษุเป็นผู้เห็นกาม เปรียบด้วยหลุมถ่านเพลิง (ทุกขธรรมสูตร)
28/454/1328/436/19
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๔] ธรรม คือ ปิยรูป (รูปอันน่ารัก) และสาตรูป (รูปอันน่าพอใจ) ในโลก เป็นหนามในวินัยของพระอริยะ (ทุกขธรรมสูตร)
28/455/1528/437/18
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๖-๓๓๘] ภิกษุพึงสังวร เมื่อเห็นรูปที่น่ายินดี และรูปที่ไม่น่ายินดี ถ้าเมื่อ ความดำริอันซ่านไป ในอกุศลธรรมบังเกิดขึ้น เพราะความหลงลืมสติ บางครั้ง บางคราวทีนั้นแลภิกษุย่อมบรรเทา อกุศลธรรมนั้นให้พินาศได้ เร็วพลัน (ทุกขธรรมสูตร)
28/456/928/438/8