พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๓] เมื่อบุคคลรู้อยู่เห็นอยู่อย่างไร อหังการ (ทิฏฐิว่าเรา) มมังการ(ตัณหาว่า ของเรา) และมานานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องในสันดาน คือ มานะ) จึงจะไม่มีใน กายที่มีใจครองนี้ และในสรรพนิมิตภายนอก (อนุสยสูตร)
26/696/1026/650/10
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๕] เมื่อบุคคลรู้อยู่เห็นอยู่อย่างไร มนัส(ใจ) จึงจะปราศจาก อหังการ มมังการและ มานะในกายที่มีใจครองนี้ และในสรรพนิมิตภายนอก ก้าวล่วง ส่วนแห่งมานะด้วยดี สงบระงับ พ้นวิเศษแล้ว (อปคตสูตร)
26/698/826/652/11
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๙-๖๔๐] เศษกรรม ของคนฆ่าโค (อัฏฐิสูตร)
26/702/826/656/6
หัวข้อธรรม (1)
พระลักขณเถระ เป็นผู้อุปสมบทด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทา เป็นผู้หนึ่งแห่งชฎิล จำนวน 1,000 คน (อ.อัฏฐิสูตร)
26/703/1026/657/6
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๑] เศษกรรมของคนฆ่าโค ชาแหละเนื้อโคเป็นชิ้นๆ ตากให้แห้ง ขายเนื้อแห้ง เลี้ยงชีวิตอยู่หลายปี. ได้เป็นเปรตชิ้นเนื้อ (เปสิสูตร)
26/707/726/661/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๒] เศษกรรมของคนฆ่านกขาย โดยจับนกมาเอาขนและหนังออก เหลือไว้ แต่ก้อนเนื้อ ขายเลี้ยงชีพ ได้เป็นเปรตก้อนเนื้อ (ปิณฑสูตร)
26/708/626/662/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๓] เศษกรรมของคนฆ่าแกะขายเขาถลกหนังแกะออกขายเลี้ยงชีพ ได้เป็น บุรุษไม่มีผิวหนัง ลอยอยู่ในอากาศ (นิจฉวิสูตร)
26/709/326/663/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๔] เศษกรรมของคนฆ่าหมูขาย ได้เป็นเปรต มีขนเป็นดาบ (อสิสูตร)
26/709/1726/664/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๕] เศษกรรมของคนฆ่าเนื้อขาย ได้เป็นเปรต มีขนเป็นหอก (สัตสิสูตร)
26/710/1326/665/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๖] เศษกรรมของเพชฌฆาต ได้เป็นเปรต มีขนเป็นลูกธนู (อุสุสูตร)
26/711/726/666/3